همین معناست که یک جامعهای پیدا بشود که همه متوجه به خدای- تبارک و تعالی- باشند و همه در راه او. اگر همه در راه او شد، اقتصاد هم الهی میشود، فرهنگ هم الهی میشود، ارتش هم الهی میشود، ژاندارمری هم الهی میشود، دانشجو و معلّم هم الهی میشوند. خداست و طاغوت، همین دو، غیر از این نیست. یا راه خداست و یا راه طاغوت. راه خدا راهی است که انسان را در تمام ابعادی که دارد- در بُعد عقلانی، در بُعد متوسط که بُعد خیالی است و در بُعد متنزِّل که بعد عمل است- این ابعاد را هدایت بکند به آن راهی که باید باشد. اگر اینها از همان راه مستقیم رفتند، اینها الهی هستند. راه، راه خداست و هر کس از این راه برود، الهی است تا آن وقتی که همه چیز انسان، همه اعمال انسان، همه حرکات انسان، همه تخیلات انسان، همه تعقلات انسان، الهی بشود. یا این راه است یا راه چپ و راست، که بر خلاف راه مستقیم است، که هر یک از اینها انحراف است و به سوی طاغوت است. اللهُ وَلِیُّ الَّذینَ آمَنُوا یُخرِجُهُم مِنَ الظُّلُماتِ الَی النُّورِ.[2] ظلمات، تمام عالَم که توجه به خدا ندارد و نور، نور مطلق حق تعالی که باید همه عالَم متوجه به او باشد. وَ الَّذینَ کَفَرُوا اولِیاوُهُمُ الطّاغُوتُ.[3] همین دو راه است: یا ایمان است و اسلام است و توجه به مکتب الهی [که] ولیّ این امر خداست و خدا مومنین را اگر در این راه افتادهاند، هدایت میکند و تمام ابعاد انسانی را الهی میکند و یا کفر است و بر خلاف توحید است، چه در طرف راست و چه در طرف چپ. طاغوت است و منتهی إلیه آن جهنم.ظلمات و نور
نامهای دیگر: ظلمات، ظلمت و نور، نور، نور و ظلمت
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
تقابل تاریکیهای جهل و گناه و ستم با نور ایمان و هدایت در قرآن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:سخنرانی در جمع ایرانیان مقیم خارج درباره تبلیغات فریبکارانه مطبوعات غرب— ۱۳۵۷/۱۰/۱۷
سیر زمانی
از ۱۳۵۷ تا ۱۳۵۹۱۳۵۷۱۳۵۹
فقط سال ۱۳۵۸همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۳ پاراگراف)
تاریکیهای نفس و جامعه و بازگشت همه به مبدأ واحد نور
… بدهند؛ به عالم نور برسانند ظلمتهای زیاد؛ ظلمات، آیه شریفه این طرفش را ظلمات میفرماید «اللهُ وَلِیُّ الَّذینَ آمَنُوا یُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ الَی النُّورِ»[1] آن طرف را نور میفرماید، این طرف را ظلمات. ظلمتها زیاد است. تاریکیهایی که بشر به آن مبتلاست. چه تاریکیهایی که در نفس خودش هست، و در باطن خودش هست، و چه تاریکیهایی که در جامعه هست. اینها زیادند. از اینها وقتی انسان تخلص پیدا کرد، نور یک امر واحد است. همه به یک مبدا واحد به یک مبدا نور باید برگردند.نورانی شدن گفتار، شنیدن و ادراک انسانِ رسیده به عالم نور
باید بسازیم خودمان را، جدیت کنید که این جهاد سازندگی را از خودتان شروع کنید. وقتی از خودتان شروع کردید هر کاری بکنید، این کاری است الهی. وقتی خودتان را ساختید، تمام کارهایتان کارهای الهی میشود. برای اینکه از ظلمتها بیرون رفتهاید. در نور وارد شدهاید. همه اعمالتان نورانی میشود. حرف که میزنید نور است. با گوش هم که میشنوید نور است. با قلبتان هم ادراک میکنید و با نور ادراک میکنید. اصلًا شما شدهاید نور. انبیا آمدند که ما اشخاصی [را] که از نور بهرهای نداریم و ظلمات- به ما- احاطه کرده است از هر طرف ما را، از این ظلمتهای گوناگون نجات بدهند و برسانند به عالم نور، که اگر رسیدید به عالم نور، شما سر تا پایتان نورانی میشوید؛ نور میشوید. …مصادیق ظلمت: نارواییها، عقبافتادگیها و توجه به عالم طبیعت
تمام نارواییها ظلمات است. تمام عقب افتادگیها ظلمت است. تمام توجههای به عالم طبیعت ظلمت است. همه غربزدگیها ظلمت است. اینهایی که توجهشان به غرب است، توجهشان به اجانب است، قبلهشان غرب است، رو به غرب توجه دارند، اینها در ظلمات فرو رفتهاند؛ اولیایشان هم طاغوت است.