… از دوران خلافت امیرالمؤمنین هم چیز زیادی نمیدانند؛ مختصری از جنگها را میدانند؛ اما از تفصیلات آن اطلاعی ندارند. مردم همچنین از صلح امام حسن چیز زیادی نمیدانند؛ فقط چند تا کلمهی شعاری میدانند؛ درحالیکه دربارهی این صلح کتاب نوشته شده و بحث و تحلیل شده است. من خودم چندین سال قبل از این، کتابی از شیخ راضی آل یاسین[15] - از بزرگان علمای عراق - ترجمه کردم.[16] ترجمهی این کتاب در سال 1348 منتشر شده است؛ الان باید محتوای آن کهنه باشد. دربارهی امام حسن، ذهنها و فکرها باید حرف نو بگویند؛ اما همانها هم گفته نمیشود؛ اینها مایهی تأسف است!
اثبات نبودن جای شهادت در کتاب صلح الحسن
… با امام حسن بود و این صلح انجام گرفت. و اگر امام حسن (علیه السّلام) هم نبود و امام حسین (علیه السّلام) تنها بود، در آن شرایط باز هم همین کار انجام میگرفت و صلح میشد. صلح عوامل خودش را داشت و هیچ تخلّفى و گزیرى از آن نبود. آنجا آن روز شهادت ممکن نبود. مرحوم شیخ راضى آلیاسین (رضوان الله تعالى علیه) در این کتاب صلح الحسن که بیست سال پیش بنده آن را ترجمه کردم و چاپ شده، ثابت میکند که اصلاً جا براى شهادت نبود. هر کشته شدنى که شهادت نیست؛ کشته شدن با شرایطى شهادت است؛ آن شرایط در آنجا نبود. و اگر امام حسن (علیه السّلام) آن روز کشته میشدند، شهید نشده بودند؛ کشته شده بودند. امکان نداشت کسى آن روز بتواند در آن شرایط، حرکت مصلحتآمیزى را انجام بدهد که کشته بشود و …
اثبات نبود جای شهادت در کتاب «صلح الحسن»
صلح، عوامل خودش را داشت و هیچ تخلفی و گریزی از آن نبود. آنجا آن روز، شهادت ممکن نبود. مرحوم شیخ راضی آلیاسین رضواناللهتعالیعلیه در این کتاب «صلح الحسن»[3] ـ که بیست سال پیش بنده آن را ترجمه کردم و چاپ شده ـ ثابت میکند که اصلاً جا برای شهادت نبود. هر کشتهشدنی که شهادت نیست؛ کشتهشدنِ با شرایطی، شهادت است. آن شرایط نبود در آنجا و اگر امام حسن علیهالسلام آن روز کشته میشدند، شهید نشده بودند، کشته شده بودند. امکان نداشت کسی آن روز بتواند در آن شرایط، حرکت مصلحتآمیزی را انجام بدهد که کشته بشود و …
معیار او برای تشخیص مواد صلحنامهٔ امام حسن
… جزو صلحنامه است؛ و این مطلب مورد اتفاق همه است که صلحنامه را بهصورت یک کاغذ سفیدامضایی معاویه فرستاد برای امام حسن و گفت هرچه میخواهی بنویس، زیرش را هم قبلاً امضا کرده بود؛ فقط من حکومت را میخواهم، هرچه میخواهی شرط قرار بده. و امام حسن برداشته نوشته. علامۀ آل یاسین در اینجا یک جملۀ جالبی دارد، میگوید ما در مواد صلحنامه، هرچه دیدیم به مصلحت امام حسن است، یقین میکنیم جزو صلحنامه است، هرچه به ضرر امام حسن است، یقین میکنیم جزو صلحنامه نیست، چون امام حسن به ضرر خودش که چیزی نمینویسد، به نفع خودش مینویسد.
اثبات شایستگی انتخاب عبیدالله بن عباس به فرماندهی
مرحوم آلیاسین رضواناللهعلیه با دلایل زیادی ثابت میکند که عبیدالله عباس متعیَّن[4] بود و لازم بود که یکچنین آدمی اصلاً به فرماندهی لشکر انتخاب بشود، که مجال نیست من حالا این تفصیلات را بگویم. دو بچۀ عبیدالله عباس به دست معاویه کشته شدهاند. این، خوب نیست که یکچنین آدمی را انسان بفرستد به جنگ معاویه که دو فرزند خردسالش به دست معاویه کشته شدهاند و دارد میرود سراغ قاتل فرزندانش؟ علاوهبراینکه هاشمی است، علاوهبراینکه بنیهاشم با بنیامیه همیشه …
کشتهٔ بیثمر شدن امام حسن (ع) در فرض جنگ
… از او تعریف و تمجید کردند، امروز در بین آنکسانیکه اسمشان را شنیدهاند و نامشان را میبرند و میگویند، بهعنوان یک آدمی [است] که بیخودی خروج کرد، قیام کرد، بیجا یک کاری انجام داد، یک حرکتی انجام داد، بعد هم کشته شد، خدا رحمتش کند، خدا از سر تقصیراتش بگذرد. به گفتۀ مرحوم علامۀ آلیاسین رضواناللهعلیه..امام حسن میشد همان کشتۀ بیمصرفی که مردمِ خودش او را کشتند. همچنانیکه معاویه دلش میخواست این کار را بکند، و وادار کرد عدهای را که به امام حمله کنند، و مکرر هم به حضرت حمله کردند و ترور کردند، که البته سوءقصدها نسبت به امام مجتبی به جایی نرسید.[15] اگر امام مجتبی کشته میشد، امروز از اسلام یا نامی نبود یا اگر نامی …
بیاعتبار دانستن روایات زهری دربارهٔ اهلبیت (ع)
… محبت به خاندان پیغمبر، چیزهایی آمده...روایات صادرۀ قطعی میگوید دوستشان بدارید، و چون زمینه آماده است، و همه دوست میدارند، میخواهند این دوستی را از آنها کم کنند. آقای محمدبنشهاب زُهری با آن علمش، با تقوای ظاهریاش، با آن فقاهتش، اینطور روایت کرده. که یک مرد باهوشی مثل شیخ راضی آلیاسین رضواناللهتعالیعلیه میگوید اساساً نقلها و روایتهای محمدبنشهاب زُهری در قضایای خاندان پیغمبر، مطلقاً قابل قبول نیست، میگوید قابل اعتماد نیست این آدم، خائن است.