رفتن به محتوای اصلی

علم رجال

نام‌های دیگر: رجال حدیث

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

شناخت راویان حدیث و طبقات و وثاقت آنان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در آغاز درس خارج فقه‌— ۱۳۷۰/۰۶/۳۱

سیر زمانی

از ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۹
۱۳۷۰۱۳۸۹

فقط سال ۱۳۸۹همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

بنده به سند این روایت مراجعه کردم. از آن اسناد درجه‌یک است؛ محمدبن‌یحیی، عن احمدبن‌محمد، عن الحسن‌بن‌محبوب، عن علی‌بن‌رِئاب، عن ابی‌عُبَیدةَ‌حَذّاء. اینها اسنادی هستند از کلینی تا امام صادق، عن ابی‌عبدالله علیه‌السلام. یعنی ثقةالاسلام کلینی نقل می‌کند از محمدبن‌یحیی، او از احمدبن‌محمد، او از حسن‌بن‌محبوب، او از علی‌بن‌رئاب، او از ابی‌عبیده‌حذّاء. این پنج نفر، همه‌شان جزو کسانی هستند که بزرگان اهل فنِ رجال ما، مثل شیخ و نجاشی و دیگران، می‌نویسند که «اِمامی ثِقةٌ جَلیلٌ»[4]؛ در سند روایت، بهتر از این دیگر سندی نداریم. در اصطلاح اهل حدیث، به این می‌گویند: «سند صحیح»[5]. سند صحیح، روایتش، روایت صحیح است. وقتی چنین روایتی در فقه باشد، هر فقیهی به آن اعتماد می‌کند و برطبق آن فتوا می‌دهد. این است این روایت!

رجال نجاشی از اساسی‌ترین منابع رجالی هزارسالهٔ شیعه

یا شیخ نجاشی (رضوان اللَّه علیه) در اول کتاب «رجال» که یکی از بهترین و اساسی‌ترین سندهای رجالی ما از هزار سال به این طرف است که برای ما حفظ شده، میگوید که من شنیدم که سید شریف فرمود - ظاهراً سید مرتضی را میگویند - که مخالفین ما میگویند که: «ان لا سلف لکم»؛ شما گذشته ندارید؛ «و لا مصَنَّف» یا «مصَنِّف»؛ علمای مصنِّف ندارید، سلف ندارید، گذشته ندارید. من این کتاب را نوشتم تا ببینند که چرا، ما اینها را داریم.