البته عیدهایی که اسلام تاسیس فرموده است برداشتهای مختلفی از آن به حسب نظرهای مختلفی که اهل نظر دارند و به حسب قشرهای مختلفی که برخورد میکنند با آن بسیار مختلف است. آن برداشتی که اهل معرفت از عید میکنند، با آن برداشتی که دیگران میکنند بسیار مختلف است. آنها بعد از اینکه در ماه مبارک رمضان آن ریاضتها را میکشند و کشیدند، روز عید روز لقای آنهاست، لقاء الله است آن روز برای آنها.
ورود به حضرت پس از ریاضت و کشتن نفس
ا لِغَیرِکَ مِن ظُهورِ ما لَیْسَ لَکَ[1] آنها همه چیز را از او میدانند و آن روز را عید میکنند برای اینکه بعد از ریاضات یوم ورود است به حضرت. و عید قربان را بعد از اینکه تمام عزیزان خودشان را از دست دادند مهیا برای ملاقات میشوند. آن هم ملاقات است بعد از اینکه نفس خودشان را کشتند و هر چه عزیز است در راه خدا از آن گذشتند، آن وقت است که روز لقاست. و جمعه هم اجتماعاتی که مسلمین با هم میکنند مهیا میشوند اهل معرفت برای لقاء الله. پس برداشت آنها از عید، غیر برداشت ماست و ما هم امیدواریم که به تبع اولیاء خدا به جلوهای از آن جلوهها برسیم و ذرهای از آن معارف در قلب ما واقع بشود.