رفتن به محتوای اصلی

فرهنگ ملی

نام‌های دیگر: فرهنگ ایرانی، فرهنگ ایران اسلامی، فرهنگ بومی، فرهنگ خودی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

میراث فرهنگی ایرانی و بومی و پیوند آن با اسلام و لزوم حفظ آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار اعضاى «گروه ادب و هنر» صداى جمهورى اسلامى ایران— ۱۳۷۰/۱۲/۰۵

سیر زمانی

از ۱۳۷۰ تا ۱۳۹۹
۱۳۷۰۱۳۹۹

فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

آقایان و خواهران! در باب فرهنگ، آنچه سیاست کلّى کشور باید باشد، باید عبارت باشد از حفظ و پرداخت و وابستگى شدید و کامل به «فرهنگ ملّى» که البتّه جزو مهم‌ترین ارکان فرهنگ ملّى، «اسلام» است. ما مردم ایران مفتخریم که از ۱۳۰۰ سال قبل و بلکه از ۱۳۵۰ سال قبل، فرهنگمان، زبانمان، آدابمان، عاداتمان، لباسمان، همه‌چیزمان با اسلام آمیخته شده؛ هیچ ملّت دیگرى شاید این‌جور با اسلام آمیخته نشد که ما شدیم. اسلام و آداب اسلامى و فرهنگ اسلامى جزو فرهنگ ملّى ما است. «ملّى» در اینجا مقابل «اسلامى» نیست؛ عین همان اسلامى است. فرهنگ ملّى یعنى فرهنگ خودى؛ باید فرهنگ خودى حفظ بشود. البتّه فرهنگ خودى از فرهنگهاى دیگر وام میگیرد، ما حرفى نداریم؛ اُطلُبُوا العِلمَ وَ لَو بِالصّین؛[5] این هم فرهنگ است. اینکه باید رفت از هر جاى‌ دنیا چیز خوب را آورد، این هم فرهنگ است، این هم جزو فرهنگ ما است؛ این را هم باید حفظ کنیم امّا ما بیاوریم. ما آنچه را براى بدنمان لازم است، بجَویم و مَضغ[6] کنیم و فرو بدهیم؛ نه‌اینکه ما آنجا بیفتیم، یکى دیگر بیاید هر چه خودش مصلحت میداند به بدن ما تزریق کند؛ مثل مرده، مثل بى‌هوش.

حفظ و وابستگی کامل به فرهنگ ملی به‌عنوان سیاست کلی فرهنگی

آقایان و خواهران! در باب فرهنگ، آنچه سیاست کلّى کشور باید باشد، باید عبارت باشد از حفظ و پرداخت و وابستگى شدید و کامل به «فرهنگ ملّى» که البتّه جزو مهم‌ترین ارکان فرهنگ ملّى، «اسلام» است. ما مردم ایران مفتخریم که از ۱۳۰۰ سال قبل و بلکه از ۱۳۵۰ سال قبل، فرهنگمان، زبانمان، آدابمان، عاداتمان، لباسمان، همه‌چیزمان با اسلام آمیخته شده؛ هیچ ملّت دیگرى شاید این‌جور با اسلام آمیخته نشد که ما شدیم. اسلام و آداب اسلامى و فرهنگ اسلامى جزو فرهنگ ملّى ما …

آمیختگی کامل مسائل بومی ایران با مسائل اسلامی

… البتّه یک چیزى است که در وجود انسان است. من میخواهم بگویم این هنر که یک وسیله‌اى است و شما بحمدالله‌ نوع فاخر و برجسته و در مواردى سرآمدش را در اختیار دارید، این را باید وسیله‌ى چه چیزى قرار بدهید؟ من این را میخواهم [بدانم] و سؤالى است که میخواهم مطرح بکنم. خوشبختانه من میبینم که اینجا به اصالتها توجّه هست؛ به اندیشه‌هاى اسلامى، به احساسات اسلامى، به آن فکرهاى اصیل بومى ما که مسائل بومى ما هم امروز از مسائل اسلامى هیچ جدا نیست؛ یعنى کاملاً آمیخته است.