همصدایی با دشمنان در جدایی دین از سیاست و مدح جنایتکاران
بدیهى است که نغمهی شوم جدایى دین از سیاست، ساختهی دشمنان پلیدى است که از اسلامِ زنده و درصحنه سیلى خورده و با این ترفند خواستهاند صحنهی زندگى را از حضور دین فارغ کرده و خودْ زمام امور دنیاى مردم را به دست گیرند و بیدغدغه بر سرنوشت انسانها تسلّط یابند. امّا تلخ و تأسّفانگیز آن است که کسانى به نام دین و در کسوت علماى دین، همین سخن را تکرار کنند و در ترویج آن سعى و تلاش کنند. این همصدایىِ برخى ملبّسین به لباس دینْ با دشمنان پلید و خطرناک، اگرچه در مواردى ناشى از غفلت آنان از اهمّیّت سیاست و نقش آن در سرنوشت انسانها و در مواردى ناشى از تنبلى و ترس و تن دادن به زندگى آسان است، امّا در مواردى هم ناشى از همدستى خطرناک این دینفروشان و نوادگان بلعم باعورا با ارباب قدرت و مکنت[53] است، که مسلمانان باید این را بزرگترین خطر و چنین آخوندهایى را پلیدتر از اربابان سیاسیشان بدانند و از شرّ آنان به خدا و به همّت و آگاهى خود پناه برند.این وعّاظالسّلاطین (لعنهم الله) به این هم اکتفا نمیکنند که نغمهی شوم جدایى دین از سیاست را به زبان دین بیان کنند؛ بلکه براى تحکیم قدرت شیاطین، به مدح و ثنا و تأیید جنایتکاران هم میپردازند. آیا این، دخالت در سیاست و حرام نیست؟
خیانت عالمان درباری و خطرناکتر بودن عالم توجیهگر ظلم از خود ظالمان
… بنده آن کشورها را میشناسم، شما هم میشناسید. بعضى جاها -که نمیشد بکلّى جامعهی علمى را از بین ببرند یا آنقدر ضعیفشان بکنند که مثل نبودن باشد- از راه دیگرى وارد شدند؛ سعى کردند جامعهی علمى را وابسته کنند به قدرتها، به دربارهاى فاسد، به حکومتهاى جائر. همین آخوندهاى وابستهی درباریاى که در بیانات امام عزیزمان در طول دوران مبارزه و بعد از پیروزى انقلاب، مکرّر به بدى و نفرت از اینها یاد شده، به اسلام و مسلمین خیلى خیانت کردند. همانطور که امام چهارم، امام سجّاد (علیه الصّلاة و السّلام) به آن شخص نامآور زمان خودش فرمود که میبینم گردن خودت را محور و میلهی آسیایى قرار دادى براى ظَلَمه[4] و ستمگران که آنها آسیاى مظالمشان را بر روى میلهی گردن تو دارند میگردانند و با تکیهی به تو ظلم میکنند.[5] آن عالِمى که توجیهکنندهی ظلم دستگاههاى فاسد باشد، از خود آن دستگاهها خطرناکتر است؛ آن روحانیّتى که اهداف استکبار را در جامعه عمل کند، زشتترین و پلیدترین ایادى استکبار است؛ چون با ظاهر حق، باطن باطل را ترویج میکند. این چیزِ بسیار خطرناکى است و این آن کارى بوده که استکبار، با پول، با تطمیع، با فشار سعى کرد در طول این صد و چند ده سالِ اخیر در کشورهاى اسلامى انجام بدهد. البتّه اگر بگوییم موفّق شد، نه، حرف درستى نیست؛ استکبار بهطور کامل هم موفّق نشد؛ براى خاطر اینکه در …
سکوت فقهای درباری در برابر گناهان حاکمان
ثالثاً: ثمّ إنّنا نلاحظ الرّؤساء و الزّعماء فی الأقطار الإسلامیّة لا یأبهون للشّؤون الدّینیّة و إذا شاءت لهم مصالحهم أحیاناً أن یأمروا شعوبهم بالتّدیّن فإنّما هم یکتفون ببعض المظاهر و الادّعاءات، و ما أکثر الملوک و الرّؤساء فی الأقطار الإسلامیّة الیوم الّذین یعیشون حیاة المنکرات الکبیرة کشرب الخمر و أکل السّحت و الرّبا و القمار و أمثالها بشکلٍ علنیٍّ دون أن یخافوا لومة لائمٍ بعد أن أفهموا شعوبهم باستمرارٍ أنّه لیس من الضّروریّ أن یعمل الزّعماء بالشّریعة، و لم نسمع من فقهاء البلاط و وعّاظ السّلاطین رغم علمهم بارتکاب هؤلاء للموبقات من اعترض علیهم و منعهم من ارتکابها. الأمر الّذی یؤدّی بشکلٍ طبیعیّ لشیوع المفاسد الأخلاقیّة، هذا فی حین کان رسول الله (صلّی الله علیه و آله و سلّم) أعبد النّاس و أزهدهم و أکثرهم عملاً بالشّریعة. لقد کان و هو الحاکم یری نفسه ملزماً برعایة موازین الحقّ أکثر من باقی المسلمین و هذا هو منطق …
آخوندهای درباری مزدور ابزار آمریکا در نفاقافکنی میان مسلمانان
… بیرون میکنند. الان بعضى از همین مذاهب ساختهی دست استعمار، بزرگترین هنرشان این است که به بهانههاى مختلف، انبوه جمعیّت مسلمین عالم را از دایرهی اسلام واقعى خارج کنند و عجیب اینکه همهی این کارها را به نام دین و توحید انجام میدهند که این مایهی تأسّف است! و ابزار کار آمریکا و سردمداران سیاستهاى آمریکایى در منطقه، عمدتاً همان آخوندهاى دربارىِ مزدورِ قلمفروشِ دینفروشند که اثر انگشت پلید آنها را در بسیارى از این نفاقافکنیها و توطئهافکنیها میشود مشاهده کرد.الان در دنیاى اسلام سعى زیادى میشود که بین مسلمین اختلاف بیندازند. مخصوصاً از آنوقتى که انقلاب اسلامى، پرچم وحدت اسلامى را به دوش کشید و بلند کرد، سعیشان بر ایجاد اختلاف بیشتر شد. در داخل کشور هم خیلى تلاش کردند؛ یادتان هست، همهی ما یادمان است؛ عدّهاى را در مناطقى که برادران اهل سنّت سکونت داشتند و عدّهی دیگرى را در …
عالمان درباری مصر خادم سلاطین و آلوده به عطایای شاه فهد و صدام
… در حوزههاى علمیّه از این قبیل زیاد است؛ مرتّب فکر میکنند، دقّت میکنند، ریزبینى میکنند. اگر این استعدادها، این خلّاقیّتها، آن ذوقهایى که گاهى مشاهده میشود، به یک شکل صحیحى به سمت یک تبلیغ درست هدایت بشود، ما دیگر محتاج چیزى نیستیم.خارجیها کتاب میخواهند. یک آقایى از همین وعّاظالسّلاطین مصرى -که واقعاً حیف است بگوییم وعّاظالسّلاطین، وعّاظالسّلاطین هم نیستند، خدّامالسّلاطیناند؛ چون وعّاظالسّلاطین یک وقتى مثلاً سلطانى را یک وعظى میکرده، امّا اینها واقعاً خدّامالسّلاطیناند؛ متأسّفانه اینها دیگر چاشتهخور[18] شدهاند (نمیدانم این اصطلاح را شما میگویید یا نه؛ یعنى شیرینى بهشان دادند و واقعاً دیگر سخت است آدم اینها را از آن شیرینى بگیرد) و اینقدر چرب و شیرینِ شاه فهد و صدّام و [شاه] مراکش،[19] در شکمهاى اینها ریخته شده که واقعاً ضایع شدند؛ علم و دین هم اگر داشتند، حالا دیگر به دردشان نمیخورد- کتابى نوشته به نام الشّیعة و المهدىّ و الدّروز؛ تحقیقى در باب شیعه و حضرت مهدى و دُروز؛ چه ارتباطى بین شیعه و دُروز[20] هست؟ معارف شیعى را با معارف دُروز با هم مخلوط کرده -که آن معارف دُروز یک شرح مفصّلى …