نقد نگاه برخی علمای گذشته که علوم جدید را علم نمیدانستند
… به چشم فرزندان و نزدیکان خودش نگاه کند. نمیگویم به قدر بچّهى خودش محبّت داشته باشد ــ خب اینکه معقول نیست و غالباً عملى نیست ــ لکن محبّت داشته باشد؛ این قشر را به چشم تعطّف و علاقه و محبّت نگاه کند و به این علم، به این درس، به این محیط علاقه داشته باشد. سابقها بعضى از علماى خوب بودند که آشنا نبودند با مسائل علوم جدید و اصلاً اینها را علم نمیدانستند ــ واقعاً من دیده بودم؛ این، تصوّر نیست ــ من عالِم متّقىِ مؤمنِ فاضلى را دیده بودم که اصلاً اینها را علم نمیدانست بلکه حتّى هر چه را در یک کتاب غیر عربى نوشته بشود، علم نمیدانست؛ کتاب فارسى را اصلاً جهل میدانست! میگفت کتابهاى فارسى چیست؟ ببینید این یک طرز فکرى است. حالا البتّه این فکرها امروز نیست که آدم کتاب غیر عربى را [علم نداند]. حالا شقوق دیگرى هم دارد که اگر بگویم، بیشتر تعجّب خواهید کرد؛ که حالا اینها هم باز یک خرده مال قدیمىتر است، امّا من خودم درک کردم …