رفتن به محتوای اصلی

ظلم‌ستیزی

نام‌های دیگر: ظلم‌ناپذیری، ستم‌ناپذیری

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

ایستادگی در برابر ستم و نپذیرفتن آن در کنار ستم نکردن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در اجتماع اقشار مختلف مردم در مقابل لانه جاسوسی— ۱۳۵۸/۰۹/۰۹

سیر زمانی

از ۱۳۵۸ تا ۱۴۰۱
۱۳۵۸۱۴۰۱

فقط سال ۱۳۶۶همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

«وَ قولا بِالحَقِّ وَ اعمَلا لِلاَجرِ» کار بیهوده نکنید، کار را برای اجر خدایی و ثواب الهی‌اش بکنید. این زندگی، این تلاش، این توان را، مفت و بیخودی از دست ندهید. «وَ کونا لِلظّالِمِ خَصماً وَ لِلمَظلومِ عَوناً». (59/5/10) خصم ظالم باشید. خصم، غیر از دشمن است؛ یک‌وقت کسی دشمنِ ظالم است، خیلی خب، از ظالم بدمان می‌آید، دشمن او هستیم؛ این کافی نیست. «خصم» یعنی مدعی‌اش باش؛ دشمنی که مدعی اوست، دشمنی که گریبان ظالم را می‌گیرد؛ ظالم را رها نکنید. بشریّت بعد از امیرالمؤمنین و تا امروز، بدبخت و روسیاه شد، به‌خاطر نگرفتن گریبان ظالم‌ها. اگر گریبان ظالم‌ها را دست‌های باایمان می‌گرفت، ظلم در دنیا این‌قدر پیش نمی‌رفت؛ بلکه بر می‌افتاد. امیرالمؤمنین این را می‌خواهد: «کُونا لِلظّالِمِ خَصماً» خصمِ ظالم باش. در دنیا، هرجا ظلم هست و یک ظالمی هست، تو اینجا خودت را خصم او بدان. ببینید به‌خاطر عمل‌نکردن به همین یک کلمه وصیت امیرالمؤمنین، چه منجلابی است در دنیا، چه بدبختی‌ای دارد بشریّت، چه مظلومیتی دارند ملت‌ها، به‌خصوص مسلمان‌ها! همین یک وصیت امیرالمؤمنین اگر عمل می‌شد، امروز بسیاری از این ظلم‌ها و مصیبت‌های ناشی از ظلم‌ها، وجود نمی‌داشت. «وَ لِلمَظلومِ عَوناً» هرجا مظلومی هست، کمک او باش. نمی‌گوید طرف‌دارش باش؛ نه آقا، کمک! باید کمکش کنی، هرچه می‌توانی، هرطور می‌توانی.

لزوم نه ستم کردن و نه ستم پذیرفتن

آنها همچنین به او آموختند که بازوی خود را برای حراست از این ارزشها نیرومند کند، و راه را بر شیطانهای شر و فساد و انحطاطآفرین ببندد؛ با جهل و ظلم و استعباد بستیزد، و از علم و عدل و آزادی پاسداری کند. بدو آموختند که باید نه ستم کند و نه ستم پذیرد. باید برای اجرای قسط و عدل قیام کند، و باید به راهزنان صلاح و فلاح انسان امان ندهد. تسلیم در برابر دشمنان فضیلت و عدالت و صلاح، رضا دادن به نابودی این ارزشها و قبول رذیلت و ظلم و فساد است. در اندیشه‌ی الهی اسلام دین خدا قالب و شکل زندگی بشر است، و نه تنها گوهری بر تارک آن. دین یک نظام اجتماعی به بشر ارائه میکند، و نه فقط یک سلسله عبادات و عادات. هر چند که عبادات و عادات نیز انباشته از روح زندگی و در جهت همان نظام است؛ و این نظام اجتماعی مبتنی …