مسئله این است که بشریّت همیشه دستخوش شیطنت شیطانها است. همیشه شیطانهاى بزرگ و کوچک براى تأمین هدفهاى خود، انسانها را، تودههاى مردم را، ملّتها را قربانى میکنند. در تاریخ گذشته هم این را خواندهاید؛ شرح حال سلاطین جابر و ستمگر و رفتار آنها با ملّتها و وضع امروز دنیا و روش قدرتهاى بزرگ را دیدهاید. بشر دستخوش اغوا و خدعهى شیطانها قرار میگیرد. باید به بشر کمک کرد؛ به بندگان خدا باید مدد رساند تا بتوانند خودشان را از جهالت نجات بدهند، از سرگردانى و گمراهى خلاص بشوند.
پولپرستی و بیاعتنایی گردانندگان سیاست و اقتصاد دنیا به آرمانهای بشری
… مانند اینها، یا [این حرف که] به هنرمند میشود گفت این کار را بکن یا نمیشود گفت، اینها به نظر بنده حرفهاى خیلى کهنهاى است. یعنى اصلاً امروز در این میدان عظیمِ کارى که ما در پیش داریم، در یک دنیاى سرشار از فساد، غرقهى در فساد ــ اینکه دیگر امروز منکِر ندارد؛ یعنى آدم لازم نیست آخوند باشد و مقدّسمآب باشد که بگوید این دنیا، دنیاى فاسدى است ــ دنیایى که در آن سیاست در خدمت دوشیدن و داغ کردن انسانها است، دنیایى که در آن پول براى یک قشر عظیمى که قدرتها هم دست آنها است، معبود و مطلوب نهایى است و هیچ کدام از ایدئالهاى بشرى براى اینها مطرح نیست [این حرفها جایی ندارد]. خب نگاه کنید دیگر؛ این کمپانىدارها، این ادارهکنندگان سیاست و اقتصاد دنیا چه کسانى هستند؟ یک ذرّه آرمانهاى بشرى براى اینها مطرح است؟