رفتن به محتوای اصلی

شهادت امیرالمؤمنین (ع)رویداد

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

ضربت خوردن و شهادت امام علی (ع) در کوفه و سوگ آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات به مناسبت شب بیست‌و‌یکم ماه مبارک رمضان— ۱۳۵۸/۰۵/۲۴

سیر زمانی

از ۱۳۵۸ تا ۱۴۰۰
۱۳۵۸۱۴۰۰

فقط سال ۱۳۷۰همهٔ سال‌ها

تشبیه حال مردم کوفه هنگام ضربت خوردن او به حال مردم در بیماری امام خمینی (ره)

… و خشم الهى در مقابل اشقیا. چه حالتى بر مردم کوفه حاکم بوده است، خدا میداند. مردم کوفه و مردم عراق و کسانى که از مدینه با آن حضرت آمده بودند، در این پنج سال ــ چه در کوفه، چه در میدانهاى دیگر ــ علىّ‌بن‌ابى‌طالب را این‌جور دیده بودند و با او اُنس گرفته بودند. حالت این مردم را آن ‌وقتى که شنیدند امیرالمؤمنین در محراب عبادت ضربت خورده است، من در ذهن خودم تا حدودى تشبیه میکنم به آن ساعاتى که شما مردم بیمارى امام بزرگوارمان را شنیدید. یادتان هست که چه ولوله‌اى، چه غوغایى، چه حزنى، چه قیامتى بین مردم به وجود آمد؟ همه‌ی دستها به دعا بلند، همه‌ى اشکها جارى، همه پرسان از یکدیگر. همین حالت یا چیزى شبیه آن، قاعدتاً ــ با وضع خاصّ آن زمان، با تغییراتى ــ عیناً در کوفه وجود داشته.

ماجرای ضربت خوردن در نافلهٔ پیش از صبح تا خبر شهادت در کوفه

امیرالمؤمنین مانند دیروز و دیشبى نماز را با مردم خوانده است، شاید با آنها حرف زده است، آنها او را دیده‌اند، باز هم تازیانه‌بردوش در میان بازارهاى کوفه راه رفته و امر به معروف و نهى از منکر کرده؛ بیمارى‌اى در وجود او نبوده. پیش از صبح، آن بزرگوار براى اقامه‌ى نماز به مسجد رفته است، مردم را از خواب بیدار کرده، صداى آن بزرگوار را باز هم شنیده‌اند، مشغول خواندن نافله شده؛ و ضبط کردهاند که امیرالمؤمنین در آن نافله‌اى که در آن ضربت خورد، چه خواند. این آیات شریفه‌ى سوره‌ى انبیاء را خوانده: وَاقتَرَبَ الوَعدُ الحَقُّ فَاِذا هِیَ شاخِصَةٌ اَبصارُ الَّذینَ کَفَروا.(۱۳) در روایت هست که شنیدند ده آیه از این آیات را امیرالمؤمنین خواندند که در خلال این آیات، این آیات را که منطبق با حال خود آن بزرگوار است، در آن نافله خواندند: اِنَّ الَّذینَ سَبَقَت لَهم مِنَّا الحُسنیٰ اُولئکَ عَنها مُبعَدونَ * لایَسمَعونَ حَسیسَها وَ هُم فیمَ‌ا اشتَهَت اَنفُسُهُم خٰلِدون.(۱۴) بعد هم وقتى‌ که حضرت به رکوع یا به سجده رفته، تیغ آن اشقى‌الاشقیاء، فرق مبارک علىّ‌بن‌ابى‌طالب را شکافته است. امیرالمؤمنین را به خانه آوردند؛ تمام شهر ناگهان اطّلاع پیدا کردند. نقل شده است که صداى منادى شنیده شد که تَهَدَّمَت وَاللهِ اَرکانُ الهُدى(۱۵) ــ پایه‌هاى هدایت به‌ خدا قسم ویران شد ــ که این تعبیر درستى هم هست، و مى‌آید به حقیقت وجود امیرالمؤمنین، و میزیبد …