رفتن به محتوای اصلی

شورای شش‌نفرهٔ خلافترویداد

نام‌های دیگر: شورای شش‌نفره

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

شورایی که به وصیت عمر برای انتخاب خلیفهٔ پس از او تشکیل شد.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در خطبه‌های نمازجمعه— ۱۳۶۸/۰۲/۰۸

رد شرط پیروی از سیرهٔ شیخین از سوی امیرالمؤمنین (ع)

… -خودش و زبیر- عثمان هم دو رأی داشت -خودش و طلحه- عبدالرّحمن‌بن‌عوف هم دو رأی داشت -خودش و سعدبن‌ابیوقاص- او رأی عبدالرّحمن‌بن‌عوف در این شورای شش نفره تعیین‌کننده بود. اگر با امیرالمؤمنین بیعت میکرد، او خلیفه میشد. اگر با عثمان بیعت میکرد، او خلیفه میشد. اول رو کرد به امیرالمؤمنین و به او پیشنهاد کرد که با کتاب خدا و سنت پیغمبر و سیره‌ی شیخین -یعنی دو خلیفه‌ی قبلی- حضرت حرکت کنند. فرمود نه؛ من کتاب خدا و سنت پیغمبر. سیره‌ی شیخین را من کاری ندارم. من اجتهاد خودم را عمل میکنم و به اجتهاد آنها کاری ندارم. میتوانست با کوچکترین اغماضی از آن‌چه که صحیح و حق میدانست، میتوانست حکومت را به دست بگیرد و قدرت را قبضه بکند. امیرالمؤمنین به این فکر یک لحظه هم نیفتاد و حکومت را از دست داد و قدرت را از دست داد. این‌جا هم ایثار کرد. این‌جا هم خود و منیّت را مطلقاً مطرح نکرد …

نپذیرفتن شرط پیروی از سیرهٔ شیخین از سوی امیرالمؤمنین (ع)

… خودش و زبیر؛ عثمان هم دو رأی داشت، خودش و طلحه؛ عبدالرحمان‌بن‌عوف هم دو رأی داشت، خودش و سعدبن‌ابی‌وقاص ـ رأی عبدالرحمان‌بن‌عوف در این شورای شش‌نفره تعیین‌کننده بود. اگر با امیرالمؤمنین بیعت می‌کرد او خلیفه می‌شد، اگر با عثمان بیعت می‌کرد او خلیفه می‌شد. اول رو کرد به امیرالمؤمنین و به او پیشنهاد کرد که با کتاب خدا و سنت پیغمبر و سیرۀ شیخین ـ یعنی دو خلیفۀ قبلی ـ حضرت حرکت کنند. فرمود: نه، [فقط] کتاب خدا و سنت پیغمبر؛ به سیرۀ شیخین من کاری ندارم، من اجتهاد خودم را عمل می‌کنم و به اجتهاد آنها کاری ندارم. می‌توانست با کوچک‌ترین اغماضی از آنچه که صحیح و حق می‌دانست، حکومت را به‌دست بگیرد و قدرت را قبضه بکند. امیرالمؤمنین به این فکر یک لحظه هم نیفتاد و حکومت را از دست داد و قدرت را از دست داد. اینجا هم ایثار کرد، اینجا هم خود و منیّت را مطلقاً مطرح نکرد، و زیر …

تشکیل شورا به وصیت عمر برای انتخاب خلیفه در سه روز

بعد از درگذشت عمر، شورای شش‌نفره‌ای تشکیل شد به وصیت عمر؛ که این شورا متشکل بود از عبدالرحمان‌بن‌عوف و سعدبن‌ابی‌وقّاص و طلحه و زبیر و علی‌بن‌ابی‌طالب علیه‌السلام و عثمان. عمر وصیت کرد که این شش نفر بنشینند دور هم، یک نفرشان را، در ظرف سه روز به‌عنوان خلیفه انتخاب بکنند. این شش نفر، به اصطلاح امروز، تقریباً وابستۀ به دو خط از خطوط جاری آن روز بودند. این خط‌بازی‌ها متأسفانه همیشه وجود داشته، گاهی شدیدتر، گاهی ضعیف‌تر. و خیلی اوقات تعیین‌کننده هم بوده مع‌الاسف، و دنیای اسلام چوبش را خورده. دو خط بودند؛ یک خط، خط گرایش به …

تعیین‌کننده شدن رأی عبدالرحمان بن عوف میان علی و عثمان

… امیرالمؤمنین است، که درحقیقت دو رأی است. یک رأی برای عثمان است که رأی خودش و رأی طلحه است، یک رأی هم، رأی عبدالرحمان‌بن‌عوف. عثمان و علی دو نفری بودند که بیشتر، آنها مدعی بودند و نظرها به‌طرف آنها جلب می‌شد؛ هرکدام هم دو رأی دارند، وسط هم عبدالرحمان‌بن‌عوف. اگر عبدالرحمان‌بن‌عوف که خودش دو رأی داشت با علی بیعت می‌کرد، می‌شد چهار رأی طرف امیرالمؤمنین، درمقابل دو رأی در طرف عثمان. اگر با عثمان بیعت می‌کرد، می‌شد چهار رأی طرف عثمان، درمقابل دو رأی امیرالمؤمنین؛ یعنی آری یا نه عبدالرحمان‌بن‌عوف، اینجا شد تعیین‌کننده.