… به اصطلاح اینها- دعوا داشتند! جنگ و نزاع بوده بین شاهها و شاهپرستها. آن شاه خوبهایشان، آنهایی که شما وقتی که اسمش را مینویسند، میشنوید، یک تعریفی از او توی دلتان میآید، یا توی یک کتابی میبینید که نوشتند: «جنت مکان»، همین جنت مکانشان مردم خبیثی بودند. همان شاه عباسِ «جنت مکان» است که پسر خودش را کور کرد! برای خاطر مملکت؛ برای خاطر جاه طلبی. همان انوشیروان عادل است که از بدترین ظلمه بوده است، و کارهای ظالمانهاش را تاریخ ثبت کرده است.
ناباب شمردن او و کور کردن پسرش
خدایا! من گفتم. من آن چیزی را که میفهمم گفتم به آقایان؛ گفتم به جامعه ایران؛ و من تقصیر ندارم. مطلبْ یک مطلبِ شوخی نیست. مطلبی است که یک ملتی که در طولِ تاریخ زیر سلطه سلاطین جور بوده؛ در طول تاریخ 2500 سال زیر سلطه سلاطینی بوده است که همهاش جور بوده، حتی آن عادلهایشان هم خبیث بودند، حتی آن انوشیروان عادلش هم از خبیثها بوده، حتی آن شاه عباسِ جنت مکانش هم از اشخاص ناباب بوده؛ پسر خودش را کور کرده؛ در طول تاریخ، این ملت زیر سلطه و چکمه این سلاطین خبیث بوده.