یکی از خصوصیّات مرحوم آقای داماد صراحت بود؛ یک آدم بیرودربایستی، صریح؛ ایشان [اهل اینکه] ملاحظهی این و آن را بکند نبود. در زمینهی این مبارزات هم که اشاره کردند، بله، از سال ۴۱، یعنی قبل از ۴۲، در همان [قضیّهی] انجمنهای ایالتی و ولایتی، ایشان یکی از کسانی بودند که امضا کردند و نامه نوشتند و فرستادند و تلگراف کردند و در همهی جلسات شرکت کردند. و بعد که امام بعد از حادثهی پانزدهم خرداد دستگیر شدند و اوّل زندان و بعد حصر و مانند اینها [پیش آمد]، یک شب بنده و اخوی و آقای ابراهیمی و مرحوم آشیخ علی حیدرینهاوندی و آقای مرحوم حاجآقاروحاللّه کمالوند که آمده بود قم، گفتیم برویم پیش ایشان و از ایشان …