رفتن به محتوای اصلی

عقیل بن ابی‌طالبشخص

نام‌های دیگر: عقیل

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

برادر امیرالمؤمنین (ع) و ماجرای درخواست او از بیت‌المال.

رد درخواست افزودن سهم گندم و تهدید او با آهن گداخته

ماجرای زینب کبری را شنیدید؛ عاریه‌گرفتنِ از ابورافع.[34] ماجراهای گوناگون در این زمینه فراوان است. ماجرای عقیل را شنیدید که آمد پیش حضرت، یک چیزی خواست: «صاعٌ مِن بُرٍّ»[35]، یک مقدار گندم خواست از امیرالمؤمنین. گفت که مثلاً این‌قدر ـ سه کیلو مثلاً ـ گندم به سهمیۀ من اضافه کن؛ یک‌چنین چیزی! بعد حضرت آن حدیدۀ مُحمات را ـ آهن گداخته را ـ برداشت، البته نزَد به تنِ او، اما نزدیک بُرد، تهدید کرد او را و قبول نکرد. عبدالله‌بن‌جعفر ـ برادرزادۀ حضرت و داماد حضرت، شوهر جناب زینب؛ هم داماد حضرت بود، هم برادرزاده ـ آمد خدمت حضرت، گفت: یا امیرالمؤمنین! من دستم تنگ است؛ از وسایل زندگی‌ام باید بفروشم؛ یک چیزی به من کمک کن. قبول نکرد، فرمود: مگر به من بگویی که عمویت برود دزدی …

اعتنا نکردن امیرالمؤمنین (ع) به درخواست مساعدت او

… هیچ‌یک از امتیازاتِ پنداری را که در اسلام نسخ شده بود ـ و بعضی می‌خواستند آنها را برگردانند ـ به چیزی نگیرد. می‌خواست ملاک فقط تقوا باشد. در تقسیم قدرت، در تقسیم مال، در تقسیم مناصب اجتماعی، فقط ملاک‌های اسلامی را مراعات کند، ملاحظه‌ها را کنار بگذارد. برادرش عقیل هم که از او برای خرج سنگین زندگی اطفالش طلب مساعدت می‌کرد، به او اعتنا نمی‌کرد. نزدیک‌ترینْ نزدیکانش هم اگر تخطّی می‌کرد، مورد عتاب او قرار می‌گرفت. امیرالمؤمنین می‌خواست این‌چنین باشد.