رفتن به محتوای اصلی

محرومان

نام‌های دیگر: محرومین، قشرهای محروم

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

قشرهای کم‌برخوردار جامعه و وظیفهٔ نظام و مسئولان در قبال آنان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در خطبه‌های نمازجمعه تهران— ۱۳۶۱/۰۳/۱۴

سیر زمانی

از ۱۳۶۱ تا ۱۴۰۳
۱۳۶۱۱۴۰۳

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

شاهدها (۱۲۱ پاراگراف)

امید و شجاعت یافتن محرومان جهان از ایستادگی نظام اسلامی

نظام مقدّس اسلامى با استقامت و پافشارى بر اهداف والاى الهى و استمرار مجدّانه‌‌ى خود بر صراط مستقیم انبیا و اولیا و ایستادگى در حمایت از مظلومین و ستیزه با ستمگران و مجاهدت در راه قسط و عدل اسلامى و نهراسیدن از تهدیدها و فشارها و لطماتى که در این راه از سوى نظام سلطه‌‌ى جهانى بر او وارد آمده، توانسته است فروغ امید را در دل محرومان و زجرکشیدگان در سراسر جهان برافروزد و زنده نگه دارد و به آنان شجاعت و قدرت اقدام ببخشد.

نزدیک کردن فقرا و رعایت ویژهٔ ضعفا در حکومت امیرالمؤمنین (ع)

… و تصویر کنند، کم گفته‌اند و کم تصویر کرده‌اند. قیامتى است وضع زندگى امیرالمؤمنین در دوران حکومت؛ على اصلاً معناى حکومت را عوض کرد. تجسّم حکومت الهى، تجسّم آیات قرآن در میان مسلمین، تجسّم «اَشِدّاءُ عَلَی الکُفّارِ رُحَماءُ بَینَهُم»،[3] تجسّم عدل مطلق [بود]. کانَ یُقَرِّبُ المَساکین؛[4] فقرا را به خود نزدیک میکرد، ضعفا را مورد رعایت خاص قرار میداد. برجستگانى که با پول و زور و بقیّه‌ى وسایلِ مطرح شدن، خودشان را به‌نا‌حق مطرح کرده بودند، در نظر على با خاک یکسان بودند. آنچه در چشم او و در دل او ارزش داشت، ایمان بود، تقوا بود، اخلاص بود، جهاد بود، انسانیّت بود. با این مبناهاى باارزش، امیرالمؤمنین کمتر از …

لزوم احساس پشتیبانی اسلام از طبقات محروم و پابرهنه

… ملّتهاى دنیا تصدیق کنند که اسلام قادر به سازندگىِ یک ملّت و یک کشور به بهترین وجه است. باید عدالت اجتماعى در این کشور به همان شکل اسلامىِ کامل استقرار پیدا کند. امروز هم خیلى پیش رفته‌ایم، خیلى دستهاى ظالم کوتاه شده، لکن باز هم راه‌هایى در مقابلمان داریم. باید طبقات محروم و پابرهنه‌ى جامعه احساس کنند که اسلام پشتیبان آنها است، اسلام نجات‌بخش آنها است؛ باید از همه‌ى جهات مادّى و معنوى و صنعتى و کشاورزى و فرهنگى، این کشور در حدّ شایسته‌ى مسلمانى رشد کند. بحمدالله‌ مسئولین دلسوزند، مسئولین با جان‌فشانى مشغول کار و خدمتند، ملّت هم با کمال صمیمیّت در این راه تلاش میکنند و شما عزیزانى که این تجربه‌ى مرارت‌بار را …

سفارش به مسئولان به توجه به کارگران و محرومان در قوانین و ادارات

… بزرگ، کارگاه‌هاى کوچک، کارهاى دستى، کارهاى ماشینى عظیم، کارهاى کشاورزى و روستایى ــ هر‌ جا هستند، این روزها را روزِ کار بدانند، این دوران را دوران کار جدّى بدانند و کار را هم عبادت بدانند. این کارى که شما براى توسعه و پیشرفت کشور میکنید، یک عبادت قطعى است. به مسئولان هم سفارش میکنم که پاس طبقات کارگر و محروم و مستضعف و این مردم مؤمن را بدارند؛ آنها را در قوانین، در مراجعات ادارى، در کارهاى گوناگونى که با دستگاه‌هاى دولتى دارند، مورد توجّه قرار بدهند.

لزوم جهت‌گیری تشکیلات و حرکت نظام به کمک محرومان

… یکسان باید بر مردم اجرا بشود؛ این معناى عدالت است. عدالت یعنى آن کسانى که با تکیه‌ی بر فریب، بر زور، بر کارهاى ناصحیح، بر عقلهاى مادّى و منحرفِ از معنویّت، توانستند به چیزهایى که حقّ آنها نبوده دست پیدا کنند، فرصت پیدا نکنند این راه را همین‌طور ادامه بدهند؛ [عدالت یعنى] کمک به مظلومین و کمک به محرومین؛ البتّه کمک، شامل کمکهاى فردى هم میشود که هر فردى کمک کند، امّا قضیّه بالاتر از اینها است و کمک نظام، تشکیلات نظام و حرکت نظام [هم] باید در این جهت باشد؛ این زندگىِ عادلانه است. ما اگر در این جهت زندگى خودمان را پیش بردیم و حرکت کردیم، مطمئنّاً خداى متعال کمک خواهد کرد و قدرتهاى مادّى نخواهند توانست با این ترفندها و فریبها ملّت ما را از این راه پُرافتخار منصرف کنند و مقاومت ملّت ما را از آنها بگیرند؛ …

هدف خودکفا کردن هزار روستا در راه و آب و مدرسه و بهداشت

… بدون اقدام به کارى که متناسب با مجموعه‌ی قانونمندىِ اینجا نیست؛ یک کار به‌قاعده‌اى که شاید در طول ده سال ‌ان‌شاءالله‌ مردم آثار آن را ‌-یعنى آثار وجود بنیاد مستضعفان را- در جامعه ببینند و [انسان] بتواند ادّعا بکند که ما این‌قدر آدم را از استضعاف درآوردیم. من به ایشان عرض کردم که مثلاً یک وقت ما بتوانیم هزار دِه را در این مملکت، در یک بخشى، راهش را تأمین کنیم، چاهش را تأمین کنیم، مدرسه‌اش را تأمین کنیم، بهداشتش را تأمین کنیم، کارگاه کوچک دهاتی‌اش را تأمین کنیم؛ واقعاً کار کمى است آقاى ملک‌زاده[5] که ما بتوانیم هزار دِه را از لحاظ زندگى داخلى خودکفا کنیم؟ اگر این کارها را همین‌طور در چندین فصل، چندین نوبت، در طول چند دوره‌ی برنامه‌ریزى پنج‌ساله، سه‌ساله بتوانیم بکنیم، آن‌وقت بنیاد مستضعفان میتواند ادّعا بکند که ما بنیاد مستضعفان هستیم و به نفع مستضعفان هستیم و کار کردیم و داریم کار میکنیم.امیدواریم که …

قشرهای ضعیف و محروم، صاحبان انقلاب و سربازان همیشه در صحنه

در پایان، رئیس‌جمهور محترم و کسانى را که در اداره‌ی کشور توفیق همکارى با ایشان را خواهند داشت، به رعایت تقوا و تداوم یاد خدا و حسن سلوک و ارتباط با مردم و بخصوص قشرهاى ضعیف و محروم که صاحبان انقلاب و سربازانِ همیشه در صحنه‌ی آن میباشند و رعایت عزّت و عظمت اسلام و استقلال سیاسى و اقتصادى و فرهنگى جمهورى اسلامى در تنظیم روابط خارجى توصیه میکنم و ملّت عزیز را نیز به همکارى و حمایت کامل از این مسئولین دلسوز و لایق دعوت مینمایم و امید و اطمینان کامل دارم که با وحدت کلمه‌ی ملّت و تلاش مخلصانه‌ی مسئولین و حرکت عمومى همه‌ی اقشار مردم در همکارى و کمک به مجریان امور، این ملّت بزرگ خواهد توانست به همه‌ی آرزوهاى بزرگ خود دست یابد و کید و کینه‌ی دشمنان پلید را به ناکامى بکشد و فروغ امید را در دل همه‌ی ملّتهاى مستضعف جهان برافروزد. انّه ولىّ التّوفیق. والسّلام علیکم و‌ رحمة‌الله و‌ برکاته

نبودن قشر محروم در جامعهٔ اسلامی و اولویت کارگران مستضعف در برنامه‌های توسعه

… الهى او است، برخوردار کند. وضع زندگى کارگران باید، هم از لحاظ مادّى، هم از لحاظ معنوى بهبود پیدا کند. از لحاظ مادّى با قوانین مناسب، با توسعه‌ی کار و اشتغال ‌-که سرلوحه‌ی چیزهاى مهم در کشور ما است- با درک درست سهم و حقّ کارگر در تولید، بایستى تأمین شود. در جامعه‌ی اسلامى، قشر محروم و مستمند باید وجود نداشته باشد؛ و کارگران که جزو قشرهاى مستضعف در جامعه‌ی ما هستند، باید اوّلین هدفْ براى برنامه‌ریزی‌هاى توسعه‌ی اقتصادى قرار بگیرند؛ اوّلین هدفْ باید اینها باشند. اگر کارگر در جامعه دل‌خوش بود، تأمین بود، خیالش از معیشت راحت بود، کارْ بهتر انجام میگیرد. علاوه بر اینکه تکلیف الهى ما است؛ مقتضاى عدالت اسلامى در جامعه همین است که همه‌ی افراد جامعه از هر قشرى برخورداری‌هاى لازم و مناسب شأن انسانىِ یک مؤمن را داشته باشند و …

محرومان و پابرهنگان لشکریان اصلی انقلاب و یاران همیشگی پیامبران

… یعنى خیرات و برکات جامعه تنها به سود یک دسته‌‌ى از مردم و به زیان اکثریّت قاطع مردم مصرف نشود. عدالت اجتماعى یعنى اینکه در جامعه‌‌ى اسلامى از همه‌‌ى برکاتى که در این جامعه هست، قشرهاى عظیم مردم بتوانند استفاده کنند و بهره ببرند و استعدادهاى آنها شکوفا بشود. محرومان و پابرهنگان مورد توجّه ویژه‌‌ى امام امّتند؛ اینها لشکریان اصلى و حقیقى انقلابند؛ اینها کسانى هستند که در طول تاریخ، پشت سر پیغمبرها، همینها ایستاده‌‌اند؛ آنها کسانى هستند که دشمنان و مخالفان پیغمبران، آنها را «ارذلون»[5] یعنى طبقات پست معرّفى میکردند امّا پیغمبران عظیم‌‌الشّأن الهى آنها را خودى‌‌هاى نهضت و در حرکت الهى خودشان میدانستند و همّتشان براى آنها بود. عدالت اجتماعى یعنى آن چیزى که در آیه‌‌ى قرآن به ‌‌عنوان هدف از ارسال رسل و بعثت انبیا معرّفى شده است: لَقَـد اَرسَلنا رُسُلَنا بِالبَیِّنـتِ وَ اَن‌زَلن‌ـا مَعَهُمُ الکـِتبَ وَ المیزانَ لِیَقومَ النّـاسُ بِالقِسط؛[6] آمدن پیغمبران براى این است که در جامعه قسط …

لزوم همت مسئولان برای آسایش محرومان و نیازمندان

و من دو نکته را این‌جا بگویم که در حقیقت نتیجه‌گیری از این تحلیل و نگاه به قیام و انقلاب ماست. نکته‌ی اول این است که مسئولان دولتی باید بدانند، که البته بحمدالله میدانند، که مشروعیت آنها از مردم است. فلسفه‌ی وجود آنها مردم‌اند. تمام همت خودشان را باید به کار ببرند برای آسایش مردم و مردم یعنی اکثریت مردم. آنهایی که احتیاج به مراقبت و حمایت دارند. یعنی محرومان، ستمدیدگان، از پا افتادگان، محتاجان، این‌ها. ما مستضعف سیاسی نداریم، این را بارها گفته‌ام، اما مستضعف مالی داریم؛ مستضعفان مالی.

نزدیک‌کردن فقرا و رعایت خاص ضعفا از سوی امیرالمؤمنین (ع)

تجسم حکومت الهی، تجسم آیات قرآن در میان مسلمین، تجسم «اَشِدّآءُ عَلَی الکُفّارِ رُحَمآءُ بَینَهُم»[2] تجسم عدل مطلق، «کانَ یُقَرَّبُ المَساکینَ»[3] فقرا را به خود نزدیک می‌کرد، ضعفا را مورد رعایت خاص قرار می‌داد. برجستگانی که با پول و زور و بقیۀ وسایلِ مطرح‌شدن، خودشان را به ناحق مطرح کرده بودند، در نظر علی با خاک یکسان بودند. آنچه در چشم او و در دل او ارزش داشت، ایمان بود، تقوا بود، اخلاص بود، جهاد بود، انسانیت بود. با این مبناهای باارزش، امیرالمؤمنین کمتر از پنج سال …

ناآگاهی فقرای مکه از حق خود در برابر اشراف

… حرف می‌زدند، از عیاشی‌هایشان سخن می‌گفتند، از اموال و ثروت و شراب شبانه و می و مُطربشان حرف می‌زدند! گرسنگان مکه باید در چندمتری اینها می‌نشستند و نظمیّات[1] اینها را گوش می‌کردند. نه آنها به حال اینها رحمی داشتند، نه اینها شعور درآویختن با آنها را داشتند. فقرای مکه، شعور این را نداشتند که بفهمند این مرد، حق ندارد این‌طور از مال عمومی قبیله بردارد و بخورد؛ حق ندارد کار من را این‌طور در اختیار و استخدام خودش قرار بدهد. این شعور را نداشتند.

محرومیت طبقه‌ای از ثروت و مقام و تنعم و حتی آگاهی

… یک عده‌ای از همۀ امکانات برخوردار می‌شدند؛ هم می‌توانستند پول بیشتری به‌دست بیاورند، هم می‌توانستند به مقامات عالی اجتماعی برسند، هم می‌توانستند از انواع لذایذ زندگی، خود را بهره‌مند کنند؛ و دردناک‌تر، می‌توانستند بیشتر و بهتر بفهمند و بدانند. این یک طبقه. یک گروه دیگری از مردم، نه پول در اختیارشان گذاشته می‌شد، نه امکان پول‌درآوردن به آنها داده می‌شد، نه امکان تنعّم و تلذّذ از مواهبِ خداداد همگانیِ زندگی به آنها اعطا می‌شد، نه امکان رسیدن به مقامات و قدرت‌های عالی در دسترس آنها گذاشته می‌شد؛ و دردناک‌تر، نه امکان فهمیدن و دانستن و معرفت و آگاهی به آنها داده می‌شد.

مطالبهٔ حق از سوی طبقهٔ محروم، راه برافتادن اختلاف طبقاتی

… دارد که اختلاف طبقاتی روزی برافتد؟! چنین چیزی ممکن است؟ چرا ممکن باشد؟ فکر می‌کنید اختلاف طبقاتی را چه کسی ممکن است بر بیندازد در یک جامعۀ مختلف‌الطبقات؟ آیا طبقۀ بهره‌مند؟ آیا طبقۀ برخوردار می‌آید می‌گوید برای خاطر خدا من از حقوقم گذشتم؟ اینکه خیال خامی‌ست. لابد اگر اختلاف طبقاتی بخواهد برافتد در اجتماعی، طبقۀ محروم باید حق خودش را بخواهد، برخورداری‌ای که برای او هست طلب کند و اعتراض کند به برخورداری‌های زیادیِ طبقات بالا، طبقۀ پایین باید اعتراض کند. طبقۀ پایین در یک‌چنین اجتماعی که من ترسیم کردم، محال است اعتراض کند. چرا؟ برای خاطر اینکه او معتقد است وضع طبیعی این‌جوری‌ست، اصلاً ذاتاً این‌جور آفریده شده‌اند، قابل تغییر و دگرگونی نیست، نمی‌شود کاری کرد، این‌جور ساخته شده؛ این‌جور آفریده شده. وقتی‌که انسان …

محرومیت اکثریت، پیش از همه از فهم و رشد کامل

… برابری‌هایی به چشم می‌خورد که فلان‌کس هم فلان گناه را انجام داده، مبتلا به فلان مجازات شده، وَلو از طبقۀ بالاست، اما باز که نگاه می‌کنیم، می‌بینیم نه، ریشۀ مطلب چیز دیگری است. می‌بینیم باز همان اختلاف طبقاتی‌ها، باز همان تمایزات اجتماعی، به قوت خود باقی‌ست. درحقیقت برخورداری‌ها منحصر است به یک عدۀ خاص، و یک اکثریتی محرومند، و اول‌چیزی که از آن محرومند، یک فهم و درک و رشد کامل و درست است.

توصیه به همدردی امام جمعه با ایثارگران و ضعفای جامعه

انتظار دارم که جایگاه امامت جمعه برای مردم مؤمن و شجاع و انقلابی تبریز، با خصوصیات ممتاز آنان به گونه‌ی شایسته‌ای همتراز باشد و دانش و اخلاص و همدلی و تبیین، محور تعامل با توده‌های مؤمن و پرشور مردمی بویژه جوانان قرار گیرد، و ارتباط صمیمانه با علمای اعلام و دانشگاهیان و فرزانگان و مجموعه‌های انقلابی و همدردی با ایثارگران و ضعفای جامعه، همواره مدّ نظر باشد. توفیقات شما را از خداوند مسألت میکنم.

دفاع از طبقات محروم از اصول اقتصادی امام

در اقتصاد، اصول امام تکیه‌ی به اقتصاد ملی است؛ تکیه‌ی به خودکفائی است؛ عدالت اقتصادی در تولید و توزیع است؛ دفاع از طبقات محروم است؛ مقابله‌ی با فرهنگ سرمایه‌داری و احترام به مالکیت است - اینها در کنار هم - امام فرهنگ ظالمانه‌ی سرمایه‌داری را رد میکند، اما احترام به مالکیت، احترام به سرمایه، احترام به کار را مورد تأکید قرار میدهد؛ همچنین هضم نشدن در اقتصاد جهانی؛ استقلال در اقتصاد ملی؛ …

محرومان از عدالت نخستین گروندگان به پیامبران

… حتّی آن وقتی که مترفین به اینها میگفتند شما چرا طرفدار طبقات مظلوم هستید، از اینها جدا شوید، با اینها برخورد میکردند. آیه‌ی شریفه‌ی «و لا اقول للّذین تزدری اعینکم لن یؤتیهم اللَّه خیرا»[4] - که بیانگر پاسخ حضرت نوح به مخالفین خودش است - در همین زمینه است. بنابراین آن کسانی که از عدالت محروم بودند، اولین گروندگان به پیغمبران هم هستند.

خدمت به محرومان و مستضعفان از وظایف تولیت آستان

وظیفه‌ی بزرگ آن جناب، جدیت در حفظ و حراست از کرامت بارگاه و متعلقات آن و تلاش لازم برای آسایش زائران و مجاوران و نشر معارف اهل بیت علیهم‌السلام و خدمت به محرومان و مستضعفان و توسعه و بهسازی آن کانون علم و معنویت است.

سفرهای استانی راه رساندن خدمت به محرومان و عدالت

در رساندن خدمت به افراد محروم جامعه و عدالت، به اعتقاد این مسئله‌ی سفرهای استانی خیلی مهم است. این کاری که آقایان بر دوش گرفتید و راه افتادید و رفتید و همه‌جای کشور را زیر پا گذاشتید و با مردم تماس گرفتید و از نزدیک درد دلهای مردم را - که از زبان مسؤولینشان، ائمه‌ی جمعه‌شان و افراد شاخصشان گفته میشود - شنیدید، خیلی به‌نظر من خوب است. بنده خودم سالهاست …

نگاه عدالت‌گستر شوراها به محله‌ها و اشخاص محروم

در فهرست خدماتی که شوراها به آن می پردازند باید حفظ هویت و اصالت شهرها و روستاها، و پایبندی به معماری اسلامی و ایرانی، و رعایت زیبایی و استحکام بناها، و ترویج فرهنگ نظم و قانون، و گسترش نمادهای دین و اخلاق، و آسان سازی خدمت رسانی و عدالت و فراگیری در خدمات شهری و توسعه فضای سبز و اهتمام به سلامت محیط زیست، و توجه به نیازهای جانبازان و مصدومان جسمی، و نگاه عدالت گستر به محله ها و اشخاص محروم، و توجه ویژه به بانوان و نیز به جوانان، برجسته شود و همواره در مد نظر قرار گیرد.

رسیدگی به مناطق محروم و دوردست جزو آرزوها

… مسئولان کنونی در حرکت به سمت کارهای لازمی که برای کشور متصور هست، با شتاب، با حرکت سریع و بدون تفویت فرصت دارند حرکت میکنند؛ جهتگیریها و هدفگیریهایشان هم درست است. هدفگیری «عدالت اجتماعی» هدفی است که همه‌ی ما دنبال آن هستیم؛ اصلاً فلسفه‌ی وجود ما این است. یا هدف «رسیدگی به مناطق محروم و مناطق دوردست» اینها جزوِ آرزوهای ماست.

رسیدگی به مناطق محروم از مسائل مهم کشور

… منفی و مشکلات ماست. در کشور خلأهای خطرناکی وجود دارد؛ مسئله‌ی اشتغال، مسأله‌ی مهم ماست. در دولت قبلی هم من روی مسئله اشتغال خیلی تکیه کردم و برای راه‌اندازی جریان اشتغال، با دولت خیلی همکاری و کمک کردم. الان هم مسئله‌ی اشتغال برای ما، یک مسئله‌ی اساسی است. مسئله‌ی تورم، مسئله‌ی مناطق محروم، مبارزه‌ی با فساد، مسائل مهمی است و نمیتوانیم اینها را رها کنیم. «فساد» مثل رخنه‌ها و ترکهایی است که در یک استخر واقع میشود. شما لوله‌هایی چندین اینچی را میگذارید و مرتب از اینها به داخل استخر آب میریزید؛ اما پُر نمیشود - این همه تلاش، به جایی نمیرسد - چرا؟ چون رخنه و ترک وجود دارد و آبها بدون اینکه جمع شود تا قابل هدایت …

لزوم دلسوزی نماینده برای طبقات محروم

سوم این‌که دلسوز مردم - بخصوص طبقات محروم - باشد و برای آنها کار و فکر کند. من در انتخاباتِ دوره قبل - شاید در نمازجمعه بود - گفتم نامزدهای انتخابات مراقب باشند خود را وامدار ثروتمندان و قدرتمندان و امثال اینها نکنند. اگر کسی وامدار دستگاهها و اشخاص و وامدار پول و قدرت شد، دیگر نمیتواند برای مردم دلسوزی کند. پس دلسوزی هم یک شرط بزرگ …

روستاییان از قشرهای محروم کشور و لزوم دسترسی آنان به امکانات زندگی

سیاست کلّی باید این باشد: روستاها را آباد کنید؛ زندگی را در روستاهای کشور آسان کنید؛ دسترسی روستاییان عزیز را - که از قشرهای محروم کشور هستند - به امکانات زندگی ممکن کنید؛ برای آنها وسیله ارتباط، راه و جاده و امکان حمل و نقل و بقیه امکاناتی که برای یک زندگی راحت لازم است، به طور کامل فراهم کنید. از اوّلِ انقلاب، این کارها با شدّت و انگیزه خاصّی در اقصی نقاط کشور شروع شد؛ اما باید کار ادامه پیدا کند و برنامه‌ریزی کامل بشود. …

حمایت حداقلی برخی کشورهای سرمایه‌داری از قشرهای محروم

… ثروتْ چگونه به دست می‌آید، به دست کی می‌آید و چند درصد از مردم، چگونه از آن استفاده میکنند!» باید در آمد ملی بالا برود، ثروت زیاد شود، تلاش اقتصادی مورد حمایت قرار گیرد؛ که مورد حمایت هم قرار میدهند. قوانین هم در این جهت است. قدرت اجرایی هم در این جهت است. کشورهای سرمایه‌داری - آن هم نه همه بلکه بعضی - حداکثر کاری که میکنند این است که بیمه‌ها و تضمینهایی را برای قشرهای مظلوم و محروم میگذارند، تا حداقلی هم به آنها برسد. این، نظام سرمایه‌داری است.

نیاز مبرم برخی هم‌وطنان به غذایی که در مهمانی‌ها هدر می‌رود

… هم اگر در خرج کردن و وضع زندگی و تجمّلات بیهوده و بی‌جا و اعیان منشی، ریخت و پاش و اسراف کنند، بی‌انضباطی مالی و اقتصادی انجام داده‌اند. این کارها اسمش ریخت‌وپاش است و ریخت‌وپاش امری نکوهیده و ناپسند است. این کارها زندگی دیگران را از لحاظ روانی مختل می‌کند. شما مثلاً مبالغ زیادی مواد خوراکی در فلان مهمانی معمولی مصرف می‌کنید؛ در حالی که لازم نیست و در کنار شما و در همسایگی شما در یک محلّ دورتر، ولو در اقصی‌ نقاط کشور، کسانی به این مواد غذایی برای ادامه زندگی خود و فرزندان و عزیزانشان نیاز مبرم دارند. آیا این کار در چنین شرایط کارِ درستی است؟ پس در اموال شخصی و مالی که از راه حلال هم به دست آمده باشد، ریخت‌وپاش غلط و خلاف انضباط است. کسانی که اموال دولتی را مصرف می‌کنند، دیگر بیشتر. من از مسؤولین امور می‌خواهم جّداً در زمینه مصرف اموال عمومی، در جاهایی که …

وجود غم طبقات ضعیف جامعه در دل‌ها

… مسائلی اهل بصیرت باشد و خوشبینانه نگاه کند، اگر از شعارهای روزنامه‌ای و متلکگوییهایی که در گوشه و کنار میشود و نیز از بعضی ابراز عصبانیتهاىِ ناشی از ندانستن واقعیّات یا ندانستن مسائل کشور و مسائل اقتصادی بگذرد، خواهد دید که کارِ خوبی در شرف انجام شدن است. اما به‌هرحال، آن غمی که عرض کردم، نسبت به طبقات ضعیف جامعه، در دلهای ما هست.

خدمت به محرومان و مستضعفان از وظایف تولیت آستان

لازم است با دقت و جدیت به حراست از بارگاه و متعلقات و عائدات آن آستان اقدام کرده، تلاش لازم را در بهسازی و نیز احداث بناهای لازم و انجام خدمات برای زائران و مجاوران و نشر معارف اهل بیت علیهم السلام و خدمت به محرومان و مستضعفان و جلوگیری از تعطیل یا سوء استفاده، مبذول فرمائید.