رفتن به محتوای اصلی

صلح‌طلبی

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

خواست صلح و مخالفت با جنگ‌افروزی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در مراسم تحلیف، دانش‌آموختگی و اعطای سردوشی دانشجویان دانشگاه علوم دریایى نوشهر— ۱۳۷۲/۰۲/۱۸

سیر زمانی

از ۱۳۷۲ تا ۱۳۹۰
۱۳۷۲۱۳۹۰

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

پرهیز جمهوری اسلامی از تشویق به جنگ و جلوگیری از هر رویارویی

از آغاز تشکیل نظام جمهوری اسلامی، ما هرگز هیچ کشوری را، هیچ قدرتی را به رویاروئی و جنگ تشویق نکردیم و نخواهیم کرد و تا آنجائی که بتوانیم، از هر گونه رویاروئی حساب شده یا تصادفی جلوگیری میکنیم ـ این به جای خود محفوظ است ـ ما یک ملت صلح‌طلبیم؛ اما آن کسانی که پیشرفت کار خودشان را با حضور نظامی، با تحکم نظامی، با زورگوئیهای معمول میخواهند تأمین کنند، باید در مقابل خودشان یک ملت مقتدر را حس کنند؛ و مظهر اقتدار ملت در دریا، شما نیروهای دریائی هستید که در سرتاسر این ساحل طولانی استقرار دارید.

مخالفت مبنایی جمهوری اسلامی با جنگ‌افروزی و پیام صلح و دوستی

یاوه‌گوهای امریکایی، باز نروند این‌جا و آن‌جا بگویند که «ایران میخواهد جنگ درست کند» یا «بمب اتم منفجر کند.» این حرفها و این مهمل‌گوییها دیگر کهنه و منسوخ شده است. اگر چه آنها به منسوخ شدن یا نشدن این مهملات نگاه نمیکنند و باز هم از این مهملات میگویند؛ اما بدانند که ما جنگ‌افروز نیستیم. ما برطبق مبانیمان، با جنگ افروزی مخالفیم. اصول ما اقتضا میکند که پیام دوستی و صلح و محبّت و امنیت و آرامش داشته باشیم. چون ما حرف داریم. کسی که حرف ندارد، میخواهد فضا شلوغ باشد؛ صدا به‌کسی نرسد و کسی نداند که او چه گفت. کسی که اهل زورگویی و چَپُوْ کردن است، دلش میخواهد که فضا شلوغ شود، تا او در وسط کار چَپو کند. اما کسی که حرف حساب دارد، دلش میخواهد همه ساکت شوند؛ آرام باشند و فضا آرامش داشته …

خواست ایران برای امنیت منطقه و نداشتن منفعت در جنگ‌افروزی

… میکند حرفهایى که هر انسان عاقل و اندیشمندى به آنها لبخند تمسخرآمیز میزند منطقه را آن کسانى ناامن کرده‌اند و باز هم میکنند که سالهاى متمادى مورد حمایت همین آمریکایى‌ها و هم‌پیمانانشان بوده‌اند. بعد از آن هم منطقه را خود آمریکایى‌ها و متّفقینشان ناامن کردند؛ ما منطقه‌ى خلیج فارس را و خاورمیانه را و همه‌ى دنیا را امن و امان و برخوردار از صلح و دوستى ملّتها با یکدیگر میخواهیم. ما منافعى در جنگ‌افروزى نداریم؛ منفعت ما در آرامش است؛ این را خود آنها هم میدانند؛ در باطن میدانند، [امّا] در تبلیغاتشان نعل واژگونه میزنند! پس ما طرف‌دار صلحیم.

جنگ‌طلب نبودن ما به معنای جنگ‌طلب نبودن دشمن نیست

… حاضر نشدند چاپ کنند. آنها با این‌که بنده پولند و پول برایشان دین و ایمان و ناموس و غیرت و همه چیز است، حاضر نشدند درج کنند. چون حواس دستگاههای اطّلاعاتیشان جمع بود که پیام امام، مثل بمب در آن‌جا منفجر میشد. آنها با حرفهای ما مخالفند و از حرفهای ما میترسند. ما که حرف داریم، طبیعی است دنبال آرامش و امنیت و صلح و صفا هستیم؛ معلوم است که جنگ طلب نیستیم. اما این‌که ما جنگ طلب نیستیم، معنایش این نیست که دشمن ماهم جنگ‌طلب نیست.