در کشور ما هزار سال علم و دین در کنار یکدیگر بودند. علمای بزرگ تاریخ ما -پزشکان بزرگ، منجّمین بزرگ، ریاضیدانهای بزرگ؛ آن کسانی که امروز نامشان و اکتشافاتشان هنوز در دنیا مطرح است- جزو علماءبالله بودند؛ جزو صاحبان دین و متفکّران دینی هم بودند. ابنسینایی که هنوز کتاب طبّ او در دنیا بهعنوان یک کتاب زندهی علمی مطرح است،[7] ابنسینایی که در این هزار سال در شئون مختلف بهعنوان یک چهرهی برجستهی تاریخ بشر در همهی صحنههای علمی دنیا مطرح بوده و هنوز هم مطرح است و در تاریخچهی علم در عالم، بعضی چیزها …
جدایی علم از دین به دست غربیها و صهیونیستها برای نابودی دنیای اسلام
از وقتیکه اروپاییها و غربیها و سیاستمداران صهیونیست و متفکّرانی که نشسته بودند برای نابودی دنیای اسلام نقشه کشیده بودند، دانش را همراه با سیاست وارد کشور ما کردند، علم را از دین جدا کردند؛ رشتهی دین یک رشتهی خالی از علم شد و رشتهی علم، یک رشتهی خالی از دین.در حوزههای علمیّه، دروس علم با پیشرفتهای جدید راه داده نشد. دنبال این باید گشت که چرا در دهههای این قرن و قرن گذشته، فراگرفتن دانشهای غیردینی -همین علوم رایج که قبل از آن در حوزهها تعلیم و تعلّم میشد- در حوزههای علمیّه نیامد و چرا علما که خود متفکّرینی بودند و ورّاث و صاحبان همین علوم در دورههای گذشته بودند، آنها …
بیفایده ماندن دانشمندان جدا از دین برای ملت و کار برای بیگانگان
… ستم فراگیرِ حکومت پادشاهی در این کشور و بدتر از همه در این ۱۵٠ سال، ۲٠٠ سال اخیر -یعنی اواخر قاجاریّه و همهی دوران پهلوی- از لحاظ پیشرفت علمی در این حدّ تنزّل [قرار گرفت]. این کاری است که انجام دادند و عمدهعلّتِ این مسئله، جدایی دین از علم در کشور ما بود. علمای ما، دانشمندان و محقّقین علوم طبیعی در کشور ما از دین جدا ماندند، پس به درد مردمشان و کشورشان و ملّتشان نخوردند. خوبترهایشان و بهترینهایشان رفتند برای بیگانگان مفید واقع شدند، عدّهای هم در همین جا بودند و برای بیگانهها کار کردند! روشنفکرانی که در همین دانشگاهها درس خواندند، همانهایی بودند که در طول حکومت پهلوی، ادارهی این کشور را به خائنانهترین وجهی بر عهده داشتند و به این ملّت خیانت کردند. اینها متخرّجین همین دانشگاهها بودند. و خدا رحم کرد که انقلاب اسلامی به وجود آمد و پدید آمد. …
تلفیق دین، سنت و عرفان با فن و دانش در پی انقلاب و هدایت پیشرفت
ما در برهه ی خاصی از تاریخ زندگی می کنیم و در دورانی به سر می بریم که پیروزی انقلاب اسلامی ایران پویایی بی سابقه ای در تاریخ بشریت ایجاد کرده است.به راستی پیروزی انقلاب اسلامی را می توان سرآغاز تغییرهای رشیه ای در نظام اجتماعی و پیشرفت انسان بشمار آورد. پیروزی انقلاب اسلامی نه تنها کانون توجه جهانیان رااز اروپا و آمریکا به ایران، لبنان، فلسطین و افغانستان تغییر داد بلکه دگرگونی عمیق در نحوه ی تفکر و وجدان آگاه بشریت پدید آورد که می تواند نتیجه ی تلفیق وهماهنگی دین، سنت و عرفان از یک طرف با فن، دانش و اندیشه از طرف دیگر تلقی گردد. این تلفیق نشان داد که بشریت، بدون غفلت از پیشرفت فن و دانش، می تواند با برنامه ریزی آن را هدایت کند.