رفتن به محتوای اصلی

عدی بن حاتمشخص

نام‌های دیگر: عدی‌بن‌حاتم

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

صحابی و از یاران امیرالمؤمنین (ع).

پاسخ به معاویه: من با علی انصاف نکردم که هنوز زنده‌ام

… از فلان قبیله، بنا می‌کند به معاویه فحش‌دادن، بدگویی‌کردن که تو چنین کردی، چنان کردی، فلان کردی، می‌خندد، نوازشش می‌کند، به او محبت می‌کند، هیچ‌چیز هم نمی‌گوید.[24] عَدی‌بن‌حاتِم می‌آید پیش معاویه درحالی‌که دو چشمانش نابینا شده بود؛ معاویه می‌گوید: عدی! علی با تو انصاف نکرد، تو دو پسرت را در جنگ‌های علی با من از دست دادی، اما علی دو پسر خودش ـ حسن و حسین ـ را نگه داشت. عَدی‌بن‌حاتم گریه کرد، گفت: معاویه، من با علی انصاف نکردم، که علی به شهادت رسید و به لقای خدا پیوست و من هنوز زنده‌ام.[25] در مجلس معاویه هروقت یکی از وابستگان به اهل‌بیت حضور داشت و در آن کمترین اهانتی به امیرالمؤمنین می‌شد او با شجاعت، با صراحت، با قدرت به معاویه و یارانش حمله می‌کرد و معاویه هم می‌خندید، تلطّف می‌کرد، حتی گاهی گریه می‌کرد، می‌گفت: بله، راست گفتید.[26]..شاید برای شما باورنکردنی باشد اما این واقعیتی است، تبلیغات همین است. تبلیغات، مسموم‌ترین و خطرناک‌ترین ابزارهایی بوده که در طول تاریخ، باطل از او استفاده کرده. جریان حق از تبلیغ، مثل جریان باطل از تبلیغ هیچ‌وقت نمی‌تواند استفاده کند. برای خاطر اینکه تبلیغ اگر بخواهد به‌طور کامل ذهن‌ها را بپوشاند، احتیاج دارد به بازیگری، احتیاج …

زنده‌کردن نام علی (ع) در پیشگاه معاویه و اثر آن در فرهنگ جامعه

… در شام، او را با اشعاری توصیف کرد که آن اشعار نشان می‌داد که شما دین ندارید. یک‌خُرده اوقاتشان تلخ شد. یکی گفت پیرزن است، ببخشید او را. خندیدند و یک جایزه‌ای هم از سر بی‌عاری و بی‌توجهی به او دادند و پیرزن رفت.[4] اما نفهمیدند که این در تاریخ ثبت شد. نفهمیدند که نام علی که به‌وسیلۀ عدی‌بن‌حاتم در پیشگاه معاویه زنده می‌شود و می‌گوید: «ای معاویه! من با علی وفا نکردم که او رفت و من زنده هستم»[5]، در فرهنگ جامعۀ آن روز اثر می‌گذارد و دیگر نمی‌شود آن را عوض کرد، دیگر نمی‌شود آن چهرۀ مقدس را حفظ کرد. این کارها را چه کسی کرد؟ امام حسن. حجر را چه کسی نگه داشت؟ امام حسن. عدی‌بن‌حاتم را چه کسی نگه داشت؟ امام حسن. رشید هجری را چه کسی حفظ کرد؟ امام حسن. حبیب‌بن‌مظاهر و مسلم‌بن‌عوسجه و دیگران و دیگران را که هرکدام شهیدی شدند، شمعی شدند و فضا را روشن کردند و …

اعتراض به آیهٔ قرآن دربارهٔ عبادت احبار و رهبان به‌سبب فهم عبادت به‌معنای نیایش

… اِلّا لِيَعبُدوا اِلهاً واحِداً﴾[8]. معنای آیه این است که مسیحیان و یهودیان، احبار و رهبان خود را، عالمان و زاهدان خود را، و مسیح‌بن‌مریم را پروردگاران و خدایان خود گرفتند، درحالی‌که، خدای متعال فرمان داده بود به آنان که جز خدای واحد کسی را عبادت نکنند. این آیه وقتی به گوش عدیّ‌بن‌حاتم رسید، رو کرد گفت: ای پیامبر خدا، این حرف درست نیست، ما کِی احبار و رهبانمان برایمان خدا و ربّ محسوب شدند؟ کِی آنها را عبادت کردیم؟ اعتراض کرد به پیغمبر و به آیۀ قرآن؛ چرا؟ چون در ذهنش از عبادت همان معنایی بود که در ذهن شما الآن هست. آقا دارند عبادت می‌کنند؛ یعنی نیایش، یعنی حالتی توأم با تقدیس؛ یا قلبی‌ست یا قلبی و زبانی‌ست، یا قلبی و زبانی و بدنی‌ست، مثل نماز خواندن. چون عبادت را به‌این‌معنا می‌فهمید عدیّ‌بن‌حاتم، وقتی دید آیۀ قرآن می‌گوید که اینها عالمان و زاهدانشان را عبادت می‌کردند، …

اعتراض به امام حسن (ع) دربارهٔ صلح

واقعۀ امام حسن علیه‌السلام از هیچ‌یک از این دو نوع نیست؛ در بدو وقوع، حادثه از نظر تمام کسانی که با آن مواجه بودند، ناشناخته بود. می‌بینید حُجربن‌عَدی می‌آید سؤال می‌کند که چرا صلح کردی؟ مرد آهنینی مثل عَدیِّ‌بن‌حاتم سؤال می‌کند که چرا صلح کردی؟ نزدیکان امام، برای صلح او را مورد نکوهش قرار می‌دهند؛ دوستان و نزدیکان! کِی؟ در حین وقوع واقعه. پس آن روز، اگر نگوییم برای همه، لااقل برای عدۀ زیادی، مسئله مبهم بوده است. در طول تاریخ هم هرچه از روزگار وقوع این حادثه گذشته است، دست‌های گوناگون ـ چه دست دوستان …