بنده به سند این روایت مراجعه کردم. از آن اسناد درجهیک است؛ محمدبنیحیی، عن احمدبنمحمد، عن الحسنبنمحبوب، عن علیبنرِئاب، عن ابیعُبَیدةَحَذّاء. اینها اسنادی هستند از کلینی تا امام صادق، عن ابیعبدالله علیهالسلام. یعنی ثقةالاسلام کلینی نقل میکند از محمدبنیحیی، او از احمدبنمحمد، او از حسنبنمحبوب، او از علیبنرئاب، او از ابیعبیدهحذّاء. این پنج نفر، همهشان جزو کسانی هستند که بزرگان اهل فنِ رجال ما، مثل شیخ و نجاشی و دیگران، مینویسند که «اِمامی ثِقةٌ جَلیلٌ»[4]؛ در سند روایت، بهتر از این دیگر سندی نداریم. در اصطلاح اهل حدیث، به این میگویند: «سند صحیح»[5]. سند صحیح، روایتش، روایت صحیح است. وقتی چنین روایتی در فقه باشد، هر فقیهی به آن اعتماد میکند و برطبق آن فتوا میدهد. این است این روایت!علم رجال
نامهای دیگر: رجال حدیث
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
شناخت راویان حدیث و طبقات و وثاقت آنان.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در آغاز درس خارج فقه— ۱۳۷۰/۰۶/۳۱
سیر زمانی
از ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۹۱۳۷۰۱۳۸۹
فقط سال ۱۳۷۰همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
خلأ تحقیق در رجال و نقش آن در احراز حجت در باب سنت
… به آن میکنند ــ یا تفسیر. خود تفسیر یک علم مستقلّى است؛ یا حدیث، آشنایى با حدیث، علم حدیث، شناخت حدیث ــ که غور در این علم منتهى بشود به دستهبندىهاى خوب، فهرستبندىهاى خوب، استفادههاى خوب که متأسّفانه از همهى آنها ما الان محروم هستیم ــ یا رجال. در رجالْ کار و تحقیق بشود. اگرچه کتابهاى خوبى نوشته شده لکن در عین حال انسان احساس میکند جاى زیادى و خلأ عظیمى در رجال وجود دارد. ما از همین شناخت رجال و معرفت رجال است که میخواهیم حجّت را براى خودمان در باب سنّت به دست بیاوریم. باید روى آن کار بشود؛ یا تاریخ. تاریخ بسیار مهم است؛ حتّى از تاریخ در فقه هم میشود استفاده کرد. بسیارى از مسائل فقهى هست که به تاریخ ارتباط پیدا میکند. ما به این ارتباط کمتر توجّه کردیم و حتّى کشف نکردیم. البتّه من تاریخ را به عنوان یک علم مستقل عرض میکنم، یک …