احساس قوت مبارزان از هر ضربه به جبههٔ استکبار در جهان
این تحلیل کاملاً درستی است؛ یعنی آنها درست فهمیدهاند. ما نیز وقتی که با رژیم پهلوی مبارزه میکردیم، از کوچکترین حرکتی که در دنیا در جهت ضربه به جبههی وسیع استکبار اتّفاق میافتاد، احساس قوّت میکردیم. شاید شما تعجّب کنید!، بنده به یاد دارم وقتی «سالازار»، دیکتاتور پرتغال مُرد - او یکی از دیکتاتورهای معروف دنیا بود - ما در اینجا خوشحالی کردیم! پرتغال کجا ایران کجا! اصولاً «سالازار»[2] چه ارتباطی با ما داشت!؟ ما احساس قوّت کردیم و گفتیم یکی از آنها رفت.
احساس قوت از اعلام حکومت اسلامی در یک کشور عربی
در دوران مبارزات، «ژنرال فرانکو» ی[3] اسپانیا مُرد؛ ما در اینجا شادی کردیم. اغلب قضایا به هم وصل است. وقتی یکی از رژیمهای عربی کودتایی در داخل کشورش به وجود آورد و اعلام کرد «ما مسلمانیم و میخواهیم بر اساس اسلام حکومت کنیم» با اینکه افسرِ جوانی بود و از اسلام هم چیزی نمیفهمید - اصولاً اسلامی که میتوانست بفهمد، با اسلامی که ما میفهمیدیم خیلی تفاوت داشت - درعینحال ما در اینجا احساس قوّت و قدرت کردیم.