شاید بعضى گمان کنند که بنده از پارهاى نابسامانیها و نارساییها در داخل مجموعه بیخبرم که اینجور قضاوت میکنم. باید عرض بکنم که نه، بیخبر نیستم، امّا ملاک براى خوب بودن و خوب نبودن یک مجموعه چیست؟ ما کارى به کشورهاى دیگر و نظامهاى دیگر نداریم که در یک مجموعهی در این سطح چه کارهایى انجام میگیرد و چه مشکلاتى به وجود میآید، آن ربطى به ما ندارد؛ امّا شما مقایسه کنید این مجموعهی کوچک را با سایر مجموعههایى که در نظام جمهورى اسلامى وجود داشته، که این مجموعه بعد از آنچه مربوط به مقام معظّم رهبرى میشده، بالاتر از همهی مجموعههاى دیگر بوده؛ اینجا مجموعهی ریاست جمهورى بوده که همهی مجموعههاى دیگر، از لحاظ سطح ادارى و اعتبار پایینتر از این است.دو نکته را مورد نظر قرار بدهیم: یک نکته استفادهی غیر قابل قبول از اعتبارات و سِمتها و عنوانها -آنچه اصطلاحاً به آن میگویند قدرتنمایى- و دیگرى استفادهی نامشروع از موارد مالى. البتّه در جمهورى اسلامى بحمدالله دستگاهها همه مبنىّ بر صلاحند، خب نظام اسلامى است؛ امّا در مجموعههاى مبنىّ بر صلاح [هم] بالاخره اینجور نیست که شیطان راه پیدا نکند. حالا مقایسه کنید! ما میبینیم که بحمدالله این مجموعه از لحاظ این دو ملاک و معیار -که شاید مهمترین و حسّاسترین ملاکها و معیارها است- سالم مانده؛ این چیز مهمّى است. خیلى مهم است که کسانى از انتساب به یک دستگاهى در سطح بالا، در جامعه و در دستگاههاى گوناگونْ استفادهی نامشروع نکنند. این براى من ملاک بالا و مهمّى است. این چیز قابل توجّهى است. ما این را در اینجا بحمدالله حاصل میبینیم. معلوم میشود که تدیّن برادران و توجّه مسئولین در این قسمت به اندازهاى بوده که توانسته از بُروز چنین مشکلى جلوگیرى کند، و همچنین در آن مقولهی دوّم که عرض شد.قدرتطلبی
نامهای دیگر: قدرتنمایی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
میل به کسب و حفظ قدرت و زیانهای فردی و اجتماعی آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:خطبههای نماز جمعه در مسجد آل الرسول(ص) ایرانشهر— ۱۳۵۷/۰۲/۲۲
سیر زمانی
از ۱۳۵۷ تا ۱۳۹۸۱۳۵۷۱۳۹۸
فقط سال ۱۳۸۲همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
نقد تلاش برخی صرفاً برای کسب قدرت سیاسی
… امروز در کشور، رقابت مشروع و مقبول از نظر مردم و ما، فقط رقابت برای خدمت کردن به مردم است. رقابتهای سیاسی که اغلب بر سر موضوعات پوچ صورت میگیرد، در موارد بسیاری به دعواها و جنجالهای مضر منجر میشود و رقابتی نیست که ما آن را برای کشور و ملت بپذیریم و بپسندیم. همچنین در اسلام برای قبضه کردن قدرت، رقابتی وجود ندارد. این را از آن جهت میگویم که عدّهای تنها برای کسب قدرت سیاسی تلاش میکنند و به رقابت مشغولند. بنابراین رقابت صحیح، مشروع و مقبول، رقابت در خدمترسانی به مردم است. همه باید نهضت خدمترسانی به مردم را جدّی بگیرند. مردم این امر را مطالبه کنند و مسؤولان به برنامهریزی آن بپردازند. مجریان برنامهها را به اجرا درآورند و کارآمدی نظام را که دشمن با بیشترین …