رفتن به محتوای اصلی

عنایت الهی

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

توجه و لطف خداوند به بندگان و به ملت در رویدادها.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع خانواده شهدا و امدادگران (راه رسیدن به پیروزی نهایی)— ۱۳۵۸/۱۰/۱۱

سیر زمانی

از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۴
۱۳۵۸۱۳۶۴

فقط سال ۱۳۶۰همهٔ سال‌ها

حفظ اسلام و کشور و رسوایی دشمنان به دست خودشان

… این طور می‌کند که یک کسی خودش، خودش را زمین بزند؛ مِثل مَثَل آن که روی شاخه نشسته بود و پایینش را اره می‌کرد. این طور شد که خودشان، خودشان را از بین بردند و برای ما همه اینها صلاح بود؛ یعنی، انسان می‌فهمد که خدای تبارک و تعالی عنایت دارد به این ملت با شهادت. همان طوری که عنایت به اسلام داشت و با شهادت بزرگان ما، اسلام را بزرگ کرد، حالا هم همین طور است که خدای تبارک و تعالی عنایت به این کشور دارد و با دست دشمنها، این اسلام و این کشور را دارد حفظ می‌کند به دست خود آنها، به دست خود آنها، خودشان را رسوا می‌کند و آن راهی که آنها پیش گرفته بودند که ما را منحرف کنند و ببرند آن طرف، با دست خودشان، راه خراب شد. این از چیزهایی است که ما تدبیر نمی‌توانیم بکنیم. خداست که این طور تدبیرها را می‌کند و ما دلمان بسته است به یک مبدئی که همه چیزها در دست اوست.

نصیب‌شدن بهره‌ای بیشتر در هر حادثه بی‌نیاز از تبلیغات

… چرا رفت؟ چرا بچه‌هایش را برد؟ اول هم از ایشان سوال می‌کردند که چرا اینها را می‌آورید؟ لکن شهادت سید الشهدا، که در اسلام بسیار ناگوار بود، چون در راه عقیده و مقصد بود و عقیده را پیش برد- یعنی، همان شهادت- بساط بنی امیه را پیچید به هم و از بین برد، تمامش کرد. و در هر موقعی که هر چه واقع شد- خدای تبارک و تعالی حالا در این مواقعی که برای ما پیش آمد- خدای تبارک و تعالی یک چیزِ زیادتری نصیب ما کرد، قهراً بدون اینکه دیگر محتاج باشد به اینکه تبلیغات اطرافش بشود و اینها.