رفتن به محتوای اصلی

شهید نواب صفویشخص

نام‌های دیگر: سید مجتبی نواب صفوی، نواب صفوی

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

سید مجتبی نواب صفوی، بنیان‌گذار فدائیان اسلام که در سال ۱۳۳۴ اعدام شد.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در خطبه‌های نماز جمعه‌ی تهران‌— ۱۳۷۵/۱۰/۲۸

سیر زمانی

از ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۸
۱۳۷۵۱۳۹۸

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تأثیر عمیق شخصیت و شهادت او بر گوینده در نوجوانی

و اما این‌که چه شخصیتهایی روی من اثر گذاشته‌اند، باید بگویم شخصیهای زیادی بودند. آن کسی که در دوره جوانی من خیلی روی من اثر گذاشت، در درجه اوّل، مرحوم «نوّاب صفوی» بود. آن زمانی که ایشان به مشهد آمد، حدوداً پانزده سالم بود. من به‌شدّت تحت تأثیر شخصیت او قرار گرفتم و بعد هم که از مشهد رفت، به فاصله چند ماه بعد، با وضع خیلی بدی شهیدش کردند. این هم تأثیر او را در ما بیشتر عمیق کرد. بعد هم امام روی من اثر گذاشتند. من قبل از آن‌که به قم بیایم و قبل از شروع مبارزات، نام امام را شنیده بودم و بدون این‌که ایشان را دیده باشم، به ایشان علاقه و ارادت داشتم. علّت هم این بود که در حوزه قم، همه جوانان به درس ایشان رغبت داشتند؛ درس جوان‌پسندی …

جاذبهٔ شخصیت پرشور و شجاع او و آغاز علاقه به مبارزهٔ سیاسی

من شاید مثلاً چهارده پانزده سالم بود که مرحوم نوّاب‌ صفوى آمد مشهد. خیلى براى من مرحوم نوّاب ‌صفوى جاذبه داشت و بکلّى من را مجذوب خودش کرد. هر کسى هم آن ‌وقت در سنین ما و حدود سنین ما بود، مجذوب نوّاب ‌صفوى میشد؛ از بس این آدم پُرشور و بااخلاص و پُر از صدق و صفا و ضمناً شجاع و صریح و گویا بود. آنجا من میتوانم بگویم که به‌ طور جدّی به مسائل مبارزاتى، به آنچه به آن میگوییم مبارزه‌ى سیاسى علاقه‌مند شدم. البتّه قبل از آن چیزهایى میدانستم؛ زمان نوجوانى ما مصادف بود با اوقات مصدّق؛ اوّلِ روى کار آمدن مصدّق در سال ۱۳۲۹. من یادم هست وقتى که مصدّق تازه روى کار آمده بود و مرحوم آیت‌الله‌ کاشانى همکارى داشت با او، مرحوم آیت‌الله‌ کاشانى نقش زیادى داشتند در توجّه …

سخنرانی و اقامهٔ جماعت در مدرسهٔ نواب مشهد و تأثیر بر طلاب

… دهه سی است که آن، شهادت فداییان اسلام است و من در چند کلمه، فقط یاد این عزیزان را گرامی بدارم. آن وقتی را که خبر شهادت این جوانان مخلص و مؤمن و پاکباز به مشهد رسید، فراموش نمیکنم. در بین طلاّب جوان حوزه مشهد، در آن مدرسه‌ای که ما بودیم، هیجان عجیبی پیدا شد. علّت هم این بود که سال قبل یا دو سال قبلش، مرحوم نوّاب صفوی، این جوان مؤمن روحانی، در همین مدرسه - که اتّفاقاً اسم مدرسه، مدرسه نوّاب است - آمده و سخنرانی کرده بود و نماز جماعت اقامه نموده بود و غوغایی از شور و هیجان به وجود آورده بود که تأثیرات او بر روحیه طلاب، در هنگام شهادتش محسوس بود. یکی از مدرّسان بزرگ هم در درس اشاره‌ای کرده بود و یادی از اینها نموده بود.

فعالیت دائمی او در سخن گفتن و تهییج در دیدار با طلاب مدرسهٔ نواب

… هم که شما اشاره کردید، بله، من ایشان را زیارت کرده بودم؛ من دو بار ایشان را در مشهد دیدم؛ یک بار با مرحوم نوّاب ایشان آمده بود که ما دیدیم یک پیر‌مردی است و عبائی هم دوشش بود و یک کلاهی هم سرش بود و وقتی که می‌آمدند، مرحوم نوّاب ایشان را می‌انداخت جلو؛ از جمله آمدند مدرسه‌ی نوّاب که ما آنجا طلبه‌ی آن مدرسه بودیم؛ ایشان که آمدند بازدید طلّاب آن مدرسه، خب همه متوجّه مرحوم نوّاب‌صفوی بودند دیگر؛ حرف میزد، دائم در حال حرکت، در حال سکون، مشغول حرف زدن و مشغول تهییج بود؛ آن وقت ایشان این پیرمرد را جلو می‌انداخت و میرفت؛ گفتیم این کیست، گفتند که ایشان مثلاً کربلایی‌کاظم است. یک بار دیگر هم -من حالا درست یادم نیست که همان سفر بود یا سفر دیگری بود، خیلی گذشته از آن وقتها- در مسجد گوهرشاد ایشان نشسته بودند روی زمین پای آن …