برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعینیاز جامعه به حکومت و مدیریت و بحثهای مربوط به آن.
امام خمینی
نبود حکومت یعنی هرجومرج و پر شدن کشور از فساد
ما تکلیف داریم که، اینکه میگوید حکومت لازم نیست، معنایش این است که هرج و مرج باشد. اگر یک سال حکومت در یک مملکتی نباشد، نظام در یک مملکتی نباشد، آن طور فساد پر میکند مملکت را که آن طرفش پیدا نیست. آنکه میگوید حکومت نباشد، معنایش این است که هرج و مرج بشود؛ همه هم را بکُشند؛ همه به هم ظلم بکنند برای اینکه حضرت بیاید. حضرت بیاید چه کند؟ برای اینکه رفع کند این را. این یک آدم عاقل، یک آدم اگر سفیه نباشد، اگر مغرض نباشد، اگر دست سیاست این کار را نکرده باشد که بازی بدهد ماها را که ما کار به آنها نداشته باشیم، آنها …
اثر نتیجهٔ این بحث بر شیوهٔ فرماندهی، فرمانبری و ادارهٔ جامعه
عنوان بعدی مسألهی ضرورت حکومت است، این یک بحث است که آیا برای جوامع انسانی وجود فرماندهی و حکومت امری ضروری است یا نه؟ استنتاج از این بحث به معنای التزام به یک لوازمی در زندگی جمعی است، صرفاً به این نیست که ما قبول کنیم بله حکومت برای جامعه لازم است؛ بلکه در شیوهی فرماندهی و در شیوهی فرمانبری و در ادارهی جامعه نتیجهای که از این بحث گرفته میشود مؤثر خواهد بود.
نیاز ناگزیر جامعه به حاکم و زمامدار بشری
… یعنی خدا باید مجسم بشود ـ العیاذبالله ـ بیاید یکی را بگیرد، یکی را بزند، یکی را تشویق کند، به یکی پول بدهد، تقسیم حقوق بکند، دستگاه اداری راه بیندازد؛ هر بنیبشری اگر آمد این کارها را کرد، این غلط است! مقصود شما این است، درحالیکه چنین چیزی معنا ندارد. «لا بُدَّ لِلنّاسِ مِن اَمیرٍ»، بالاخره جامعه یک حاکمی لازم دارد، یک زمامدار لازم دارد، یک نفری باید امور جامعه را اداره کند، خدای متعال که مجسم نمیشود در شکلِ بشر تا جامعه را اداره کند؛ خدای متعال دستور ادارۀ جامعه را میدهد، یک بشری باید بالاخره این کار را بکند. امیرالمؤمنین سعی میکرد این را به اینها تفهیم بکند.