وجوب عقلی و شرعی ادامهٔ نهضت و کوتاه کردن دست بیگانگان
… آزاد بود حتی برای نوشتن آن چیزهایی که اینها دزدی کردند، آن وقت خواهید دید که این روزنامهها چه مطالبی پیششان هست که پیش ما نیست؛ و این مردمی که الآن در انزوا زندگی میکنند چه مسائلی را اطلاع دارند که من و شما اطلاع نداریم. اینها مملکت ما را به نیستی بردند. و ما برایمان واجب عقلی است، واجب شرعی است که در این موقع دنبال بکنیم، و این نهضتی که ایران بپا کرده است به آخر برسانیم. دست اجانب را از این خزاین ملی کوتاه کنیم، و دست اجانب را از مسائل دینیمان کوتاه کنیم، و این اختناقی که از همه اطراف بر ما سلطه داشت و [شدید] بود، این اختناق را از بین ببریم و مملکت برای خودمان باشد، خودمان ادارهاش بکنیم. خودمان [بسازیم]، نمیتوانید اداره [بکنید؟![11] مگر دزدی باید کرد؟ حتماً باید یک دزدی باشد تا بتواند اداره کند؟! این همه مردم امین که ما داریم در خارج کشور، در کشور که اینها همه تحصیل کرده، همه جهات را میدانند، در خارج تحصیل کردند، مطّلع هستند، امین هم …
نترسیدن از شکست بهدلیل رسیدن به بهشت در کشتن و کشته شدن و پیروزی و شکست
نه اینکه نگرانی نداریم. البته در چنین مبارزهای نگرانیهایی هست؛ همه مراکز سیاسی دنیا به ایران توجه دارند؛ میخواهند جنبش ایران را خرد کنند. نه اینکه ندانیم و نگران نباشیم؛ اما ما احراز تکلیف شرعی کردهایم؛ احراز امر الهی داریم؛ این همان منطق صدر اسلام است؛ همان منطق است که اگر کشته شویم به بهشت میرویم، اگر بکشیم به بهشت میرویم؛ اگر شکست بخوریم به بهشت میرویم، اگر شکست بدهیم به بهشت میرویم؛ لذا از شکست نمیترسیم؛ لذا ما ترسی نداریم. قضیه ما سیاسیِ صرف نیست؛ ما با منطق اسلام پیش میرویم، از شکست ترس نداریم. رسول اکرم- صلی الله علیه و آله- هم در بعضی غزوات شکست خورد. ما با شمشیر خدا به جنگ میرویم؛ ترس نداریم. نهضت ادامه خواهد یافت.
مقدس بودن مبارزهٔ ملت ایران به سبب آنکه برای اسلام و خداست
- اما جنگ ما جنگ مقدسی است؛ برای اینکه برای اسلام است، برای خداست. و چیزی که برای خدا باشد مقدسترین امور است. و اما نتیجه ما، تا وقتی که نتیجه آخر که عبارت از کوتاه شدن دست اجانب و رفتن رژیم سلطنتی تحقق پیدا نکند، دست از مبارزات خود برنمیداریم. مردم به غیر آن راضی نیستند.
ادامهٔ مبارزه در کنار ملت تا آخرین نفس برای حفظ قوانین اسلام و مصالح کشور
ملت ایران باید بداند که من در کنار آنان تا آخرین نفس برای حفظ قوانین اسلام و مصالح مملکت به مبارزه خود ادامه میدهم. و بر همه ملت واجب است تا در این امر پایداری کنند و سستی و سردی به خود راه ندهند. مطمئن باشید که ما پیروزیم و مطالب ما مطالب حق است و حق لا جرم پیروز است.
رد مطالبی که وسیلهٔ خاموش کردن مردم است
مطالبی که مرقوم شده بود و مطالبی که در نامه توسط حضرت آقای صدوقی بود همانهایی است که وسیله دست است برای خاموشی مردم. ولی از همه آسانتر آن است که شخصی که منشا همه انقلابات است برود، با بودن او کاری نمیشود کرد. جنابعالی به حرف این اشخاص که برای ماندن او طفره میزنند گوش ندهید. ما تکلیفی داریم که باید ادا کنیم، چه پیروز شویم یا نه. از خداوند تعالی اصلاح امور را خواستارم. و …
خطر مهلت دادن به شاه تضعیفشده با سستی ملت
… خیالی که به مردم جا زده بودند- واقعیتی نداشت و لیکن یک الفاظ خوشگلِ بَزَک کردهای تسلیم مردم میکردند- پردهها تا یک حدودی پس رفت و این کنگرههای بلند خیالی که درست کرده بودند، اینها یکی بعد از دیگری فرو ریخت و آمال و آرزوهایی که داشت- بسیاریاش- پایمال شد. این الآن یک افعی زخمی است که اگر مهلت به او بدهند و ملتْ سردی و سستی از خودش نشان بدهد، این سر بلند میکند و این دفعه زهرش را به تمام اقشار ملت میریزد، زهری که دیگر نتوانند اینها به علاج برخیزند.
وظیفهٔ کمک به مبارزان با قلم و بیان و تظاهرات
… را مطالبه میکنند. حق اولیه بشر است که من میخواهم آزاد باشم، من میخواهم حرفم آزاد باشد، من میخواهم مستقل [باشم]، من میخواهم خودم باشم. حرف ما این است. این حرفی است که در هر جا شما بگویید، همه از شما میپذیرند. و ما همه موظفیم که به دنبال این مطلب باشیم. تا آن اندازهای که میتوانیم به برادرهایی که دارند کشته میدهند کمک بکنیم. هر چه میتوانیم آنهایی که الآن کَانَّهُ در میدان جنگ هستند، ما به اینها کمک برسانیم. هر طوری که میتوانیم کار کنیم: با قلم، با بیان، با صحبت، با هر چه که میشود، با تظاهرات. این حرف ماست.