رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

شکیبایی و ایستادگی در برابر سختی‌ها و مصیبت‌ها و بر راه حق.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:خطبه‌های نماز جمعه تهران— ۱۳۶۵/۱۰/۰۵

سیر زمانی

از ۱۳۶۵ تا ۱۴۰۴
۱۳۶۵۱۴۰۴

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

این خصوصیاتی که عرض کردیم، همه‌اش باید برای شما موجب شکر باشد، نه موجب غرور. خدا به شما چنین توفیقی داد و این راه را به شما نشان داد. خداوند متعال، با لطفش، شما را در این راه کمک کرد و عنایت و فیض او دستتان را گرفت. پس، شاکر باشید. آن نعمتها، امتیاز بزرگی است و اگر شکر کنید، این شکر هم امتیاز مضاعفی برای شماست. به مجرّد این‌که خود را در صف شاکران قرار دادید، وظیفه‌ای برای شما به وجود می‌آید که وظیفه هر انسان آگاه و فرزانه است و آن، ایستادگی در این راه و ادامه دادن این جهت و حرکت است. لذاست که در دعایی که همین حالا جناب آقای «موحّدی[1] » بر زبان آوردند - که از ادعیه شریفه ماه رجب است - عرض میکنیم: «الّلهم انّی اسئلک صبر الشّاکرین لک.» «شکر»، به معناىِ اقرار به نعمت است؛ اقرار به آن موقعیتی است که خدای متعال، آن را شایسته توجّه لطف خود دانسته است. پس، باید در این راه ایستاد. و این همان صبر است که باید آن را ادامه داد. اوّلاً شکر کنید. ثانیاً، به دنبال شکر، در همین راه مستقیم و خطِّ قویم حرکت کنید و حرکت را ادامه دهید.
عزیزان من! بعضی از سرمایه‌های معنوی، با همه ارزشی که دارند، نیازمند حفظ کردنند. مثلاً محبّت را باید حفظ کرد؛ مثل گیاهی است که اگر به آن نرسیدید، از دست خواهد رفت. ایمان از این قبیل است. ایمان را باید حفظ کنید. حفظ ایمان، با رفتار خوب، با تأمّل و تدبّر خوب، با توجّه به خدا، با حفظ و تقویت ارتباط با خداست. حفظ این گوهر، با تواصىِ به حق و تواصىِ به صبر است. هر دو نفرتان، یکدیگر را به حق و صبر توصیه کنید. صبر، یعنی پایداری و استقامت.
«ان اللَّه سریع الحساب»[8] ؛ خدا سریعاً محاسبه کرد و پاداش داد؛ بعد به مقام عزیزی مصر رسید. زمینه، طوری فراهم شد که برادران بیوفا به او احتیاج پیدا کردند، سراغش آمدند و در امتحان دشواری، او را شناختند. بعد او این جمله را که اوّل صحبت خواندم، گفت: «انّه من یتق و یصبر فان اللَّه لایضیع اجر المحسنین»[9] هرکس که تقوا پیشه و صبر کند - صبر، یعنی پای فشردن بر موضع درست، استقامت - «فان اللَّه لایضیع اجر المحسنین»؛ خدا اجر نیکوکاران را ضایع نمیکند. در دعای امام سجاد هم میخوانیم: «یا ضامن جزاء المحسنین و یا مستصلح عمل المفسدین»[10] .

شاهدها (۲۰۵ پاراگراف)

صبر خانوادهٔ شهدا مایهٔ آبروی ملت و الگو شدن آن

… خود او به جبهه میرود، مدّتی ایستادگی میکند، صبر میکند، جهاد میکند و به شهادت میرسد. مجاهدت او تمام شد؛ اما مجاهدت این مادر، ادامه دارد. مجاهدت این پدر، ادامه دارد. صبر اینها مجاهدت اینهاست. مجاهدت این فرزندان، ادامه دارد؛ مجاهدت آن همسر جوان، ادامه دارد. اینها که صبر میکنند، اینها که شکایت نمیکنند، اینها که این را پای خدا محاسبه میکنند، اینها که این خون را مایه افتخار خودشان میدانند، اینها که با این صبر و شکر خودشان گردونه مجاهدت را در بین بقیه مردم ادامه میدهند، اینها که مایه تشویق دیگران به جهاد میشوند، اینها که با بیانات حکایت‌کننده از استواری آنها مایه آبروی یک ملت میشوند، اینها که موجب میشوند ملت و کشور در عرصه افکار عالم، به صورت یک الگو درآید - که ملت ایران در آمده است - اینها مجاهدت میکنند.

محفوظ ماندن صبر آزادگان نزد خدای متعال

… دلهره‌ها، آن یاد زن و فرزند و پدر و مادر و عزیزان، آن امیدهایی که انسان میبیند کأنّه رفته رفته از افق دیدش، کمرنگ و خاموش میشوند و خود این، بزرگترین مصیبتهاست - همه‌ی این چیزهای غیرقابل تصویر، عیناً در پیش پروردگار و در محضر ذات مقدّس الهی، حضور پیدا میکنند. عین آن صبری که شما کردید، حضور پیدا میکند - تجسّم اعمال - عمل پیش خدای متعال محفوظ است. حسنه محفوظ است و خدای متعال، آن حسنه را در قیامت به شما برمیگرداند و آن، هنگامی است که شما از همیشه بیشتر به چنین چیزی نیازمندید!

صبر آزادگان ذخیره‌ای بسیار ارزشمند

تنها توصیه‌ای که من به شما میکنم این است که عزیزان! حسنات را برای خودتان حفظ کنید. مبادا خدای نکرده در طول زندگی به خاطر چیزهایی، چیزی از این حسنات، از دست برود؛ حیف است. اینها - این صبری که شما کردید - ذخیره‌های بسیار ارزشمندی است. تعبیری در عربی هست که میگوید: «ذهب العنا و بقی الاجر».[23] سختیها مثل همه چیز عالم، گذراست. خوشی هم میگذرد، سختی هم میگذرد. همه‌ی زندگی میگذرد. خوب؛ این سختیها تمام شد، اما آن اجرها همه باقی مانده است. برای انسان خیلی قیمتی است که ببیند آن اجرها، آن پاداشهای …

تحمل مصائب بزرگ عاشورا با کرامت و صبر و شکر به دست امام حسین (ع)

در جریان یک زندگی شرافتمندانه، البته مصائب زیاد است. خودِ صحنه عاشورای حسینی، صحنه انواع مصائب است. واقعاً عجیب است که خدای متعال، این عرصه عاشورای حسینی را چطور مجموعه‌ای از مصیبتهای بزرگ قرار داد که انسانهای بزرگی و در رأس آنها حضرت ابی‌عبداللَّه الحسین علیه‌الصّلاةوالسّلام، با کرامت و بزرگواری و صبر و شکر، توانستند این مصائب بزرگ را تحمّل کنند. هر دوطرف قضیه، در عرصه تاریخ بشر بی‌نظیر است. هم آن‌طور مصیبتها با آن شدّت و با آن تنوّع که همه با هم در یک صبح تا عصر اتّفاق افتاد، در دنیا نظیر ندارد؛ هم صبری که در مقابل این مصیبتها شد، در تاریخ نظیر ندارد.

بیشتر بودن صبر خانواده‌های پرشهید و مادران شهدا به‌عنوان جلوهٔ محبت الهی

… که یک پسر داشته است و همان یکى شهید شده است، آن خانواده‌اى که فقط دو پسر داشته است و همان دو پسر در راه خدا به شهادت رسیده‌اند، آن خانواده‌اى که سه شهید یا چهار شهید در راه خدا داده است، صبرشان هم از خانواده‌هاى دیگر بیشتر است؛ عزیزان من! این به معناى چیست؟ صبر مادرها از پدرها در بسیارى از موارد بیشتر است؛ این براى چیست؟ این، آن جلوه‌ى محبّت الهى است که خدا در دل مؤمنین مى‌اندازد، آنها را به خودشان جلب میکند، آنها را با حکمت آشنا میکند و به صبر آنها میدهد.

صبر و استقامت آزموده‌شدهٔ ملت ایران در میدان‌های گوناگون

… مسئولین همه دارند تلاش میکنند، کار میکنند، هر کدام در بخش مربوط به خود مخلصانه زحمت میکشند و خدا هم لطف کرده است و کمک کرده است، به کارهاى آنها توفیق میدهد؛ پیشرفتهاى زیادى پیدا میکنند؛ هم در زمینه‌هاى سیاسى، هم زمینه‌هاى اقتصادى، هم زمینه‌ى سازندگى کشور. صبر عظیم و پولادین این ملّت در میدانهاى گوناگون آزمایش شده است. با همین صبر و استقامت ان‌شاءالله‌ در آینده‌ى نه چندان دورى آن وضعیّتى به ‌وجود خواهد آمد که مسلمانان کشورهاى دیگر بلکه ملّتهاى غیر مسلمان، از این نظام زندگى و نظامى که مایه‌ى آبادانى و مایه‌ى سازندگى کشور است، درس بگیرند، الگو بگیرند و اسلام چهره‌ى سازنده‌ى خود را به ‌طور واقع آن روز به دنیا نشان بدهد؛ ان‌شاءالله‌.

شرط بودن فداکاری، صبر و مجاهدت برای هر کار بزرگ

برادران عزیز! هیچ کار بزرگى جز با فداکارى و صبر به ‌دست نمى‌آید؛ هیچ هدفى جز با تلاش و مجاهدت به‌ دست نمى‌آید. آن روزى که مسلمانها نشستند تا دنیا و آخرتشان تأمین بشود امّا هیچ حرکتى از خود نشان ندادند، دنیا را که در نقد از دست دادند، آخرت را هم خدا میداند! امّا انقلاب که مسلمانها را به حرکت درآورد، به فضل پروردگار، عزّت دنیا، شرف دنیا، پیشرفت دنیا را به ‌دست آوردند؛ …

صبر مادران، همسران و پدران رزمندگان در دوران جنگ

… غربت به شهادت نمیرسیدند و صبر نمیکردند، امروز ملّت ایران به این عظمت نمیرسید؛ همچنان که اگر شما جوانها در دوران جنگ تحمیلى به جنگ نمیرفتید و به جبهه خدمت نمیکردید و شهادت را به خود نمیپذیرفتید، امروز ایران و اسلام به این عظمت نمیبود. شما جوانها جبهه رفتید؛ شما مادرها و همسرها صبر کردید؛ شما پدرها صبر کردید؛ شما جوانها، جبهه و پشت جبهه را آباد کردید؛ در یگانهاى نظامى مبارزه کردید؛ خون مطهّر بعضى از شما جوانها بر زمین ریخت و ملّت ایران در همه‌جا این شجاعت و مردانگى را از خودش نشان داد. نتیجه چه شد؟ نتیجه این است که امروز در سطح عالم، پرچم پُرافتخار اسلام و جمهورى …

ارزش تحمل مشقت‌ها به بهای ترقی بشریت

مشاقی که انسان به قیمت ترقی بشریت به یک قدم بالاتر میخواهد آن را تحمل بکند، باارزش است؛ همان هدفی که به خاطرش حسین‌بن‌علی(علیه‌السّلام) به شهادت میرسد؛ دیگر از این که بالاتر نیست. آن همه امام حسین رنج کشید. مگر امام حسین نمیتوانست در خانه‌ی خودش بنشیند؟

عنصر اساسی حرکت اسلامی در کنار بصیرت

اوّلاً در این راه که خطرات زیادى از ناحیه‌ى بى‌صبرى یا بى‌بصیرتى حرکت را تهدید میکند، بر دو عنصر «صبر» و «بصیرت» بیش از همه‌چیز تأکید بورزید.

صبر و مقاومت برای خدا، زمینهٔ نصرت الهی

امّا حقیقت روشن دیگر این است که آنچه بالاخره پیروز خواهد شد، راه خدا است. این را تاریخ بر ما ثابت کرده است و سرگذشت دوران معاصر بشریّت هم این را به اثبات رسانده است. ما صبر میکنیم و مقاومت میکنیم براى خدا و میدانیم که نصرت هم پشت سر این صبر و مقاومت هست: وَ لَیَنصُرَنَّ‌ اللهُ مَن یَنصُرُه.[3]

صبر و مقاومت همراه بصیرت، تنها راه پیروزی مبارزان

در ایران، امام عظیم‌الشّأن ما به برکت بصیرت مردم که با صبر و مقاومت آنها همراه بود، این راه را طى کرد و به موفّقیّت رسید و خود او در ایجاد این بصیرت و صبر در مردم، بزرگ‌ترین مؤثّر بود. هر جا در انحاء عالم مبارزه‌اى صورت میگیرد، حرکتى میشود یا انسان دلسوزى در پى نجات توده‌هاى مردم حرکت میکند، باید بداند که با هوشمندى و بصیرت و نیز با صبر و مقاومت، این راه طى‌شدنى است و لاغیر؛ این هم حقیقت دوّم.

لزوم حفظ صبر برای پیشروی، چنان‌که با صبر پیروز شدیم

… دلسوز ادامه بدهید، خود شما خواهید توانست تمام مشکلاتى را که دشمنان بزرگ اسلام علیه این ملّت به ‌وجود آوردند ــ چه در گذشته در طول پنجاه سال، چه در جنگ تحمیلى و چه در حول ‌و حوش آن ــ برطرف کنید و کشور را یک کشور اسلامىِ حقیقىِ نمونه‌ى آزادِ آباد بسازید. مواظب باشید صبرتان را از دست ندهید. ما با صبر پیروز شدیم، باز هم با صبر باید پیشروى بکنیم. مواظب باشید بصیرتتان را از دست ندهید. دشمن را بشناسید، دشمنى‌هاى او را درست تشخیص بدهید، ترفندهاى دشمن را درست تشخیص بدهید، تبلیغاتى که دشمن میکند، حرفى که دشمن میزند، شایعه‌اى که دشمن مى‌اندازد، به چشمتان بیاید. توجّه کنید که دشمن با چه انگیزه‌اى این حرف را …

بی‌اثری قدرت نظامی و فشار استکبار در برابر انسان‌های صبور

… مخصوصاً علما و روشنفکران و قشرهاى مبارز بدانند، سِر و راز اصلى براى پیروزى این است که از قدرتهاى پوشالى و توخالى یعنى همین قدرتهاى استکبارى باید نترسند. اگر شما ملّتهاى مبارز مسلمان میخواهید پیروز بشوید، باید از آمریکا نترسید. اینها چیزى در چنته ندارند؛ اینها توپ ‌و تفنگ دارند، قدرت نظامى دارند، آتش دارند، امّا اینها فقط در مقابل مردم بى‌صبر و کم‌مقاومت، و انسانهایى که دل به دنیا بسته‌اند، کارگر است؛ [امّا] در مقابل انسانهایى که صبور باشند، توپ و تفنگ و فشارهاى این‌جورى به کار نمى‌آید و تأثیرى نمیکند.

لزوم صبر و ایستادگی در راه دشوار حق

… یک آدم زبان‌دارى پیدا میشد، میکشاند مردم را به یک طرف، شاخص را گم میکردند. در جادّه، شاخص باید همیشه مورد نظر باشد. اگر شاخص را گم کردید، زود اشتباه میکنید. اشتباه میکردند. امیرالمؤمنین میفرمود: وَ لا یَحمِلُ هٰذَا العَلَمَ اِلّا اَهلُ البَصَرِ وَ الصَّبر؛ اوّل، بصیرت، هوشمندى، بینایى، داراى قدرت فهم و تحلیل بودن، و بعد، صبر، مقاومت، ایستادگى: زود دل انسان آب نشود از آنچه پیش مى‌آید. راه حق راه دشوارى است.

گذر از مرحلهٔ کنونی با صبر و استقامت انقلابی همچون دوران جنگ

شما مردم عزیز همان‌طور که سختى‌هاى جنگ را و آن بمبارانها را و آن فشارهاى دشمن را توانستید با توکّل به خدا از سر بگذرانید و پیروز بشوید، این مرحله را هم ان‌شاءالله‌ با صبر و استقامت انقلابى خواهید گذراند و پیروز خواهید شد. بدانید که هیچ‌ کدام از این قدرتهاى متکبّر و جابر عالم قادر نیستند ملّت ایران را از این راه به عقب بنشانند. ملّت ایران یک ملّت قوى و آبدیده شده است. با تمسّک به اسلام و به ذیل عنایت اهل‌بیت (علیهم‌ السّلام) و با وحدت کلمه، ان‌شاءالله الطاف الهى و تأییدات الهى …

پیروزی در پی صبر و مقاومت کنونی همچون گذشته

… و بى‌تفاوتى ما است تا ضربه را وارد کند و نباید گذاشت و آن کسى که در میان ملّت ایران از همه شایسته‌تر است براى این ایستادگى قهرمانانه، رزمندگان ما هستند؛ مخصوصاً آنهایى که رنج اسارت را و امتحان اسارت را با پوست و گوشت و استخوان و با همه‌ى وجودشان لمس کردند. و این ایستادگى هم، این صبر و مقاومت هم، مثل صبر و مقاومت قبلى است؛ پیروزى دنبال آن خواهد بود.

ثمرات شیرین صبر، مقاومت و ایثار در راه خدا

حضور عزیزان ازبندرسته‌مان، آزادگان سربلند و افتخارآفرین‌مان در این جمع انبوه، در کنار خانواده‌هاى معظّم شهداى عالى‌قدر و جانبازان و مفقودین و کارگزاران مختلف کشور، به همه‌ى ما و همه‌ى قشرهاى ملّتمان این حقیقت را به طور روشن میفهماند که صبر و مقاومت، ایثار و جانبازى و فداکارى ــ که در درجه‌ى اوّل شهداى عالى‌قدر ما مفتخر به آن هستند و در درجه‌ى بعد اسراى عزیزمان، جانبازان عزیزمان، خانواده‌هاى این عزیزان و خانواده‌هایى که عزیزانشان مفقودالاثر هستند ــ و ایستادن در راه خدا ثمرات شیرینى دارد که یکى از آنها همین است که ما در یک مجمع، این عزیزانمان و این یوسف‌هاى این ملّت را که سالیان درازى از ما دور بودند، در کنار قشرهاى دیگر مى‌بینیم؛ همه با احساس پیروزى، همه با احساس افتخار و همه با رضایت از لطف خداوندى.

صبر و یاد خدا در مصیبت، راه عبور سالم از آن

… پیش مى‌آید، این ملّت با این حادثه چگونه برخورد خواهد کرد؟ یا همه‌ى آحاد ملّت از این گردنه‌ى سخت عبور میکنند، این داروى تلخ را مینوشند، یا پشت این گردنه میمانند؛ این سرنوشت‌ساز است؛ اگر از این گردنه به‌سلامتى عبور کردید، برنده هستید و به سرمنزل خواهید رسید؛ اگر شما که مصیبت‌زده‌ى حادثه هستید، توانستید صبر کنید، دل را به خدا متوجّه کنید، از خدا پاداش بخواهید، مصیبت را بر جان خود و قلب خود گوارا کنید با ذکر و یاد الهى، و اگر شما که خانه‌تان، کاشانه‌تان در این حادثه ویران شده است، توانستید همّت کنید تا با عزّت و با کرامت این خانه را دوباره بسازید و زندگى را به راه بیندازید، از این حادثه درس عبرت بگیرید، به ‌قدر لازم محکم‌کارى بکنید، از این گردنه بسلامت عبور کرده‌اید؛ اگر شما که ملّتى هستید که این حادثه در میان شما اتّفاق افتاده است، توانستید تعاون کنید، همکارى کنید، مهربانى کنید، دلسوزى کنید، از مالتان، از نیروى بازویتان استفاده کنید و به یارى همنوعانتان بشتابید با نظم، با انضباط، با سرعت، با چابکى، با فداکارى، و مصیبت را …

وعدهٔ پاداش بزرگ الهی به صبر مصیبت‌دیدگان

من یک بار دیگر به مصیبت‌دیدگان این حادثه‌ى عظیم زلزله تسلیت عرض میکنم؛ از آنها میخواهم که صبر کنند، به خدا توکّل کنند، پاى خدا حساب کنند. اگر صبر کردند، خدا به آنها پاداش خواهد داد، اجر بزرگ خواهد داد. و شما مردم هم این کمکها را به شکل اَتَم[12] و اکمل[13] ادامه بدهید و دولت جمهورى اسلامى همچنان ‌که بحمدالله‌ تا امروز در برنامه‌ریزى و امداد و سرعت عمل و سازمان‌دهى به شکل عالى عمل کرده‌اند، بعد از این هم ان‌شاءالله‌ به همین ترتیب عمل کنند و مواظب باشند …

ثمربخش شدن صبر ملت با پاداش الهی

… جمهورى اسلامى دچار اختلاف داخلى بشود، حمایت مردم را از دست بدهد؛ شما نگذاشتید، شما در دهان این دشمنان یاوه‌گو زدید؛ مرحبا بر شما! روح امام از شما راضى است؛ گوارایتان باد. شما نشان دادید که از بسیارى مدّعیان در طول تاریخ، ایمانتان قوى‌تر و قدمتان راسخ‌تر است. من به شما عرض میکنم خداى متعال پاداش شما را داد، خداى متعال این صبر شما را مثمر ثمر کرد و نگذاشت بى‌نتیجه بماند: اُولٰئکَ عَلَیهِم صَلَوٰتٌ مِن رَبِّهِم وَ رَحمَة.[7]

صبر و مجاهدت مایهٔ رضای الهی و عزت دنیا و آخرت

نامه‌ات مژده‌بخش و تسلّابخش بود و آن را با تشکّر و خرسندی زیارت کردم، امیدوارم دیدار خود شما هم در آینده‌ای نه چندان دور نصیب شود. شما سرافرازید به مجاهدت و صبر و ما سرافرازیم به داشتن شما. توفیق و دستیابی به رضای الهی و عزّت و کرامت دنیا و آخرت، در سایه‌ی همین صبر و مجاهدت است. من آینده را روشن و مطلوب و مشمول تفضّلات الهی میبینم و خدا با ما است و شما نور چشم ماهایید. آن فقدان بزرگ سخت بود ولی همه‌ی داغداران صبر کردند و مستوجب اجر خدا شدند. مجدّداً از نامه‌ی شما خرسندی و تشکّرم را عرض میکنم و به همه‌ی دوستان و عزیزان سلام میرسانم.

شرافت و عزت و ثواب الهی خانواده‌های اسرا به اندازهٔ صبر و شکرشان

… محنتِ زندان دشمن. شهدا و خانواده‌هایشان در رتبه‌ی مقدّمند و کسى را با آنها مقایسه نباید کرد؛ امّا پشت سر خانواده‌هاى شهدا، همین خانواده‌هاى اسرا و جانبازان و مفقودین هستند. یقیناً شما خانواده‌هاى اسرا و مفقودین نقش اساسى و مهمّى را در حفظ آبروى انقلاب دارید. به همان اندازه که صبر میکنید و شکر میکنید و عظمت و افتخار مجاهدت در راه خدا را درک میکنید، به همان اندازه شرافت و کرامت و عزّت الهى متعلّق به شما است و ثواب الهى به همان اندازه متعلّق به شما است. بنابراین شما خانواده‌ها از طرفى باید افتخار کنید که جزو قشرهاى خدمتگزار انقلابید و جزو قشرهایى هستید که براى ملّتتان و کشورتان میتوانید آبرو و حیثیّت درست کنید و [از طرف دیگر] جزو قشرهایى هستید که در صورت صبر، ثواب الهى و اجر الهى یقیناً شامل حال شما است. این یک افتخار بزرگ است.

رسیدن به اجر عظیم تنها با تحمل سختی‌ها

… جانبازها باید قدر این موقعیّت را بدانید. البتّه سخت است. من میدانم که شما سختى میکشید. محرومیّت از پا و دست و سلامتى و نخاع و چشم و مانند اینها، براى شما که در دوران جوانی‌تان هستید و میتوانستید سالم باشید و در راه خدا این را از دست دادید، البتّه سخت است. هیچ‌چیزِ بزرگ و خوبى را هم بدون سختى به آدم نمیدهند. شما اگر خیال کنید که انسان بدون تحمّل سختی‌ها ممکن است به اجرهاى عظیم برسد، نه، چنین چیزى نیست؛ «اَفضَلُ الاَعمالِ اَحمَزُها»؛[10] بافضیلت‌ترین کارها، سخت‌ترین و دشوارترین آنها است. در مقابل این سختی‌اى که شما تحمّل میکنید، آن اجر عظیم هست. شما، هم از تنعّمات زندگى در حدّ زیادى برخوردار میشوید ‌-خب زنده‌اید؛ آدم وقتى بین مرگ و زندگى قرار میگیرد، اگر بگویند زنده بمانى امّا فلان عضو را از تو بگیریم یا بمیرى، میگوید نه، زنده بمانم، آن عضو را بگیرید؛ زندگى این‌جور است، زندگى شیرین است و هر انسانى آن …

تحمل مصیبت‌ها و ساختن پلکان عروج از آن به پیروی از یاران پیامبر

امّا از خودِ آن معلّم بزرگ و پدر مهربان آموخته‌ایم که مصیبت‌ها را ‌-هرچه بزرگ- باید تحمّل کرد. مصیبت رحلت پیغمبر اسلام را و مصیبت شهادت علی‌بن‌ابی‌طالب را و مصیبتهاى بزرگ را، یاران و مؤمنان تحمّل کردند؛ از مصیبت، وسیله‌ی عروج و پلّکانى ساختند به سمت هدفهاى والا و بلند. اى امام بزرگ ما، اى خمینى عزیز ما! ما هم از خداى تو کمک میگیریم و درسهاى تو را درس زندگى خودمان قرار میدهیم، شاید از این مصیبت، پلّکانى بسازیم به سمت هدفهاى والا و عزیزى که تو یک عمر در راه آن مجاهدت کردى.

تحمل مشکلات راه عبور از آن‌ها

… که جوان و تازه‌کار است، مشکلات یک امر طبیعى است. نظام جمهورى اسلامى نظام جوانى است. جوانى سختی‌هایى دارد، امّا امتیازات زیادى هم دارد.ما یک نظام جوان هستیم؛ با تجربیّات گذشته باید آینده را بسازیم، و همه دست به دست هم بدهیم تا این آینده خوب ساخته بشود. مشکلات را تحمّل کنیم؛ با تحمّل مشکلات است که میشود از این مشکلات عبور کرد و گذشت. و البتّه ارتباط و پیوند مستحکم خودمان با خدا را هم هرگز فراموش نکنیم. از خداى متعال کمک بخواهیم؛ از او تفضّل الهى را بخواهیم و طلب کنیم و مطمئن باشیم که خداى متعال ‌ان‌شاءالله‌ به ما کمک خواهد کرد.

آرامش اقیانوس‌وار امام در سخت‌ترین حوادث و پناه بردن مسئولان به او

… به یک نظامى کمک نکنند و به دشمن او کمک کنند را کجا شما سراغ دارید؟ کجا دیگر چنین چیزى وجود داشته؟ اگر یکى به یک نظامى فشار می‌آورد، آن یکى سعى میکرد که از آن طرف به آن [نظام] قدرت و قوّت تزریق کند تا فشار دیگرى را خنثى کند، [امّا] اینجا هر دو فشار می‌آوردند؛ هشت سال جنگ بود، شما ارتشی‌ها با پوست و گوشت و استخوانتان جنگ را حس کردید، لمس کردید، دیدید که چه بود- و در یک شرایط سخت و دشوار گاهى ما مراجعه میکردیم به این بزرگوار، مثل یک اقیانوس عمیقِ آرام ‌-بدون هیچ تلاطمى- [بود] که نگاه به او آرامش میبخشید. این خصوصیّاتى بود که در او بود که من قادر نیستم خصلتهاى انسانى والاى این مرد بزرگى که مثل یک برقى در تاریخ ایران درخشید و خاموش شد را توصیف کنم؛ واقعاً قادر نیستم. من سالهاى متمادى خدمت امام بودم، از سال ۳۷ من با امام آشنا شده بودم، درس امام رفته بودم و در …

صبر و استواری در مصیبت رحلت امام شرط موفقیت در پیمودن راه او

… تسلیت میگوییم و با شما بر پیمودن راهش میثاق میبندیم، که این تسلّاى همگى ما است. میدانیم و میدانید که آرامش روح ملکوتى امام، مترتّب بر پیمودن راه او است؛ پس هم‌عهد میشویم و با اماممان در این وداع آخر بیعت میکنیم که لحظه‌اى از پیمودن آن راه خدایى باز نَایستیم. یقیناً میدانیم صبر و بردبارى و خویشتن‌دارى، ضرورت موفّقیّت پیمودن چنین راهى است و تحقّق این آرمان که پرچم‌دارش امام عزیزمان بود، متضمّن استوارى، عزم، صبر و بردبارى در این مصیبت و تحمّل آن است؛ چه اینکه مرگ حق است ‌-فَاِذا جآءَ اَجَلُهُم لا یَستَأخِرونَ ساعَةً وَ لا یَستَقدِمون-[7] و در آن لحظه‌اى درنگ نیست و مشمول حال برگزیده‌ترین مخلوق خداوند یعنى رسول گرامی‌اش نیز شد. آنچه ماندنى و باقى است، آرمانها و اصول مکتب الهى اسلامى است که منادى و احیاگر …

نشکستن انسان آزاد در برابر سختی‌ها و مصیبت‌ها

یک روایت دیگر؛ «من زهد فی الدّنیا اعتق نفسه و ارضی ربّه»؛[6] آن کسی که به جلوات دنیا و تمایلات دنیوی بیاعتنا باشد، او جان خودش را آزاد کرده، خدای خودش را خشنود کرده. یک روایت دیگر؛ «الحرّ حرّ علی جمیع احواله ان نابته نائبة صبر لها و ان تداکّت علیه المصائب لم تکسره»؛[7] انسان آزاد در همه حال آزاد است؛ اگر سختیای به او رو بیاورد، تحمل میکند، صبر میکند؛ یعنی چه؟ یعنی زبون سختیها نمیشود؛ زبون و اسیر و مقهور ترس و ناراحتی و مصیبت نمیشود. «و ان تداکّت علیه المصائب لم تکسره»؛ اگر مصیبتها از همه طرف بر او هجوم بیاورند و او را زیر فشار قرار بدهند، او نمیشکند. این را میگویند آزاد. این آن آزادی در مفهوم اسلامی است. این یک تفاوت بین مفهوم آزادی از نظر اسلام و مفهوم آزادی از نظر مکاتب غربی، که عبارت …

صبر و ایستادگی امام حسین (ع) و زینب، پشتوانهٔ بقای اسلام

بقای دین اسلام، بقای راه خدا، ادامۀ پیمودن این راه به‌وسیلۀ بندگان خدا، متکی شده است، مدد و نیرو گرفته است از کاری که حسین‌بن‌علی علیه‌السلام کرد و کاری که زینب کبری کرد؛ یعنی آن صبر عظیم، آن ایستادگی، آن تحمل مصائب و مشکلات. (1388/11/19) حضرت زینب در مقابل یک دنیا بدی، ظلم، بی‌انصافی، حیوان‌صفتی و قساوت، یک‌تنه ایستاد. و با این ایستادگی، توانست از روح کلی اسلام حراست و پرستاری کند. همچنان که می‌گوییم امام حسین علیه‌السلام اسلام را حفظ کرد، می‌توانیم دقیقاً ادعا کنیم که حضرت زینب …