شاید بعضى گمان کنند که بنده از پارهاى نابسامانیها و نارساییها در داخل مجموعه بیخبرم که اینجور قضاوت میکنم. باید عرض بکنم که نه، بیخبر نیستم، امّا ملاک براى خوب بودن و خوب نبودن یک مجموعه چیست؟ ما کارى به کشورهاى دیگر و نظامهاى دیگر نداریم که در یک مجموعهی در این سطح چه کارهایى انجام میگیرد و چه مشکلاتى به وجود میآید، آن ربطى به ما ندارد؛ امّا شما مقایسه کنید این مجموعهی کوچک را با سایر مجموعههایى که در نظام جمهورى اسلامى وجود داشته، که این مجموعه بعد از آنچه مربوط به مقام معظّم رهبرى میشده، بالاتر از همهی مجموعههاى دیگر بوده؛ اینجا مجموعهی ریاست جمهورى بوده که همهی مجموعههاى دیگر، از لحاظ سطح ادارى و اعتبار پایینتر از این است.دو نکته را مورد نظر قرار بدهیم: یک نکته استفادهی غیر قابل قبول از اعتبارات و سِمتها و عنوانها -آنچه اصطلاحاً به آن میگویند قدرتنمایى- و دیگرى استفادهی نامشروع از موارد مالى. البتّه در جمهورى اسلامى بحمدالله دستگاهها همه مبنىّ بر صلاحند، خب نظام اسلامى است؛ امّا در مجموعههاى مبنىّ بر صلاح [هم] بالاخره اینجور نیست که شیطان راه پیدا نکند. حالا مقایسه کنید! ما میبینیم که بحمدالله این مجموعه از لحاظ این دو ملاک و معیار -که شاید مهمترین و حسّاسترین ملاکها و معیارها است- سالم مانده؛ این چیز مهمّى است. خیلى مهم است که کسانى از انتساب به یک دستگاهى در سطح بالا، در جامعه و در دستگاههاى گوناگونْ استفادهی نامشروع نکنند. این براى من ملاک بالا و مهمّى است. این چیز قابل توجّهى است. ما این را در اینجا بحمدالله حاصل میبینیم. معلوم میشود که تدیّن برادران و توجّه مسئولین در این قسمت به اندازهاى بوده که توانسته از بُروز چنین مشکلى جلوگیرى کند، و همچنین در آن مقولهی دوّم که عرض شد.قدرتطلبی
نامهای دیگر: قدرتنمایی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
میل به کسب و حفظ قدرت و زیانهای فردی و اجتماعی آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:خطبههای نماز جمعه در مسجد آل الرسول(ص) ایرانشهر— ۱۳۵۷/۰۲/۲۲
سیر زمانی
از ۱۳۵۷ تا ۱۳۹۸۱۳۵۷۱۳۹۸
فقط سال ۱۳۸۵همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
نظامیگری ابزار قدرتطلبی و فجایع قدرتمندان مادی
مسئلهی کسوتِ سپاهیگری و نظامیگری - که ما آن را یک امر مقدس به حساب میآوریم - در منطق اسلامی، به کلی با آنچه که در منطق مادی امروز و دیروز دنیا وجود داشته است، متفاوت است. در منطق قدرتمندان مادی، نظامی و نظامیگری وسیلهای است برای اطفاء شعلههای قدرتطلبی خود آنها؛ که این شعله اطفاء نمیشود و روزبهروز هم در دل دنیاطلبان و قدرتطلبان و دنیاپرستان مشتعلتر میشود. در طول تاریخ، فجایعی که به وسیلهی قدرتمندان و صاحبانِ زر و زور به وجود آمده است، غالباً متکی به همان وسیله و ابزاری بوده است که تلقی و برداشت آنها از نظامیگری در اختیار آنها قرار میداده است. منطق اسلام به کلی با این منطق متفاوت است. در اسلام مسلح شدن، برای دفاع از حقوق ملتها و ضعفا و عدالت، و برای اقامهی حق و عدل به عنوان یک ارزش، به همه توصیه شده است. همهی آحاد امت اسلامی موظفند که خود را برای دفاع از حق و حقیقت، برای دفاع از حقوق خود در مقابل …