توصیه به پرهیز از کارهای نمایشی و ویترینی بیمحتوا
توصیهی بعدی: [همانطور که] قبلاً هم عرض کردیم، از کارهای نمایشی و ویترینیِ بدون محتوا پرهیز کنید. بله، داخل جعبهآینه و ویترین چیزهایی میشود گذاشت، عیبی هم ندارد، گاهی لازم هم هست، امّا آن وقتی که یک چیز بامعنایی باشد.
خسران منحصر شدن به کار نمایشی و ویترینی با وجود ارزش نمایش
نکتهی دوم این است که من با کار نمایشی و - به قول شماها - ویترینی بههیچوجه موافق نیستم. البته نمایش شأنی دارد؛ ویترین جایی دارد؛ نمیشود اهمیت و ارزش نمایش و ویترین و نمایشگاه را انکار کرد؛ اما منحصر شدن در این، خسران دنیا و آخرت را در پی خواهد داشت.
نکوهش آرایش مسیر و تظاهر برای سفر مسئولان
گاهى مىشنوم بعضى از مسؤولین که به مسافرت مىروند - مثل ما که امروز به شهرکرد آمدهایم - ظاهرسازیهایى مىکنند! من از این خوشم نمىآید. قبل از همین سفر، گزارشى راجع به سفر یکى از مسؤولین به من رسید که به فلان شهر رفته بود، و به خاطرش، خیابانها را خطکشى کرده بودند، گلکارى کرده بودند، در مسیر او، جاهایى را رنگ و روغن زده بودند، و چه کرده بودند! اوقاتم تلخ شد و به ذهنم آمد که به دفتر خودمان بگویم در این سفر آتى - همین سفر به شهرکرد - مواظب باشید این کارها انجام نگیرد. یادم رفت؛ والّا اگر گفته بودم، این کارها نمىشد. شنیدم اینجا هم این کار شده است. اگر شده باشد، بد کارى است. این کارها چه لزومى دارد؟
منع ظاهرسازی در استقبال از سفر مسئولان به استان
من عرض مىکنم: در این استان شما استان چهارمحال و بختیارى از این ساعت به بعد، هر مسؤولى که خواست بیاید، اصلاً ظاهرسازى نکنید. اصلاً و ابداً؛ هیچ کدامتان! البته پلاکارد خوب است. خیرمقدم گفتن به برکت آمدن یک مسؤول، و آباد کردن یک نقطه از شهر و استان، خیلىخوب است. اما تظاهر، نه. نگوییم چون فلان آقا اینجا را مىبیند، اینجا را رنگ بزنیم؛ نه. این بد است. نگوییم چون فلان آقا از اینجا عبور مىکند، گل بکاریم و بعد …
اهتمام بسیجی به کار واقعی به جای کار نمایشی
فرهنگ بسیجی پرهیز از کار نمایشی و ویترینی است؛ کارهای بیمحتوایی که فقط برای نمایش دادن خوب است. [بسیجی] اگر چیزی هم داخل جعبهآینه و ویترین میگذارد، یک چیز بامعنا است، یک چیز باحقیقت است؛ آنچه نشان میدهد، پشتش یک معنایی وجود دارد، یک حقیقتی وجود دارد. [بسیجی] کار نمایشی نمیکند؛ همّت میگمارد به کار واقعی، به حرکت واقعی. نمیدانم توجّه کردید، دقّت کردید به این گزارشی که فرمانده محترم بسیج گفت؟ در این مطالبی که گفته شد، خیلی مطلب بود؛[9] اینها واقعیّت دارد، اینها کار واقعی است.
لزوم صرفنظر از کارهای سطحی و توجه به کارهای عمیق و ماندگار
… - در دانش، در مدیریّت، در پیشبرد سبک زندگی، در حفظ ارزشهای انقلابی؛ در همهی مسائل مهم - همین چند نکته، هم لازم است و هم ممکن؛ هم باید نوآوری و ابتکار را در همهی کارها مورد توجّه جدّی قرار داد، هم زیبایی و چشمنوازی را، هم پُرمغز بودن و پُرمضمون بودن را؛ از کارهای سطحی در همهی مسائل زندگی و مهمّ کشور باید صرفنظر کرد و به کارهای عمیق، پُرمغز و ماندگار توجّه کرد.
لزوم کاستن کارهای نمایشی و شعاری و توجه به کارهای بنیانی
این دختر عزیزمان در مورد «مجلس دانشجوئی» پیشنهاد کردند. اسم قشنگی است؛ لیکن کارهای نمایشی، نه گره از کار دانشجو باز میکند و نه گره از کار کشور. باید هر چه میتوانیم از کارهای ظاهری و سطحی و نمایشی و شعاری کم کنیم و توجهمان را به کارهای بنیانی، اصلی، حقیقی و پیشبرنده، بیشتر کنیم. حالا فرضاً مجلس دانشجوئی تشکیل شد؛ شما ببینید انتخابات این مجلس چقدر وقت دانشجوهای کشور را خواهد گرفت! از کدام دانشگاه، از کدام شهر، با کدام گرایش، با کدام جهتگیری فکری یا سیاسی و معارضات و غیره! ما حالا همهی همتمان این است که هرچه بیشتر شعلهی علم را و …
اهمیت بیشتر دادن به فرم تا محتوا از آفتها
… یکی از آفتهایش این است که ما ادبیات دینی را غلیظ کنیم؛ بدون اینکه مابازایی در عمل داشته باشد. این ما را، هم به ریاکاری میکشاند و هم ریاکاری را در بین مردم تشویق میکند. اینکه ادبیات دینی تقویت شود، من با آن هیچ مخالفتی ندارم؛ ولی باید مابازا داشته باشد. بیش از آنچه در رفتارمان اسلامی عمل میکنیم، در زبان و اظهار و تظاهراتمان نخواهیم خود را جلوه دهیم. بیشتر اهمیت دادن به فرم تا به محتوا، از آن آفتهاست.
نبود صورت بیمعنا در انقلاب و اسلام و فلسفهٔ تأکید بر نظامیگری
… وقتی به بیرون میروند، باید الگوی یک جوانِ مؤمن و انقلابی باشند و حدّ اعلا و حدّاکثر را به بقیه نسل جوان کشور، نشان دهند. این، چیزی است که ما از این جا توقّع داریم. بحمداللَّه، امروز راه نیز همین راه است. باید آنرا دنبال کنید و در این راه، تلاش نمایید. تکیه من روی نظامیگری، مثل تکیه روی علم و تقوا و معنویّت، بر فلسفهای مبتنی است. ما در انقلاب و در اسلام، ظاهرسازی و صورتِ بیمعنا و بیروح اصلاً نداریم. هرصورتی، معنایی، و هر لفظی، مضمونی دارد. اگر چیزی را توقّع داریم، بهخاطر این است که ریشه فلسفی آن را با اعتقاد تمام، در دل میپرورانیم. در مورد دانشگاه امام حسین هم - که بحمداللَّه نام و خاستگاه و خصوصیّات دیگر، و امروز پرچمش، حسینی است - چنین است. حسینی باشید و حسینی بمانید. خودتان را در میدان حسینی پرورش و رشد دهید و بدانید که طریق سعادت دنیا و آخرت همین است و خدای متعال، به شما کمک خواهد …
ترجیح آبادی روستاها بر آراستگی مسیر حرکت رهبر
… که ما را وادار مىکرد به ریش آن دستگاه بخندیم، همین کارها بود. ما که فریب این چیزها را نمىخوریم. آنها ظاهربین بودند، آنها سطحى نگاه مىکردند، آنها دلشان به همین خوش بود که مسیر حرکتشان آباد باشد و هرجاى دنیا خراب بود، باشد! ما که این حرفها سرمان نمىشود. اگر مسیر حرکت بنده ویرانه باشد، اما روستاهاى شهرکرد آباد باشد، این را بیشتر دوست مىدارم. من که نمىنشینم به من گزارش رسمى بدهند. دیدید امروز چندهزار نفر پیش من آمدند. بعضى فقط مصافحه کردند و رفتند، بعضى حرفهایشان را زدند. من هم که از حرفهاى آنها غافل نمىمانم. بعضى نامه نوشتند، بعضى شفاهى گفتند و من به یاد مىسپارم. اسم بسیارى از روستاهایى که …
ثبت و مؤاخذهٔ الهی کوتاهیهای پنهان در پس ظاهرسازی
… «یعلم خائنة الاعین و ما تخفی الصّدور»؛[2] اعماق دلهای ما برای خدا روشن است. یک کاری بیش از اندازهی تکلیفمان انجام دادیم، هیچ کس نمیفهمد، هیچ کس تشکر نمیکند؛ اما خدای متعال میفهمد، کرامالکاتبین مینویسند و خدا تشکر میکند. یک کوتاهیای کردیم، هیچ کس نفهمیده؛ ظاهرسازی کردیم، یک جوری که خیال کردند آره، ما کار را خوب انجام دادیم؛ در حالی که در باطن کوتاهی کردیم. هیچ کس نمیفهمد، هیچ کس ما را ملامت نمیکند؛ اما کرامالکاتبین میبینند، مینویسند و خدای متعال مؤاخذه میکند. این به نظر من چیز مهمی است.