رفتن به محتوای اصلی

قانون مطبوعات

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

قانون ناظر بر مطبوعات و طرح تغییر آن در مجلس.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در پی حادثه کوی دانشگاه تهران در سال ۷۸— ۱۳۷۸/۰۴/۲۱

سیر زمانی

از ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۲
۱۳۷۸۱۳۸۲

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تقدیر از مجلس برای کنار گذاشتن طرح تغییر قانون مطبوعات

اقدام خردمندانه و مسئولانه‌ی مجلس شورای اسلامی در کنار گذاشتن طرح تغییر قانون مطبوعات، خدمتی بزرگ به ملت مؤمن و شجاع و قدرشناس ایران بود. این حرکت پسندیده، دلهای مردم آگاه و نگران را شادمان کرد و بیگانگانی را که دل به آشفته‌بازار مطبوعاتی در ایران بسته بودند، خشمگین و ناکام ساخت. اینجانب وظیفه دارم از نمایندگان محترم و بطور ویژه از رئیس محترم مجلس شورای اسلامی و هیئت رئیسه، تشکر کنم و از عمل صواب آنان قدردانی نمایم. در دو روزی که از این اقدام بزرگ میگذرد رسانه‌های بیگانه‌ئی که ابزار دست غارتگران بین‌المللی و وسیله‌ی اغراض صهیونیستها و مراکز سلطه‌ی استکباری‌اند، نتوانسته‌اند خشم و نومیدی خود را از این حرکت هوشیارانه کتمان کنند و در پی آنند که با دروغ‌پراکنی و تحریف حقائق …

نامشروع و خلاف مصلحت بودن تغییر آن به شکل پیش‌بینی‌شده در کمیسیون مجلس

… و جهت‌دهنده به همت و اراده‌ی مردمند. اگر دشمنان اسلام و انقلاب و نظام اسلامی، مطبوعات را در دست بگیرند یا در آن نفوذ کنند؛ خطر بزرگی، امنیت و وحدت و ایمان مردم را تهدید خواهد کرد و این‌جانب سکوت خود و دیگر دست‌اندرکاران را در این امر حیاتی جایز نمیدانم. قانون کنونی تا حدودی توانسته است مانع از بروز این آفت بزرگ شود و تغییر آن به امثال آنچه در کمیسیون مجلس پیش‌بینی شده، مشروع و به مصلحت نظام و کشور نیست.

تذکر رهبری به مجلس ششم برای جلوگیری از انحراف و همکاری مجلس

… و مخالفت نمیکنم. موارد متعدّدی پیش می‌آید از اقدامهایی که در دولت انجام میگیرد و مورد قبول من نیست؛ اما مسؤولانی دارد که تنظیم و تصمیم‌گیری کرده‌اند؛ وظیفه‌ی آنهاست. اگر آن تصمیم‌گیری شامل خودِ رهبری هم باشد، ما طبق آن تصمیم‌گیری عمل میکنیم و نمیگوییم نه؛ اما جاهایی هست که رهبری احساس میکند اگر در این‌جا به مسؤولی که وظیفه‌ای داشته و به آن توجّه نکرده، تذکّر و توجّه ندهد، زاویه‌ی بسیار خطرناکی در مسیر عمومی ملت پیش می‌آید. لذا وارد میدان میشود. در مورد این دوره‌ی مجلس شورای اسلامی یکبار چنین چیزی تقریباً در دو یا دو سال و نیم قبل پیش آمد و آن در قضیه‌ی قانون مطبوعات بود که بنده احساس کردم تکلیف شرعی دارم که به مجلس تذکّر دهم و تذکّر دادم. مجلس هم با کمال موافقت و مرافقت در این زمینه با رهبری همکاری کرد و خطّی را که در کمیسیون پیش‌بینی شده بود دنبال نکرد که از آنها متشکّر هستیم.

جنجال جناحی بر سر تصویب قانون مطبوعات در مجلس

… مسائل را کنار بگذارید. البته ما اصرار نداریم که همه یک طور فکر کنند؛ اما برای کار سیاسی و درگیری سیاسی، حدّی قائل شوید و خطّ قرمزی بگذارید. بیحساب و کتاب با هم مبارزه نکنید که آن‌قدر مشغول شوید که به دشمن اجازه دهید این‌طور بیاید و داخلِ این میدانها بشود. سرِ این قضیه قانون مطبوعات و سرِ قضایای گوناگون دیگر، چه جنجال و چه دعوایی به راه افتاد! همه‌اش مسائل خطّ و خطوط! برای چه؟ برای این که قانونی در مجلس تصویب میشود! من به یک جریان سیاسی خاص اشاره نمیکنم؛ خطاب من به همه است. برای من، آن خطّ و این خط و هر خطّ سیاسی و سلیقه سیاسی دیگر، تفاوت نمیکند. برای من، مناط و ملاک، راه خدا و راه امام و راه اسلام و حفظ کشور و رعایت مصالح مردم و حفظ آینده کشور مطرح است. برای من فرقی …