خرد کردن ملتها و اختناق مردم روسیه زیر دیکتاتوری حزب
… یا چین بکشید؛ و با ملت خود به اسم «توده دوستی» به جنگ برخاسته یا به توطئههایی برای نفع اجنبی به ضد کشور خود و تودههای ستمدیده دست زدید؟ شما میبینید که از اول پیدایش کمونیسم مدعیان آن دیکتاتورترین و قدرت طلب و انحصارطلبترین حکومتهای جهان بوده و هستند. چه ملتهایی زیر دست و پای شوروی مدعی طرفدار تودهها خُرد شدند و از هستی ساقط گردیدند. ملت روسیه، مسلمانان و غیر مسلمانان، تا کنون در زیر فشار دیکتاتوری حزب کمونیست دست و پا میزنند و از هر گونه آزادی محروم و در اختناق بالاتر از اختناقهای دیکتاتورهای جهان به سر میبرند.
پشیمانی از اقدام خود و کشتههای فراوان در افغانستان
توجه کنید شما به افغانستان، در صورتی که کمونیستهایش، دولتش- نمیدانم- مخالف بودند با مردم. همین عده مردمی که مال ملت بودند و مال اسلام بودند، همه طریقه اسلامی داشتند؛ همینها تا کنون بعد از بیشتر از یک سال مقاومت کردند و شوروی را پشیمان کردند از این کاری که کرده است. و یکی از کسانی که از ارتشیهای شوروی بود و فرار کرده بود، میگفت: تا کنون سی هزار جمعیت ارتشی شوروی در افغانستان کشته شده است. اینها میبینند نمیشود در یک کشوری که ملتش یک چیزی را میخواهند، نمیشود خلافش کرد. حالا آنجا دولتشان هم موافق با آنها بود و حزب- نمیدانم- زهر مارشان هم موافق با آنها بود. اینجا که ما نه یک حزب مخالفی داریم و نه یک دولت مخالفی داریم و [نه] یک مجلس مخالفی؛ …
مخالفت با ایران و لزوم نگذاشتن موفقیت آن
همه با ما مخالفاند؛ امریکا و شوروی. ما گفتهایم باید خودمان باشیم؛ اگر یک قدم عقب بنشینیم، آنها یک قدم جلو میآیند. اگر بایستیم و بگوییم میخواهیم جلو برویم، آنها احتیاط میکنند و پا پیش نمیگذارند و ما موفق میشویم. نباید از هیچ کس بترسیم. امریکاییها و شورویها با ما مخالفاند. ما تا هستیم، نباید بگذاریم آنها موفق شوند.
ترس آمریکا از اقدام آن در صورت از بین رفتن صدام
… شناختهایم. آنها در فکر این نیستند که در لبنان به زن و بچه مردم و به بلاد این مستمندان چه میگذرد. آنها دنبال این هستند که صدام را در این طرف سر جای خودش نگه دارند و ایران که در نظر آنها خیلی اهمیتش بیشتر از لبنان و جاهای دیگری است، برای آنها محفوظ بماند. امریکا میبیند که ما هم مرز با شوروی هستیم، آن هم در طول صدها کیلومتر و آن چیزی که امریکا را به وحشت میاندازد، آن شوروی است. و او میترسد از اینکه چنانچه صدام از بین برود، شوروی بتواند در اینجاها یک غلطی بکند، لکن ما میدانیم که نمیتواند. بعد از اینکه ملت این طور که هست و در صحنه هست، باشد، هیچ کس نمیتواند. علاوه بر آن، میبینند که اگر [در] جنگ عراق پیش ببرد ایران و عراق را، جنگش را، به نفع خودش شکست بدهد عراق را، عراق به ایران متصل میشود، یعنی، ملت عراق، ملت مظلوم عراق از زیر چنگال این حزب …
رهایی دنیا از گرفتاری در روزی که شوروی در کار نباشد
دنیا مبتلاست به یک همچو اشخاصی. دنیا مبتلاست به این طور مغزهای پوک متفرعن که همه چیز را فدای یک روز سلطه خود میکنند. و چه وقت باید این دنیا از این گرفتاری بیرون بیاید؟ آن روزی که امریکا در کار نباشد و آن روزی که شوروی در کار نباشد.
شکست تدریجی در افغانستان با وجود همراهی دولت و احزاب
… آنها میدانند که باید از راه خود حکومت، از راه خود دولت، از راه خود مجلس، از راه خود اینها، این کارها را انجام بدهند. آنها میدانند که ریختن در یک کشور یا- نمیدانم- چه کردن، با وضعی که این جور کشورها دارند، این نمیشود. اینها تجربهاش را در افغانستان کردند. در افغانستان با اینکه دولتش با آنهاست[4] و حزبها و خیلی از حزبها شاید با آنها باشند، لکن چون یک تودهای دارد آنجا، تودهای که مسلماناند، متوجهاند و مخالف با قدرتها هستند، چون این هست در آن، موفق نشدند به اینکه آن کاری که میخواستند، بکنند؛ هر روز هم رو به شکست است. اینها تجربهها را دارند، میدانند قضیه چه جور است،