برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیدیدار با پروردگار بهعنوان غایت سیر انسان.
امام خمینی
روز عید، روز لقای خدا برای اهل معرفت
البته عیدهایی که اسلام تاسیس فرموده است برداشتهای مختلفی از آن به حسب نظرهای مختلفی که اهل نظر دارند و به حسب قشرهای مختلفی که برخورد میکنند با آن بسیار مختلف است. آن برداشتی که اهل معرفت از عید میکنند، با آن برداشتی که دیگران میکنند بسیار مختلف است. آنها بعد از اینکه در ماه مبارک رمضان آن ریاضتها را میکشند و کشیدند، روز عید روز لقای آنهاست، لقاء الله است آن روز برای آنها.
حیات و ضیافت شهیدان، غیر از زندگی و روزی بهشتی
این حیات و این ضیافت را با قلمهای شکستهای مثل قلم من نمیتوان توصیف و تحلیل کرد، این حیات و این روزی غیر از زندگی در بهشت و روزی در آن است. این لقاء الله و ضیافه الله میباشد. آیا این همان نیست که برای صاحبان نفس مطمئنه وارد است فَادْخُلِی فِی عِبادِی وَ ادْخُلِی جَنَّتِی[3] که فرد بارز آن سید شهیدان- سلام الله علیه- است. اگر آن است چه مژدهای برای شهیدان در راه مرام حسین- علیه السلام الله- که همان سبیل الله است، از این بالاتر که …
ادامهٔ جنگ تا شهادت و لقاء الله، از بزرگترین آمال اولیای خدا
… در طول بیش از هزار کیلومتر قوای مجهز آماده داشته باشد؟ و کیست که نداند صلح با این حزب به رسمیت و شرعیت شناختن حکومت بعث است که با قتل و جنایت بر یک کشور اسلامی حکومت میکند؟ و کیست که نداند این امر از بزرگترین گناهان است و از واضحترین خیانتها به مسلمین است؟ ملت عزیز ما با تعهدی که به اسلام دارند، جنگ را تا سر حد شهادت و لقاء الله که از بزرگترین آمال اولیای خدا و ارباب معرفت است ادامه میدهند، گرچه آن را بیخبران نابودی انگارند و مادیگرایان لقاء الله را نابودی لقب میدهند.
جنت لقاءالله، فوق تصور عارفان و پیچیده به سختیها
ملتی که برای رضای حق تعالی انقلاب کرد و برای ارزشهای معنوی و انسانی بپاخاسته است، چه باک دارد از شهادت عزیزان و آسیب دیدن نور چشمانش و تحمل سختیها و مَکارِه،[2] که جنت لقاء الله که فوق تصور عارفان است، مَحفُوف[3] به مکاره است. چه میگویم! این جنت اولیا، مکاره را در کام ملت ما شیرینتر از عسل کرده. مگر ما و شما هر روز شاهد این کاروانهای کربلا نیستیم که با شور و شوق و عشق و عطش به پیشباز شهادت میروند. مگر شما هر روز شاهد میدانهای با عظمت قتال با متجاوزین نیستید که به مرگ لبخند میزنند و معجزه میآفرینند. راستی این چه تحولی است که بر سراسر این کشور صاحب …
توجه اولیای خدا به لقای حق و گذشتن از نعمتهای بهشت
امیدوارم که مشتری شما، شما را در حضور خود پذیرایی کند. اولیای خدا در آن عالم هم که هستند، به غیر خدا سرگرم نیستند. نعمتهای بهشت را از آن میگذرند و متوجه به لقای حق تعالی هستند. و شما که جاننثاری دارید میکنید و ایثار میکنید و با ایده شهادت به میدانهای جنگ میروید و از اسلام دفاع میکنید و از مکتب دفاع میکنید و کشورهایی را که [چشم] طمع به این کشور دوختهاند مایوس میکنید، همه اینها ارزشمند و بسیار ارزشمند، لکن آن اخلاص و محبت شما …
بحثِ لقاءالله و ملاقات با خداست. هدف آفرینش بشر و هدفِ «انّک کادحٌ الی ربّک کدحاً»[4] - همه این تلاشها و زحمتها - همین است که «فملاقیه» : ملاقات کند. اگر کسی موطّن در لقاءالله است و بر لقاءالله توطین نفس کرده است، «فلیرحل معنا» : باید با حسین راه بیفتد. نمیشود توی خانه نشست. نمیشود به دنیا و تمتّعات دنیا چسبید و از راه حسین غافل شد. باید راه بیفتیم. این راه افتادن از درون و از نفس ما، با تهذیب نفس شروع …
اضطراب لقای الهی غیر از ترس از مرگ، حتی برای اولیای مقرب
و اضطراب لقای الهی، اضطراب از مرگ نیست؛ چون از مرگ که اینها واقعاً بهآنمعنا نمیترسیدند، اما دیدار با خدا، حتی برای اولیای با این قرب و با این مقام، اضطراب دارد. لذا حضرت آن شب واقعاً در یک حال اضطرابی بودند، که روایات، این را نشان میدهد. مرتب میرفتند بیرون از اتاق، به آسمانها نگاه میکردند و آیات قرآن را میخواندند، کلماتی میفرمودند، از وعدۀ پیغمبر یادشان میآمد. تا اینکه قبل از اذان صبح، وقت عبادت، وارد مسجد شدند و پیش از آنکه نماز صبح شروع بشود، در محراب عبادت مشغول عبادت بودند. …
لزوم همراهی با امام حسین (ع) برای کسی که خود را برای لقاءالله آماده کرده
[نهایتِ] همۀ این تلاشها و زحمتها، همین است که «فَمُلاقیهِ» ملاقات کند. اگر کسی موطّن[12] در لقاءالله است و بر لقاءالله توطین نفس کرده است، «فَلیَرحَل مَعَنا»[13] باید با حسین راه بیفتد. نمیشود در خانه نشست. نمیشود به دنیا و تمتّعات دنیا چسبید و از راه حسین غافل شد. باید راه بیفتیم. (74/3/3) یک ملت اگر از حق خودش، از شرف خودش، از راه خودش، از آرمانهای خودش، از حرف حساب خودش، دفاع سرسختانه و جانانه نکند، آن ملت در صحنۀ روزگار باقی نمیماند، …
سرمنزل نهایی و حقیقی آفرینش انسان
برای ما در این اردوگاه، برنامههایی قرار داده شده است که با آن میتوانیم خود را بالاتر ببریم و بسازیم و آماده ورود به سر منزل نهایی و حقیقی آفرینشِ انسان کنیم که همان لقاءاللَّه است. ادیان، این برنامهها را در طول زندگی، برای مردم معیّن کردهاند که چند گونه هم میباشد:
اقبال به خدا در ساعات پایانی و شوق لقای پروردگار
… دارند؛ بعضی از وصیتنامهها را هم که انسان میخواند، همین موضوع را مشاهده میکند. من چند روز قبل یکی از این وصیتنامهها را میخواندم، دیدم از نماز شب برادران و دوستانش نقل کرده که این شبها چه حالی است، چه زمزمه و چه ولولهای در این سنگرها و پشت خاکریزهاست! این برای خاطر این است که توجه به خدا در آن حالات که ساعات و روزهای آخر است و انسان احساس میکند که فرصت رو به اتمام است، حالت اقبال دارد؛ به علاوه که شوق لقای پروردگار برای کسانی که به سوی او حرکت میکنند، وجود دارد و همین حالت، شاید با ابعاد خیلی بالاتر و به شکل مضاعفی، در شب عاشورا در خیام اصحاب اباعبدالله (علیهالسّلام) وجود داشت که یکی از کسانی که وقایع را یادداشت میکرده و مینوشته، نقل کرده یک شب از نزدیکی خیمههای حسینبنعلی (علیهالسّلام) وقتی عبور میکردم، دیدم که از تمام این خیمهها صدای زمزمه قرآن و دعا و نماز و توجه، به گوش میرسد و همه یکپارچه مشغول ذکر و دعا هستند. حقیقتاً برای آن روز سخت، آن چنان حال و صفایی هم لازم بوده است؛ اما در شب یازدهم اگر کسی از همان خیام عبور میکرد، یقیناً از آن همه زمزمه و حال دیگر خبری نبود و به جای آن همه خیمهها، فقط یک خیمه نیمسوخته وجود داشت که فرزندان و دختران ابیعبدالله و خردسالان در …