قوهی قضائیه یعنی آن دستگاهی که بخش عظیمی از مقاصد نظام جمهوری اسلامی بستگی به کارآئی آن قوه و کارکرد آن دارد. مسئلهی عدالت، مسئلهی احقاق حق، مسئلهی قانونگرائی، ایستادگی در مقابل زورگو، متجاوز، سوءاستفادهچی، دادن احساس امنیت و آرامش و طمأنینه به مردم در زندگی، چیزهایی نیست که در نظام جمهوری اسلامی به چشمِ کماهمیت بشود به آنها نگاه کرد. این وظائفی است که متوجه به قوهی قضائیه است؛ قوهی قضائیه متکفل و متعهدِ این کارهاست.قوهٔ قضاییهگروه و سازمان
نامهای دیگر: دستگاه قضایی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
دستگاه قضایی کشور، وظایف، ساختار و عملکرد آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار رئیس و نمایندگان مجلس شوراى اسلامى— ۱۳۶۸/۰۳/۲۴
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴۱۳۶۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۶۸همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
در مورد قوهی قضائیه: قوهی قضائیه به دو عامل نیاز دارد تا بتواند موفق باشد. در هر نظامی، در هر اجتماعی، قوهی قضائیه حل و فصل کنندهی اختلافات و حاکم کنندهی عدل در مقابل ظلم و تجاوز و فساد و اینهاست. برای اینکه قوهی قضائیه در این هدف والا موفق بشود، به دو چیز احتیاج دارد: یکی قدرت و اقتدار - که باید قوی باشد - دوم، اعتماد؛ یعنی مردم باید به او اعتماد داشته باشند. قوهی قضائیه این دو چیز را نیاز دارد. اقتدار قوهی قضائیه را میتوان با همین زیرساختهای انسانی و فنی - که در این زمینه، شرحی از پیشرفتها را رئیس محترم قوه دادند؛ بنده هم تا حدود زیادی در جریان کارهائی که انجام گرفته است، هستم - تأمین کرد. قوهی قضائیه با استحکام درونی، با تربیت و به کار گرفتن انسانهای شایسته، فاضل، امین و درستکار، قوّت و اقتدار پیدا میکند. با وضع قوانین درست، با نظارتهای متناسب، با بهرهگیری از پیشرفتهای گوناگون فنی و سازمانی و استفادهی از همهی دنیا، این اقتدار به وجود میآید. ما از این که از دیگران یاد بگیریم - مکرر عرض کردهایم - خجالت نمیکشیم. ما از هر ملتی، از هر کشوری، از هر نظام قضائیای در دنیا که یک نکتهی خوب و روشن در کار خود داشته باشد، استفاده خواهیم کرد، از او یاد میگیریم. البته چشمبسته به روشها و حرفهای این و آن نمیگرویم؛ این غلط است. چون در دنیا اینجور رفتار میکنند، پس ما هم باید اینجور رفتار کنیم؛ نه، این غلط است. «و ان تطع اکثر من فی الارض یضلّوک عن سبیل الله ان یتّبعون الّا الظّنّ و ان هم الّا یخرصون».[1] از روش این و آن اطاعت و تبعیت نمیکنیم. غربیها اینجوری عمل میکنند، شرقیها اینجوری عمل میکنند، فلان کشور اینجوری عمل میکند، پس ما هم بکنیم؛ نه، این غلط است. ما از تشخیص خودمان تبعیت میکنیم. یعنی وقتی دیدیم در نظام قضائىِ فلان کشور دورافتاده - بزرگ یا کوچک - این نکته وجود دارد که کار آنها را در امر قضا سهل کرده است و این فوائد را داشته است، عقل ما وقتی این را تشخیص داد، آن وقت این را عمل میکنیم. این تبعیت از او نیست، این تبعیت از عقل است؛ این خوب است. اینها برای قوهی قضائیه اقتدار میآورد. تلاش زیاد، ابتکارِ روزبهروز و نوآوری اقتدار میآورد. نمیتوان همین طور نشست تا امور در جریان عادی خودش پیش برود؛ مسئولین قوه باید نگاه کنند، ضعفها را پیدا کنند، مشکلات را پیدا کنند، گرههای کور را پیدا کنند، اینها را با ابتکار برطرف کنند؛ ذهنهای برتر و ذهنهای ممتاز میتوانند کمک کنند؛ بحمدالله در درون قوه هم هستند، از بیرون قوه هم استفاده بشود. زیرساختهای فنی تأمین بشود، زیرساختهای انسانی تأمین بشود؛ این میشود اقتدار قوهی قضائیه؛ یک قوهی قوی و مقتدر که توانائی حرکت به سمت اهداف خودش را دارد. این رکن اول.اگر ما بخواهیم همهی آرزوهای خودمان را در مورد مسئلهی قضاء در کشور، در یک جمله خلاصه کنیم، این کلمهی «ارتقاء قوهی قضائیه» محصول این خلاصهگیری است. ما باید قوهی قضائیه را به طور دائم ارتقاء ببخشیم. همهی این گزارشهای خرسند کنندهای که چه امروز شنیدیم و چه آنچه که در گزارشهای مکتوب و شفاهی به ما میرسد، به جای خود در خور تقدیر و سپاس است؛ لیکن آنچه که متوقع است، ارتقاء قوهی قضائیه است به معنای کفایت عدل قضائی در کشور؛ این هم ممکن نخواهد شد، حاصل نخواهد شد، مگر آن وقتی که انسان خروجیهای آن را مشاهده کند. همهی این مقدمات برای این است که در جامعهی ما عدالت قضائی تحقق پیدا کند. اگر عدالتِ قضائی شد، مفاسد برچیده خواهد شد، افراد ناصالح از دستاندازی به مراکز حیاتی جامعه دستشان کوتاه خواهد شد؛ صلحاء در مراکزی که شایستهی آن هستند، قرار خواهند گرفت. همهی اینها بسته به تمامیت و کمال قوهی قضائیه است. واقعا اگر نظام اسلامی بتواند قوهی قضائیه را آنچنانی که نظر اسلام است، آنچنانی که در منابع دینی و فقهی ما مطرح شده است، بسازد و سامان بدهد، اکثر مشکلات جامعهی ما ـ و هر جامعهای ـ برطرف خواهد شد؛ مشکلاتی که ناشی از طغیانهاست، ناشی از خودخواهیهاست، ناشی از تعدیها و تعرضهاست، برطرف خواهد شد. بنابراین هدف باید ارتقاء قوهی قضائیه باشد. به هیچ حدی نباید قانع شد، تا آن وقتی که برسیم به سقف مطلوب. باید به سقف مطلوب برسیم. و به نظر من اگرچه این راهی طولانی است، اما قابل وصول است. اینجور نیست که ما بگوئیم خودمان را و دیگران را داریم به یک آرزوی دستنیافتنی دعوت میکنیم؛ نه، قابل وصول است. شما میتوانید. در کشور، ظرفیت و استعداد یک چنین چیزی وجود دارد. باید با تلاش، با ابتکار، با خسته نشدن، با بهکارگیری امکانات و اشخاص و شخصیتهای دارای ظرفیت، این راه را پیمود و پیش رفت.شاهدها (۲۰ پاراگراف)
اقامهٔ قسط و عدل تکلیف اصلی قوه و ضمانت آن
… است هیچچیزى به قدر عدل و قسط -نه در قرآن نه در حدیث- مورد توجّه قرار نگرفته. خب بله، رفاهِ زندگى مردم هست؛ امنیّت -مثلاً- که یکى از لوازم زندگى مردم است، هست؛ امّا تکیهاى که بر روى عدل شده -که قیام همهی امور به قیام عدل است- بر روى هیچچیز دیگر نشده. البتّه عدل فقط بهوسیلهی قوّهی قضائیّه اجرا نمیشود؛ بلکه همهی دستاندرکاران حکومت اسلامى به سهم خودشان در اقامهی عدل موظّف هستند، منتها ضامن آن، قوّهی قضائیّه است. اگر شما که قوّهی قضائیّه هستید عادل باشید و عدالت را هدف اصلى و غیر قابل اغماض در هر شرایطى بدانید، از شخص من تا آحاد مردم و مابین ما -همهی مسئولین حکومتى- امکان ندارد که بتوانند از عدالت منحرف بشوند؛ زیرا که دست قوىّ قاضى -که دنبال عدل است و بصیر است، هم …اقامهٔ قسط هدف نخست همهٔ بخشها و کارکنان قوه
اوّلین هدفى که اینجا باید مورد نظر باشد اقامهی قسط است. هر کسى که وارد دستگاه قضائى میشود، باید تکلیف خودش را در درجهی اوّل این بداند که قسط و عدل در جامعه اقامه بشود. حالا این قسط و عدل در جامعه چگونه اقامه خواهد شد -یعنى ملاک قسط و عدل چیست- آن بحث دیگرى است. خب، ما حکومت اسلامى هستیم و قوانین ما اسلامى است؛ طبیعتاً قسط و عدل جز با انطباق به قوانین اسلامى تحقّق پیدا نمیکند. هرچه خلاف اسلام بود عدل نیست، قسط نیست؛ ظلم …بیاثر شدن بهترین قوانین در دست افراد فاسد یا نادان
مسئلهی بعدى مسئلهی اشخاص در قوّهی قضائیّه است. من تصوّر میکنم که بهترین قوانین، بخصوص در قوّهی قضائیّه -در قوّهی مجریّه کمتر اینجور است- در دست آدمهاى ناسالم -یا ناسالم عملى یعنى آدمهاى فاسد، یا ناسالم فکرى یعنى جاهل، بیسواد، نادان، بیعقل- تبدیل خواهد شد به یک چیز بیخاصیّت و احیاناً مضر. پس قانون [بهتنهایى] کافى نیست تا ما بگوییم قوّهی قضائیّه -یک وقتهایى گفته میشد- براى فلان کار قانون ندارد. حالا این قانون! با این قانون چهکار میخواهیم بکنیم؟ مسئله این است که افراد باید اصلاح بشوند. در قوّهی قضائیّه بایستى یک ملاکهایى را -حالا من نمیگویم خیلى هم ایدئالى و خیالى دنبال افراد بگردیم که شاید کم پیدا بشوند- در آن حدّ معقول در نظر بگیریم؛ آنچه دیگر …لزوم سخن گفتن با مردم و اطلاعرسانی اقدامات مثبت نه فقط تهدید
بعد هم یک قدرى با مردم حرف بزنید. سابق، قوّهی قضائیّه آنوقتى با مردم حرف میزد که میخواست تشر بزند و تهدید کند. به نظر من حالا یک وقت تشر و تهدیدى هم دارید اشکالى ندارد؛ خب، به مردم بگویید که مردم -آنهایى که باید بترسند- بترسند، امّا کارهاى مثبتى که انجام میگیرد، اقدامات خوبى که انجام میگیرد، تصمیمهاى خوبى که گرفته میشود -مثلاً بنا داریم که انشاءالله فلان کار را بکنیم یا کردهایم، [البتّه] بهتر این است که وقتى آدم کرد بگوید؛ یا مثلاً [براى] فلان دستگاه فلان کارت را صادر کردهایم که بعد از این هیچ کس، وقتى کسى بهعنوان مأمور دولت یا مأمور دادستانى میآید سراغش، این شبههاى نداشته باشد که [او] مثلاً غیرقانونى است- یک وقت به مردم گفته بشود، خبر داده بشود، مردم توجیه بشوند، آموزش …سلامت دستگاه قضا، شاخص و عامل سلامت و عدالت در همهٔ دستگاههای کشور
براى جنابعالى روشن است که قوّهی قضائیّه، نبض دستگاه ادارى و وضعیّت عمومى کشور است. سلامت و استحکام، قاطعیّت و انصاف، دلسوزى و پشتکار، و بالاخره آمادگى و انتظام این دستگاه، نشاندهنده و مستلزم وجود سلامت و امنیّت و عدل و داد و حسن جریان امور در کشور و در دستگاههاى اجرائى آن است؛ و بعکس، ضعف و فساد و اختلال و کمکارى و بینظمى در این دستگاه، خبردهنده از وجود فساد و ناامنى و بیعدالتى در جامعه است؛ و این بدان جهت است که سلامت دستگاه قضا، همهی دستگاههاى دولتى و مردمى را به سلامت سوق میدهد و بیمارى و ناتوانى آن، راه را بر فساد عمومى باز میگذارد. قاطعیّت و انصاف و سرعت عمل و رعایت ضوابط اسلامى، شرایط لازمى است که هرگاه وجود داشته باشد، دستگاه قضائى کشور را مأمن و ملجأ مظلومین و ضعفا میسازد و در آنان امید به وجود میآورد.انتظار سازماندهی دستگاه قضا به شکل کاملاً اسلامی و عادلانه با قاطعیت و ابتکار
انتظار و امید اینجانب آن است که جنابعالى در ادامهی ده سال تلاش و مجاهدتى که عناصر دلسوز و متعهّد در قوّهی قضائیّه مبذول داشتهاند، با توکّل به خداوند و استمداد از فضل و مدد الهى و با اِعمال قاطعیّت و ابتکار، دستگاه قضائى را به شکل کاملاً اسلامى و برخوردار از عدالت و انصاف کامل، سازماندهى کرده و از عناصر مؤمن و عالم و متعهّد در داخل یا خارج از آن دستگاه استفاده بفرمایید و از همهی علماى محترم و قضات شریف و عناصر مؤمن و غیور که به حفظ حقوق ضعفا و مظلومین اهتمام میورزند، درخواست میکنم که دستگاه بسیار حسّاس قضا را یارى داده و هرگونه کمکى که براى آنان مقدور است، به کمال و کارایى روزافزون آن بنمایند.تلاش مخلصانه و پرارزش قضات و کارکنان دستگاه قضایی با الهام از احکام اسلامی
… خون پاک و شهادت آن عزیزانى است که در فاجعهی هفتم تیر به شهادت رسیدند که حقیقتاً آن شهادتْ مظلومانه بود و خون پاک آنها دامان جانیها و قاتلها و گروهکهاى وابسته را گرفت.بهمناسبت حضور آقایان محترم دستگاه قضائى جملهی کوتاهى دربارهی قوّهی قضائیّه عرض کنم. شک نیست که قوّهی قضائیّه در جمهورى اسلامى ایران، مثل دیگر ارگانها و دستگاههاى این نظام از تلاش مخلصانه و دلسوزانه و غیر قابل ارزیابى از لحاظ عظمت و ارزش از سوى جمع کثیرى از مؤمنین برخوردار است؛ این تعداد کثیرى از قضات دادگاهها و دادسراها و دستگاههاى عالى قضائى و دستاندرکاران امور ادارى و همهی عناصر قوّهی قضائیّه که در طول این چند سال با الهام از احکام اسلامى تلاش کردند و زحمت کشیدند، حقّاً و انصافاً زحمت مأجور و مغتنمى بوده.ملاک سلامت جامعه و اصلاح تدریجی همهٔ دستگاهها با سلامت آن
در همه جاى عالم قوّهی قضائیّه ملاک و معیار سلامت جامعه است. اگر قوّهی قضائیّهی سالم و دقیق و دور از هرگونه عاملى غیر از عامل عدل و انصاف و مقرّرات اسلامى وجود داشته باشد، تمام دستگاههاى کشور بمرور اصلاح خواهند شد و جامعه اصلاح خواهد شد. ممکن نیست که در یک کشورى، دستگاه قضائىِ سالمِ بیعیبى وجود داشته باشد، مگر اینکه آن کشور بر اساس معیارهاى حاکم بر آن جامعه -که براى دستگاه قضائى معتبر است- به سلامت کامل خواهد رسید؛ حالا تا آن معیارها براى آن جامعه چه باشد. اگر دستگاه قضائى از آن سلامت …لزوم ملجأ و مأمن بودن دستگاه قضایی برای هر مظلوم در برابر ظلم از هر مقامی
حقیقتاً دستگاه قضائى باید ملجأ و مأمن مردم بهحساب بیاید. خب، در جامعه کمبود هست، کسر هست، مشکلات براى مردم هست، درگیرى هست، کسانى هستند که به کسان دیگرى ظلم میکنند، یا به اموالشان، یا به عِرضشان، یا به جانشان یا به حیثیّتشان تعرّض میکنند؛ مشکلات در هر جامعهی بشرى قهراً وجود دارد. دستگاه قضائى باید آنچنان باشد که هر کسى در جامعه با هرگونه ظلمى از هر مقامى مواجه شد، خاطرش آسوده باشد؛ مثل فرزندى که پدر عاقلِ مهربانِ قویاى دارد، هر کسى به او اندک تعرّضى بکند، دلش قرص است؛ میگوید الان میروم به پدرم میگویم و او انتقام من را خواهد گرفت، حقّ من را خواهد گرفت. بر تمام آحاد کشور، چنین روحیهاى بایستى نسبت به دستگاه قضائى حکمفرما باشد. اگر به …حاکمیت احکام و معیارهای اسلامی بر دستگاه قضایی
و بُعد دیگر، حاکمیّت احکام و ارزشهاى اسلامى بر این دستگاه است؛ ملاکها و معیارهاى اسلامى، که قویترین و متقنترین و محکمترین ملاکها و معیارها براى ادارهی یک مجموعهی قضائى است. و ما نباید هم در مقابل هو و جنجال مخالفین و دشمنان و آن کسانى که هر نقطهی مثبتى هم در جامعهی اسلامى باشد مورد انتقاد قرار میدهند، دچار انفعال بشویم. بله، فرهنگ غربى، شیوهی قضائى اسلامى را قبول ندارد؛ خب، ما هم شیوهی قضائى آنها را قبول نداریم؛ وَ لآ اَنتُم …تأیید تصمیم رئیس قوهٔ قضاییه و نهی از خدشه در آن
در مورد قوّهی قضائیّه هم همان کارى که رئیس محترم قوّهی قضائیّه کردند، همان درست است؛ هیچ شبهه و خدشهاى نکنید. ما بهطور کلّى به همهی مسئولین کشور توصیه کردهایم که در گزینشها رعایت کنند، انتخابها را صحیح و با چشم باز انجام بدهند؛ آنها هم همین کار را میکنند. و هرچه را آنها انتخاب کردند، مردم همکارى کنند، با آنها راه بروند، به آنها کمک کنند. نظام جمهورى اسلامى بدون …قدردانی از مسئولان پیشین و کامل بودن مجموعهٔ کنونی
… و ما به ایشان از سالهاى پیش ارادت داشتهایم. بحمدالله ایشان علماً و عملاً براى این امر مهم صالح و کافى هستند. خداوند هم به ایشان توفیق داده که بتوانند از افرادى و عناصرى مؤمن، متعهّد، آگاه به کار و مسئولیّت و داراى وجدان کار، براى این امر مهم استفاده کنند. من لازم دانستم که سپاس خودم از پروردگار را به این مناسبت به آقایان عرض کنم.و این به معناى نفى مسئولین گذشته نیست. ما به آن برادران محترم هم قلباً همیشه اطمینان و امید و علاقه داشتیم. حقّاً هم خیلى زحمت کشیدند -چه آن کسانى که از اوّلِ شروع قوّهی قضائیّه و تشکیل قوّهی قضائیّهی جدید وارد امر و کار شدند، چه آن برادرانى که بعداً به آنها پیوستند- لکن این مجموعهاى که فعلاً در برابر ما است و در رأس قوّهی قضائیّه است، بحمدالله مجموعهاى است که آن را میشود یک مجموعهی کامل دانست، زیرا در آن از علما و فضلا و افراد غیرروحانى صالح و شایسته و وارد به کار و سابقهدار در امور مختلف قضائى و غیرقضائى حضور دارند؛ و بنده خدا را شاکر هستم که بحمدالله چنین وضعى پیش آمده و متضرّعانه و مُبتهِلانه[2] از خداى متعال درخواست میکنم که به شماها توفیق بدهد، شما را کمک بکند. بدون هدایت الهى و بدون کمک الهى نمیشود هیچ کارى را انجام داد و به عاقبت هیچ کارى امید بست. باید بخواهیم …اهمیت بسیار مسئلهٔ قوهٔ قضاییه
مسئلهی قوّهی قضائیّه به اعتقاد بنده از مسائل بسیار مهم است که من نکاتى را در این مورد عرض میکنم:درست نشدن دستگاه قضایی بدون مجازات قاضی متخلف و توصیهپذیر
… فاسد را باید بیش از اندازهی مردم معمولى رویشان تکیه کرد و فشار آورد؛ به ملاک گناه در شب جمعه است، به ملاک گناه سادات است، به ملاک گناه شیعیان است که فرمودند شماها هر کدام گناه کنید، گناهتان دو برابر دیگران است، چون شِین[11] براى ما است.[12] اینجور است. باید از این قاضى انتقام گرفت -انتقام الهى، انتقام شخصى که نیست- اگر تخلّف کرد، اگر توصیه قبول کرد، اگر کارى که از معیارها خارج است [انجام داد]، در هر شرایطى که هست. به نظر من [اگر] این نشود، دستگاه قضائى درست نخواهد شد.لزوم پناهگاه بودن قوه برای همه و فاصلهٔ وضع کنونی با آن
… پناه میبرند. من میگویم ما باید کار را به اینجا برسانیم که اگر کسى در خیابان کمترین تعرّضى به حقّ کس دیگر کرد، او بگوید که خیلى خب، [این کار را] کردى! حالا من میروم سراغ قوّهی قضائیّه. یعنى واقعاً با اطمینان بگوید و محتاج نداند خودش را به اندک عکسالعملى. قوّهی قضائیّه باید مرجع و ملجأ و پناهگاه همه به معناى واقعى باشد. الان حقیقتاً اینجورى نیست؛ [شما] آقایان خودتان غالباً در قوّهی قضائیّه بودهاید و میدانید. بنده هم بهعنوان یک کسى که گزارشهاى گوناگونى از امور جامعه، مردم، و از این قبیل به بنده، مکرّر، همیشه داده میشده -الان هم همینطور- میدانم که اینجور نیست. «......» باید این برگردد. این هم …امکان همفکری و همکاری با انتخاب همکاران از سوی رئیس قوه
من یک وقتى به آقاى اردبیلى[19] عرض کردم که شنیدهام گاهى آنجا روى مسائلِ خیلى واضح دو رأى هست. ایشان گفت دو رأى که خوب است -یک اقلّیّت، [یک] اکثریّت- پنج رأى هست! خب، گاهى واقعاً پنج رأى [بود]، امّا الان اینجور نیست. الان رئیس قوّهی قضائیّه با بصیرت، با معرفت، با مشورت، با رعایت جوانب گوناگون افرادى را انتخاب میکند -همچنان که حالا بحمدالله جناب آقاى یزدى انتخاب هم کردهاند- که قهراً این جهت همکارى، همفکرى، امکان همکارى، در آنها میتواند ملحوظ بشود که در گذشته نمیتوانست بشود. این مسئلهی همدلى و همکارى و اطمینان کردن به آن کسى که انسان [به او] مسئولیّت میدهد -مسئولیّت خواستن و اطمینان کردن و اختیارات به قدر مسئولیّت به او سپردن و کار را به او محوّل کردن که انجام بدهد- و مشورت مستمر در یک مجموعهی کاملاً اطمینانبخش، به نظر من …لزوم اولویتبندی مشکلات جامعه در پیگیری قضایی
یک نکتهی دیگر را هم عرض بکنم [و آن] این است که در دنبالگیرى مشکلاتى که در جامعه هست، واقعاً یک اهمومهمّى درست کنیم، یعنى آن هیئت رئیسهی دستگاه قضائى، آن سیاستگذاران دستگاه قضائى، حالا هر مجموعهاى که هستند، بنشینند ببینند واقعاً امروز -چون در جامعه خیلى چیزهاى بد وجود دارد که همه را باید دستگاه قضائى دنبال کند- کدام اهم است، کدام نسبت به این الاهمُّفالاهم است که این الاهمُّفالاهم را ما دنبال بکنیم. ببینیم واقعاً کدامها را بایستى در درجهی اوّل قرار داد. خب، الان مثلاً در جامعه فساد هست، ارتشاء هست، جرائم ضدّانقلابى و براندازى و مانند اینها هست، خدعه و تزویر و جعل و از این چیزها هست؛ بین اینها کدام مهمتر از همه است؟ من خیال میکنم اگر ما بخواهیم دنبال اهم بگردیم، همین مسئلهی فسادهاى مالى و اخلاقى و ارتشاء و …موافقت با اجازات امور مالی و آمادگی برای کمک به نیاز مالی قوه
… تثبیت کردیم و گفتیم که همان ممشىٰ عمل بشود که حالا آنجور عمل میشود -یعنى بنا است انشاءالله عمل بشود- که از همین آقایان قوّهی قضائیّه طبعاً مجریان آن کارها هستند.[30] ولیکن هر موردى باشد که شما بدانید -شرط آن این است که بدانید چیست- من هیچ دریغى ندارم؛ من میدانم دستگاه قضائى حقّاً و انصافاً به پشتیبانیهاى فراوان مالى احتیاج دارد و نمیشود بدون کمک مالى انتظار داشت که کارى انجام بگیرد؛ و بودجهی دولتى هم کم است، [اگر] بشود از راهى درست کرد، ما آماده هستیم که انشاءالله هر کمکى از ما برمیآید انجام بدهیم.بههرحال از خداى متعال توفیق میخواهیم براى جنابعالى و آقایان که انشاءالله [موفّق باشید]. مردم بههرحال امیدوارند به قوّهی قضائیّه، بایستى همهی نیروها و تلاشها یککاسه بشود که این امید مردم خداى نکرده خدشهدار نشود. یعنى انتظارات مردم [زیاد است و] مردم الان خیلى خوشحال و امیدوار شدهاند، خیلى؛ حالا شاید هم یک مقدارى ناشى از سوءظنهایى بوده که در …ناشی بودن بخش عمدهٔ مشکلات قضایی از عدم تمرکز مدیریت
البتّه من نسبت به آینده امیدوارى زیادى دارم. این مسئلهی بازنگرى قانون اساسى -که اینقدر امام روى آن تکیه کردند و آخرین کار بزرگى بود که امام انجام دادند در زمان حیاتشان؛ ببینید چقدر گرهها را ایشان باز کردند و آخرینش همین بود- در این مسئلهی تمرکز قوّهی قضائیّه و تمرکز قوّهی مجریّه، هر کدام از اینها نقش بسیار مؤثّرى خواهد داشت در حُسن ادارهی کشور.[11] تمرکز قوّهی قضائیّه به مسئولین قضائى کشور این امکان را خواهد داد که قاطعانه در مسئلهی قضاوت برخورد کنند. خب همهی شما میشناسید این برادرانى که امروز در رأس قوّهی قضائیّه هستند -برادران مؤمن، خوب، کارآمد، شناختهشده، چهرههاى روشن، مورد اعتماد امام، در اینکه هیچ تردیدى و شکّى نیست- [امّا] بخش عمدهاى از مشکلات قضائى -نمیگویم همهی آن- ناشى بود از همین مسئلهی عدم تمرکز، یعنى یک مدیر واحدى که بتواند این گرهها را، این مشکلات را با سرپنجهی اراده و تدبیر خودش باز کند وجود نداشت، یعنى امکان نداشت که یک مدیر واحدى وجود داشته باشد. عین همین قضیّه در مسئلهی قوّهی مجریّه است. در قوّهی مجریّه حقیقتاً بخش عمدهاى از مشکلات، ناشى بود از تعدّد مدیریّت. خب بحمدالله در مصوّبهی شوراى بازنگرى قانون اساسى یک چیز روشن خوبى پیدا شده؛ البتّه نظرات مختلف است، بعضى از برادرها ممکن است این را …امکان برکناری افراد بدون نگرانی از کمبود نیرو در سایهٔ جذب
… باید علما و فضلا و حقوقدانها و افراد خوشفکر و آدمهایى که در مسائل، سرشان به تنشان میارزد، احساس کنند که براى همکارى کردن با قوّهی قضائیّه هیچ حالت منتظرهاى ندارند، [بمجرّد اینکه] از آنها درخواست بشود بلافاصله بیایند؛ بعلاوه حتّى خودشان داوطلب بشوند. باید خیلى روى این کار کرد که انشاءالله یک چنین حالتى به وجود بیاید تا شما دستتان پُر باشد و اگر یک جایى خواستید یک شاخهاى را بزنید، دستتان نلرزد که احساس کنید که کمبود پیدا خواهد شد؛ باید واقعاً براى جذبِ [افراد] برنامهریزى بشود ...... [این در] باب همکارى با قوّهی قضائیّه.