… خارجی را ببینید، اظهاراتِ نهفقط روزنامهنگار و مثلاً خبرنگار، [بلکه] مقامات نظامی بالا و مقامات سیاسی در دنیا را ببینید؛ همهی اینها متوجّه یک نقطه و یک مرکز است و آن مرکز، فشار بر روی ایستادگی و مقاومت ملّتها و در رأسشان ملّت ایران است؛ امروز اینجوری است. بنابراین، این فشار میتواند فشار نظامی باشد، فشار اقتصادی باشد ــ مثلاً تحریم باشد ــ فشار رسانهای باشد، فشار در فضای مجازی باشد، جاسوسپروری باشد و امثال اینها.
نیرومند و مقاوم شدن ملت در برابر فشارها و سختیهای سیساله
یکی اینکه فشارهای دشمن و شرائط سخت، ما را ضعیف نکرده. سختیها و تنگناهائی که در این سی سال وجود داشته، ما را تضعیف نکرده؛ بلکه ما را نیرومند و مقاوم هم کرده. امیرالمؤمنین (علیه سلام اللَّه و الملائکة اجمعین) فرمود: «ألا و انّ الشّجرة البرّیّة اصلب عوداً ... و اقوی وقوداً»؛[5] هم محکمتر است، هم وقتی که آن را آتش زدی، آتشش ماندگارتر است. خاصیت شرائط سخت این است. شرائط سخت، شرائط پرچالش، ملتها را مقاوم میکند؛ رؤسا و …
محکوم به شکست بودن فشارها در برابر ایستادگی
نکتهی دوم اینکه، این فشارهائی که در دنیا انجام میگیرد، اینها محکوم به شکست است؛ اینها شکست خواهد خورد. این چیزی است که تجربه به ما نشان داده، غیر از وعدهی الهی که: «و لینصرنّ اللَّه من ینصره»[6] و آیات زیادی که در این جهت هست. فشارها غالباً محکوم به شکست است. یک مدتی فشار میآورند، وقتی که ایستادگی مشاهده شد از این طرف، آن فشار تمام میشود. جنگ، جنگ ارادههاست؛ جنگ عزمهای راسخ است؛ هر که عزمش بیشتر بود، او برنده است. بنابراین، اینها شکست میخورند. اگر قرار بود نظام اسلامی با این فشارها شکست بخورد، باید همان دههی اول شکست میخورد. آن وقت - گفتم - دشمن قویتر بود، ما ضعیفتر بودیم، توانائیهامان کمتر …
ادامهٔ فشارها تا یأس دشمن از توقفناپذیری تقویت جمهوری اسلامی
… نیست؛ اما نظام جمهوری اسلامی با ساخت مستحکمِ مردمی خود - که ملات این ساخت هم ایمان و آمادگی برای مجاهدت بود - توانسته است تا امروز نه فقط در مقابل فشارها مقاومت کند، بلکه روزبهروز خود را مستحکمتر نماید؛ بعد از این هم همین خواهد بود. ما خود را قوی کردهایم. تا آن روزی این فشارها ادامه پیدا خواهد کرد که دشمنان مأیوس شوند. یأس آنها به چیست؟ به این است که احساس کنند روند تحرّک و تقویت خویشتن در جمهوری اسلامی توقّفپذیر نیست. بخشی از این کار بزرگ به عهده شماست، بخشی به عهده دانشمندان غیرنظامی است، بخشی به عهده دانشگاههاست، بخشی به عهده سیاستمداران است؛ آنها هم میتوانند در ایجاد این باور که فشارها را دور یا کم خواهد کرد، نقش ایفا کنند. به هرحال نقش عمدهای به عهده شماست. باید …
فشارهای تبلیغاتی، سیاسی، اقتصادی و یارگیری داخلی به سبب ایستادگی ملت
موازنه قدرت در دنیا، همهاش به یال و کوپال ظاهری و به چهره ابرقدرتی نیست؛ ایستادگی لازم است. ملت ما هم ایستادگی کرد و پیروز شد - هم در انقلاب، هم در جنگ، هم در دوران بعد از جنگ - امروز هم ایستادگی میکند و پیروز میشود. این فشارهایی که شما مشاهده میکنید - فشار تبلیغاتی، سیاسی، اقتصادی، یارگیریهای خائنانه و رذالتآمیز از درون کشور به وسیله دشمن - به خاطر این است که ملت ایران طبق آیه شریفهی «قالوا ربّنا اللَّه ثمّ استقاموا»،[3] سخن حق و خواستهی مشروع و منطقی خود را - که در دست گرفتن امور خود و قطع دخالت بیگانگان و تکیه به حکم و دین الهی است - با صدای رسا اعلام کرده و پای آن محکم ایستاده است. اما چه کسی در این خصوص پیروز خواهد شد؟ ملت و ایستادگی اوست که پیروز خواهد شد.
اهداف فشار از توسعهطلبی سرزمینی تا تغییر سبک زندگی
هدف از این فشار هم میتواند توسعهطلبی سرزمینی باشد، مثل این کاری که حالا آمریکاییها دارند با بعضی از کشورهای آمریکای لاتین انجام میدهند؛ میتواند برای منابع زیرزمینی باشد، که فشار میآورد برای اینکه منابع نفت فلان کشور را مثلاً تصرّف کند؛ یا موضوعات فرهنگی و دینی باشد؛ یا فشار برای تغییر سبک زندگی باشد که عمدتاً اینها از راه ابزارهای رسانهای انجام میگیرد؛ یا اساسیتر از همه، فشار برای تغییر هویّتی باشد. صد سال است که سعی غربیها، که در زمان اواخر قاجار وارد ایران شدند، این است که هویّت ملّت ایران را تغییر بدهند؛ هویّت دینیشان، هویّت تاریخیشان، هویّت فرهنگیشان. رضاخان قدم اوّل را برداشت، [امّا] موفّق نبود؛ …
فشارها برای خسته کردن ملت و دولت و عقبنشینی آنان
… عوامل و مزدوران و دستپروردگان و دنبالهروان نظام طاغوت قرار بگیرد. نظام استکبار این را میخواهد. آنچه آمریکا از ملت ایران میخواهد، این است که ملت ایران وابستگی را قبول کند، استقلال به دست آمدهی خودش را از دست بدهد و به دست خودش دوباره تسلیم قدرت آمریکا شود. آنها از ملت ایران این را توقع دارند و فشارهائی که میآورند، برای این است. برای این است که دولتهای جمهوری اسلامی را خسته کنند، ملت را خسته کنند؛ در بین راه، ملت بگویند دیگر بس است، ما خسته شدیم؛ دولتها هم عقب بنشینند، تا آمریکا باز همان شیوهای را که در گذشته با این کشور داشته و امروز با بعضی از کشورهای دیگر دارد، دنبال کند. آنها دنبال وابستگیاند.
افزایش شوق رهرو با سد شدن راه از بیرون
… بهسوی سعادت، در این راهی که دارد طی میکند بهطرف آن سرمنزل و پایان راه، از دغدغهها و وسوسههای درونی ـ دقت کنید ـ که توانفرساتر از عاملهای بازدارندۀ برونی است، برَهد. یکوقت جلوی راه شما را میگیرند، میگویند آقا، ما نمیگذاریم از اینجا عبور کنید. تجربه نشان داده، تاریخ صریحاً به ما گفته که وقتی جلوی راه کسی، راهرویی را بگیرند، در پیمودن این راه حریصتر میشود، شوقش بیشتر میگردد، آتش اشتیاقش شعلهورتر میشود. اگر بگویند نمیگذاریم بِروی، بیشتر انسان فشار میآورد تا برود، تا عبور کند. این عامل بازدارندۀ برونی است. این عامل بازدارنده خارج از وجود انسان است. یکوقت هست که از درون انسان را میپوسانند. در او تردید ایجاد میکنند، جلوی راه را نمیبندند، راه باز است، اما توانِ رفتن، ارادۀ رفتن، تصمیمِ حرکت، امکان تلاش را از انسان میگیرند، این …