… ــ این معناى حکمت است. من دیدم آن انسان استثنائى زمانِ ما ــ که هیچ کس با او قابل مقایسه نیست ــ یعنى امام، مثل اینکه این جریانهاى زیرزمینىِ حوادث را، پشت پرده را میبیند. نمیگویم غیبگویى [میکرد]؛ این حرفهاى اینجورى را نمیخواهیم بزنیم که امام غیب میدانست؛ نخیر، هیچ کس جز کسى که خداى متعال به او داده باشد، از غیب خبرى ندارد، امام هم نه ادّعا داشت، نه ماها در مورد آن بزرگوار این ادّعاها را داریم؛ دیدِ حکمت غیر از این است؛ [حکیم] یک چیزهایى را درک میکند با یک احساس معنوى.