تنها نگرانی اقتصادی رهبری و لزوم چارهاندیشی مسئولان برای فقرا
لذا، بنده از مبانی نگرانی ندارم. تنها نگرانی من از لحاظ اقتصادی، وضعِ طبقهی محروم کشور است؛ چه آن کسانی که حقوق بگیرند، چه آن کسانی که حقوق بگیر نیستند و از لحاظ کسبْ ضعیفند؛ چه در شهرها و چه در روستاها. این تنها نگرانىِ ماست که در آن سیاستها در کوتاه مدّت تأمین نمیشود و باید فکر دیگری کرد. لذاست که ما دائماً به مسؤولین کشور تأکید میکنیم که آن فکر دیگر را برای محرومین و فقرا بکنند. بخشی از سفرهای خودِ من هم بهخاطر تأمین این جهت است تا کارهای ریز و گسترده انجام شود و گرههای ریز از کارِ مردم باز شود؛ زیرا در کارهای درشت و بزرگ، گاهی این کارها مغفولٌعنه واقع میشود. بنابراین، در زمینهی مسائل اقتصادی هم بنده نگرانىِ اساسی ندارم، جز …
غم گرفتاری طبقات ضعیف جامعه بهعنوان لازمهٔ اسلامی اندیشیدن
… میکنیم، کار بدی هم نیست. امروز همهی جوامع دنیا، گرفتارىِ اقتصادی دارند. حتّی همان کسانی که سعی میکنند فشارهای خودشان را هم به ما منتقل کنند، از این بابت گرفتارىِ سختی دارند. البته ما هم بیگرفتاری نیستیم. لکن بنده، در باب اقتصاد، هیچ دغدغه و نگرانی ندارم. با این حال، غمی در دل دارم که غمِ گرفتارىِ گرفتاران و طبقات ضعیفِ جامعه است. بالاخره هر کس که بخواهد اسلامی فکر و احساس کند، این غم را دارد. اما در کنار این غم، امید نسبتاً درخشانی هم دارم که انشاءالله مسؤولینِ کشور بتوانند مشکلاتِ اقتصادىِ جامعه را حل کنند. آنطور که برنامهها نشان میدهد، به نقطهی حلّ مشکلات هم -هرچند نه در کوتاه مدّت- خواهیم رسید.
وجود غم طبقات ضعیف جامعه در دلها
… مسائلی اهل بصیرت باشد و خوشبینانه نگاه کند، اگر از شعارهای روزنامهای و متلکگوییهایی که در گوشه و کنار میشود و نیز از بعضی ابراز عصبانیتهاىِ ناشی از ندانستن واقعیّات یا ندانستن مسائل کشور و مسائل اقتصادی بگذرد، خواهد دید که کارِ خوبی در شرف انجام شدن است. اما بههرحال، آن غمی که عرض کردم، نسبت به طبقات ضعیف جامعه، در دلهای ما هست.