سنجیدن موقعیت و پرهیز از واکنش بینتیجه در مبارزه
… و از دربار بیرون رفت.[15] در مبارزهای که شروعکنندۀ آن، خلیفهای تندخو و قدرتمند بود و طرف دیگر، یک جوان بیدفاع، طرفِ بهظاهر ضعیفتر، دست به یک جنگ روانی زد؛ مبارزهای که در آن نیزه و شمشیر کاربرد ندارد. ما اگر بودیم اصلاً نمیتوانستیم این کار را بکنیم. این امام است که میتواند موقعیت را بسنجد و طوری سخن بگوید که خلیفه را خشمگین نکند. ممکن بود حضرت مثلاً بلند شود و همۀ شیشههای شراب را به زمین بریزد. این، عکسالعمل خوبی نبود و نتیجهای هم از آن گرفته نمیشد، اما حضرت، طوری دیگر عمل کرد. این بُعد قضیه خیلی مهم است.