چهارم، مسئلهی قضا؛ سیستم قضائى اسلامى، فقیه، مجتهد و عادل را میطلبد، قضاى اسلامى این است. آنوقتى که ما مجتهد و مفتى و صاحبنظر نداریم و به قاضىِ «مأذون مِن قِبَل المجتهد»[12] اکتفا میکنیم، این از باب ضرورت است که «الضَّروراتُ تُبیحُ المَحظورات»؛[13] آنوقتى که قاضى عادل قطعى نداریم و به آن که مورد اعتماد باشد اکتفا میکنیم، از همین قبیل است؛ وَالّا باید فقیه و مجتهد عادل، منصب قضا را به عهده بگیرد. پس این هم کار دیگر حوزههاى علمیّه است که بایستى دائماً یک رشته از رشتههاى پنجگانهی حوزه براى این، کار کند.قضای اسلامی
نامهای دیگر: قضاوت اسلامی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
نظام داوری بر پایهٔ موازین اسلام و ویژگیها و شرایط آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار جمعى از مسئولین، قضات و کارکنان قوّهی قضائیّه— ۱۳۶۸/۰۴/۰۷
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۳۹۳۱۳۶۸۱۳۹۳
فقط سال ۱۳۷۱همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
ابتنای سازماندهی قضای اسلامی بر تصحیح فرد و تصحیح نظام قضایی
… است؛ شخص قاضی. قانون در اینجا اهمیت کمتری از شخص پیدا میکند. بر خلاف بقیهی موارد، که قانون یا اهمیت بیشتری دارد و یا اهمیت معادل دارد، اینجا در درجهی اول، آن شخص است که تصمیم گیرنده است و در درجهی دوم، آن نظام و دستگاه است که این شخص در آن زندگی میکند. بنای سازماندهی قضای اسلامی، بر این دو نکته است: تصحیح فرد و تصحیح نظام قضایی. این، از همهچیز بالاتر است. لذا فرد را عادل انتخاب کردهاند. قاضی باید عادل باشد. عادل، یعنی کسی که به عمد ممکن نیست گناه انجام دهد. اگر از روی غفلت، از روی اشتباه - به شکل لمم - گاهی تخلفی از او صادر شود، این، فرض دیگری است. این، غیر از کسی است که تخلف و …