مشاهده این همه نامهای منسوب به شهرهای ماوراء النهر و خراسان که بر حسب ظاهر همه یا نزدیک به همهی آنان نیز شیعه بودهاند - با توجه به اینکه بسی دور از عادت است که کسی در قم یا کوفه یا بغداد به سراغ این همه مشایخ خراسانی و ترکستانی رفته باشد - این گمان را تقویت میکند که خانهی عیاشی که به گفتهی نجاشی: «کانت مرتعاً للشیعة و اهل العلم»[3] یا: «و کانت داره کالمسجد بین ناسخ او مقابل او قاری او معلق مملوئةً من الناس»[4] در همان سمرقند - و نه در بغداد - بوده است[5] و در این صورت، این نیز خود حاکی از رواج علوم و معارف اهل بیت و گرمی حوزهی علمی شیعه در آن شهر است.