گاهى مىشنوم بعضى از مسؤولین که به مسافرت مىروند - مثل ما که امروز به شهرکرد آمدهایم - ظاهرسازیهایى مىکنند! من از این خوشم نمىآید. قبل از همین سفر، گزارشى راجع به سفر یکى از مسؤولین به من رسید که به فلان شهر رفته بود، و به خاطرش، خیابانها را خطکشى کرده بودند، گلکارى کرده بودند، در مسیر او، جاهایى را رنگ و روغن زده بودند، و چه کرده بودند! اوقاتم تلخ شد و به ذهنم آمد که به دفتر خودمان بگویم در این سفر آتى - همین سفر به شهرکرد - مواظب باشید این کارها انجام نگیرد. یادم رفت؛ والّا اگر گفته بودم، این کارها نمىشد. شنیدم اینجا هم این کار شده است. اگر شده باشد، بد کارى است. این کارها چه لزومى دارد؟
منع ظاهرسازی در استقبال از سفر مسئولان به استان
من عرض مىکنم: در این استان شما استان چهارمحال و بختیارى از این ساعت به بعد، هر مسؤولى که خواست بیاید، اصلاً ظاهرسازى نکنید. اصلاً و ابداً؛ هیچ کدامتان! البته پلاکارد خوب است. خیرمقدم گفتن به برکت آمدن یک مسؤول، و آباد کردن یک نقطه از شهر و استان، خیلىخوب است. اما تظاهر، نه. نگوییم چون فلان آقا اینجا را مىبیند، اینجا را رنگ بزنیم؛ نه. این بد است. نگوییم چون فلان آقا از اینجا عبور مىکند، گل بکاریم و بعد …
ترجیح آبادی روستاها بر آراستگی مسیر حرکت رهبر
… که ما را وادار مىکرد به ریش آن دستگاه بخندیم، همین کارها بود. ما که فریب این چیزها را نمىخوریم. آنها ظاهربین بودند، آنها سطحى نگاه مىکردند، آنها دلشان به همین خوش بود که مسیر حرکتشان آباد باشد و هرجاى دنیا خراب بود، باشد! ما که این حرفها سرمان نمىشود. اگر مسیر حرکت بنده ویرانه باشد، اما روستاهاى شهرکرد آباد باشد، این را بیشتر دوست مىدارم. من که نمىنشینم به من گزارش رسمى بدهند. دیدید امروز چندهزار نفر پیش من آمدند. بعضى فقط مصافحه کردند و رفتند، بعضى حرفهایشان را زدند. من هم که از حرفهاى آنها غافل نمىمانم. بعضى نامه نوشتند، بعضى شفاهى گفتند و من به یاد مىسپارم. اسم بسیارى از روستاهایى که …