رفتن به محتوای اصلی

فرصت‌طلبی

نام‌های دیگر: فرصت‌طلبان، فرصت‌طلبان سیاسی، فرصت‌طلبی سیاسی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

بهره‌جویی افراد و گروه‌ها از موقعیت‌های سیاسی و اجتماعی به سود خود.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نامه به آقای سید محمد رضا سعیدی (ترویج دین با لباس غیر روحانی)— ۱۳۴۸/۰۸/۲۷

سیر زمانی

از ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۹
۱۳۴۸۱۳۵۹

فقط سال ۱۳۴۸همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

شما همه می‌دانید که اگر این وحدت و یکپارچگی ملت، و اگر آن علاقه‌ای که ملت به‌ اسلام داشت نبود ما نمی‌توانستیم یک همچو پیروزی که به دست آوردیم به دست بیاوریم، برای اینکه ما در آن وقت نه یک ارگان‌های نظامی دستمان بود، و نه یک تعلیمات نظامی داشتیم، و نه یک اسلحه قابل ذکر، بلکه هیچ نداشتیم. مع ذلک آن چیزی که همه حسابها را در هم کوبید این توجه مردم به یک مطلب بود. سرتاسر ایران از بچه‌های کوچک تا پیرمردها توجهشان به یک مطلب [بود] و آن اینکه باید آن رژیم سابق نباشد، و باید اسلام باشد، جمهوری اسلامی باشد. اختلاف هم آن وقت نبود در کار. اگر آنهایی هم که اختلاف بعد کردند آن وقت هم انگیزه‌اش را داشتند، نمی‌کردند که در مقابل آن موجی که بود یک چیزی بگویند. و ممکن است خیلی‌هایشان هم می‌خواستند خودشان را داخل جمعیت کنند که بعدش بهره‌برداری کنند. چنانچه می‌بینید الآن همین طورها هست. چه اشخاص و چه گروههایی که در این نهضت و در این کاری که مردم کردند، بسیاریشان دخالت نداشتند. گروهها بعضیشان هیچ دخالت نداشتند. لکن خودشان را وارد کردند و دنبال این بودند که چه بشود! آیا رژیم سابق غلبه کند تا خودشان را داخل او بکنند، یا بعدی غلبه کند تا خودشان را داخل این بکنند. و معنی فرصت طلبی هم همین است که اشخاصی کنار بنشینند نگاه کنند ببینند چه می‌شود. هر چه شد خودشان را در آن گروهی که پیروز شده است جا بزنند. اینها، این گروهها وقتی دیدند نه مساله آن طورها نیست که هر کسی بیاید هر کاری دلش بخواهد بکند، مواجه شدند با این جمعیت‌هایی که توجه به اسلام داشتند، حالا مشغول به شیطنت شدند.

بی‌اهمیت دانستن رنگ عوض کردن اشخاص و امید به تخفیف گناهان خود در آن

به عرض می‌رساند، مرقوم شریف واصل، سلامت و توفیق جنابعالی را خواستار است. راجع به چیزی که در ورقه جوف بود، علی المحکی خود آقا نبوده‌اند و آقازاده بوده‌اند. همان نحو که مرقوم شده است اشخاص، رنگ دیگر به خود گرفته‌اند لکن مهم نیست؛ شاید در این امور تخفیفی برای اوزار[1] این جانب باشد. وَ الله مِنْ وَرائِهِمْ مُحیطٌ.[2]