محاکمهٔ آسان او بهدست طلبهای جوان در دادگاه ویژه
… کدام بازجویی است که بتواند از او بازجویی کند؟ البته ممکن است کسانی شجاع باشند و بگویند نخیر، ما این کار را انجام میدهیم؛ اما باید هزینهی زیادی صرفش بشود؛ در حالی که یک طلبهی جوان در یک دادگاه ویژه راحت میتواند این آقا را پای سؤال و جواب و استنطاق بنشاند. مثلاً یک طلبهی نسبتاً جوان مثل آقای ریشهری، یک مرجع تقلید مثل آقای شریعتمداری را راحت محاکمه کرد. این جز از دادگاه ویژهی روحانیت برنمیآمد؛ امام این را میدانستند.
نامهٔ هشدار به او دربارهٔ تدبیر رژیم برای قرار دادنش در برابر یاران امام
… بودند [ولی] خیلى جدّى در آن راه نبودند، یا جدّى بودند و دستگاه آنجور خیال میکرد که اینها جدّیّتى ندارند، به عنوان افرادى که معتدلند و با اینها میشود مذاکره کرد و صحبت کرد، معرّفى میکردند. بنده این احساس خطر را آن روز کردم. در جیرفت آن وقت من تبعید بودم؛ برداشتم از همان محل ــ شاید روز چهاردهم پانزدهم شهریور بود ــ یک نامهاى نوشتم به یکى از آقایان معروفى که در قم بود،[6] و این سیاست رژیم را براى آن آقا تشریح کردم؛ گفتم اینها با این تدبیر خباثتآمیز میخواهند بهانهاى به دست بیاورند براى سختگیرى بر مخلصان و عشّاق امام بزرگوار، و شما را بدون اینکه خودتان بخواهید، در مقابل آنها قرار بدهند؛ این نامه را نوشته بودم و هنوز نفرستاده بودم که روز شنبهى هجدهم شهریور بود که رادیو و روزنامهها خبر کشتار هفدهم شهریور را پخش کردند و ما در جیرفت فرداى آن روز از این قضیّه مطّلع شدیم. بنده برداشتم در حاشیهى آن نامه براى آن آقا نوشتم: