هشدار دربارهٔ کشاندن جوانان به آن از راه شعر و فضای مجازی
… شوق میآید، هم دلتنگ میشود، و میسراید؛ این سراییدن شاعر ناشی از شوق است، ناشی از دلتنگی است، ناشی از احساس و ادراک و مشاهدهی یک چیزی است که دیگران آن را مشاهده نمیکنند. خب، این دو طرف دارد: میتواند جهتدهنده به سمت نیکیها باشد، میتواند عکس [آن] باشد. اگر شعر بهصورت افراطی تحتتأثیر غریزهی جنسی قرار گرفت -که متأسّفانه بعضی از دستها امروز در کشور ما دارند [شعر را] به این سمت میکشانند، بِزور میبرند، بعد از آنکه جوانهای ما در فضاهای باصفا و لطیف و بسیار زیبای معنوی و حماسی و انقلابی حرکت کردند، الان دستهایی شروع کردند، در جاهای مختلف؛ از جمله بیشتر از همه در فضای مجازی؛ حالا طرق دیگر به جای خود، از طریق شعر هم [جوانها را] به سمت غریزهگرایی جنسی افراطی بکشانند و ببرند- این بسیار چیز بدی است، این زنگ خطری است. گاهی این است، گاهی نفعطلبی شخصی است و گاهی ستمستایی است، که متأسّفانه در تاریخ ما این معنا سابقهی زیاد دارد، ستایش ستم و ستمگر.
به خدمت گرفتن غریزهٔ جنسی و زوجطلبی برای تشکیل خانواده در اسلام
… اصل و محور است، تشکیل کانون خانوادگى است؛ اصل قضیّه این است. چون خانواده از نظر اسلام یک رکن مهم است؛ اگر باشد و سالم باشد و با تربیتِ درست باشد، در پیشرفت کار جامعه به صورتى که اسلام میخواهد، تأثیر زیادى دارد. اسلام میخواهد این تشکیل بشود و به وجود بیاید؛ منتها هنر ادیان، و بیشتر از همه اسلام، در این است که غریزهى جنسى انسان و غریزهى زوجطلبى انسان را ــ که باز آن هم غیر از غریزهى جنسى است ــ در خدمت تشکیل خانواده قرار داده؛ کارى کرده است که کانون خانواده، با پشتوانهى غریزهى جنسى یا با پشتوانهى آن غریزهى دیگر که عمومیّت آن از غریزهى جنسى بیشتر است تحقّق پیدا کند و باقى بماند؛ یعنى بعضىها ممکن است نیاز جنسىاى هم نداشته باشند در سنین خاصّى، امّا آن نیاز را ــ نیاز به زوجطلبى را ــ دارند؛ هم زن و هم مرد. هر نفر یک زوجى از جنس مخالف باید داشته باشد؛ «سَکَن»، مایهى آرامش. دین و بیش از همه اسلام، اینها را پشتوانهى تشکیل خانواده …