لزوم ایجاد گروههای تحقیقاتی برای بررسی مسائل تقریبی
… بدهند یعنى مسئلهى اهلبیت را که مورد قبول همهى مسلمین هستند و همهى مسلمین به اینها ارادت دارند و آنها را دوست دارند و به آنها عقیدهى دینى دارند؛ هر کدام به نحوى. و از این قبیل، میشود در خود اسلام مواردى را از متون اسلامى پیدا کرد که پایههاى تقریب باشد. در مقام عمل هم باید این مجمع، گروههاى تحقیقاتى علمی به وجود بیاورد ــ چه در سایهى همان دانشگاهى که انشاءالله تأسیس خواهد شد[4] و چه به شکل دیگر ــ که بتوانند دربارهى مسائل قابل بحث تقریبى، تحقیق کنند و آنها را بررسى کنند.
نظارت مجمع بر جلوگیری از انتشار آثار کینهبرانگیز
… پولهایى خرج میشود براى ایجاد بغض و کینه؛ خب، باید اگر بتوانیم جلوى اینها را بگیریم. همهجا [هم] منتشر میشود؛ ما نمیگوییم در ایران مطلقاً منتشر نمیشود؛ نخیر، در ایران هم متأسّفانه مواردى مشاهده میشود؛ آثار کینهبرانگیزى، تفرقهبرانگیزى از طرفین منتشر میشود. باید یکى از مواردِ توجّه این مجمع همین مورد باشد که بحث مذهبى بکنند، کتابهاى متعدّد بنویسند، استدلالات کلامى بکنند، فضایل مورد نظر خودشان را در کتابها بیاورند ــ این مقولهى دیگرى است ــ امّا آثارى را که موجب تفرقه است، موجب کینه است، موجب تعمیق بغض است، منتشر نکنند. روى این فکر بشود که ببینیم واقعاً این مجمع چگونه میتواند بر این معنا، اشرافى و نظارتى پیدا کند به یک شکل مناسبى. براى من کتابهاى متعدّدى میرسد از نقاط مختلف عالم که پیدا است کسانى اصلاً سعىشان بر این بوده که این کتابها نوشته بشود براى ایجاد کینه و کدورت و بغض و نگرانى. حالا که در جمهورى اسلامى در این منطقه بحمدالله پرچم اسلام و قرآن بلند است و حالا که شعارها، شعارهاى …
تشکیل مجمع از توفیقات تلاش برای وحدت مذاهب
… یکى از ترفندهاى استکبار در مقابله با این موجِ همهگیرِ اسلامى این بوده است که از سویى انقلاب اسلامى ایران را یک حرکت شیعى به معناى فرقهاىِ آن ــ و نه اسلامى به معناى عام ــ معرّفى کرده، و از سوى دیگر در ایجاد نفاق و نِقار[36] میان شیعه و سنّى سعى بلیغ کنند. ما از آغاز با توجّه به این مکر شیطانى، همواره اصرار بر وحدت فِرَق مسلمین داشته و کوشیدهایم این فتنهگرى را خنثى کنیم و بحمدالله با تفضّل الهى توفیقات فراوان نیز داشتهایم، که یکى از آخرینِ آنها تشکیل مجمع جهانى تقریب مذاهب اسلامى است و هماکنون در سراسر جهان اسلام، علما و روشنفکران و شعرا و نویسندگان و عامّهى مردم از همهى مذاهب اسلامى، دوشادوش و با یک زبان و یک نفَس، از انقلاب اسلامى و جمهورى اسلامى ایران دفاع میکنند، لیکن دشمن با پول و طرح و تبلیغ و خباثت فراوان مجهّز است و متأسّفانه در نقاطى از جهان کسانى را مىیابد که بتواند با تطمیع و اغفال بر ذهن و زبان آنان تسلّط یابد. لذا گاهبهگاه در کشورى از یک سیاستمدار و در کشور دیگرى از یک عالِمنما یا انقلابىنما شنیده میشود که به تشنیع[37] و ناسزا به شیعیان یا به ملّت ایران که بزرگترین انقلاب معاصر را به وجود آورده و به گونهاى بهتانگیز از آن دفاع کردهاند زبان میگشاید و قلم …