هیچ گاه در خدمت به خلق الله خود را طلبکار مدان که آنان به حقّ منّت بر ما دارند، که وسیله خدمت به او- جلّ و علا- هستند. و در خدمت به آنان دنبال کسب شهرت و محبوبیت مباش که این خود حیله شیطان است که ما را در کام خود فرو برد. و در خدمت به بندگان خدا آنچه برای آنان پرنفعتر است انتخاب کن، نه آنچه برای خود یا دوستان خود؛ که این علامت صدق به پیشگاه مقدس او- جلّ و علا- است.
خواستن صدور کار خوب از خود برای تحسین مردم
… اینکه این جهتِ خوبش است این هم بد بود. و چنانچه نظر، نظر ساده باشد؛ یعنی نظر آزاد باشد بالاترین آزادیها این آزادی از خود است، از حُب و بُغض است. و بالاترین گرفتاری ما همین گرفتاری است، گرفتاری حُبِّ نفس است، گرفتاری حُبِّ جاه است، گرفتاری حُبِّ شهرت است. من میخواهم این عمل از من صادر بشود تا مردم برای من دست بزنند. عمل خوب از یکی صادر شده این بدش میآید که از او صادر شده. این میخواهد از خودش صادر بشود که مردم بایستند و برای او هُورا بکشند. اگر یک عمل بدی مثلًا صادر شد از او به نظرش میآید که نه این عمل هم باید برایش چه باشد. برای اینکه خودش کور است از اینکه ببیند «حُبُّ الشَّیْء یُعْمی- وَ یُصِم»[7] هم آدم را کَر میکند هم آدم را کور میکند. خوبها را نمیبیند، بدها را میبیند. یک جا هم بدها …
نفی وجاهتطلبی نمایندگان در مجلس
… در معرض خطر است، البته آنها باید برای ما چه بگویند. لکن ما مسیر خودمان را طی میکنیم تا آنجایی که بتوانیم مسیر خودمان را طی میکنیم و آقایان هم مسیر خودشان را طی میکنند بدون هیچ باکی از حرفهای این ور و آن ور. وجاهت ما نمیخواهیم برای خودمان درست کنیم. نه شما میخواهید یک وَجیهُ المِلّهای بشوید با مردم؛ اگر کسی شما را میشناسد، وجیه هستید. نمیخواهید حالا درست بکنید. نمیخواهید در این مجلس وجاهت درست بکنید. شما این مجلس را میخواهید بروید و مطابق آن طوری که ملت شما را وکیل کرده است و مطابق آنکه اسلام شما را موظف کرده است به آن طور عمل بکنید و همین طور هم عمل خواهید کرد.