ستایش بینش او در علوم الهی و آراستگیاش به صلاح و سداد
و هذه وصیتی إلی النّفس القاسیه المظلمه، و إلی صاحبی و سیّدی ذی الفکر الثّاقب فی العلوم الإلهیّه و النظر الدّقیق فی المعارف الرّبانیّه العالم الفاضل المولی الامجد الآقا السیّد إبراهیم الخوئی المعروف بمقبرهای- دام مجده و بلّغه الله تعالی غایه آمال العارفین و منتهی سلوک السّالکین- فإنّی قد القیت فی روعه امّهات ما عندی من اصول الفلسفه المتعالیه و شطراً وافراً مما تلقّیت عن المشایخ العظام و صحف ارباب المعارف؛ فقد بلغ- بحمد الله- فوق المراد و تردّی برداء الصّلاح و السّداد و علی الله التّکلان فی المبدا و المعاد. و لقد اُکرّر وصیتی بما وصّانا المشایخ العظام ان یضنّن باسرار المعارف إلّا علی اهله و لا یتفوّه بحقائق العوارف فی غیر محله؛ فإنّ الله جلّ اسمه قال: وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَهٌ لِلْمُوْمِنینَ وَ لا یَزیدُ الظَّالِمِینَ إلَّا …
ستایش بینش او در معارف الهی و دستیابیاش به صلاح و سداد
و این سفارش و وصیت من است به نفس تیره و ظلمانی و نیز به دوست و سرورم، که در علوم الهی فکری روشن و در معارف ربانی نظری دقیق دارد، عالم فاضل، سرور گرامی، آقا سید ابراهیم خوئی مشتهر به مقبرهای- که خدای تعالی شوکتش را دوام بخشد و وی را به غایت آمال عارفان و منتهای سلوک سالکان برساند. پس این بنده آنچه را که از امّهات اصول حکمت متعالیه میدانستم بدو القا کردم و از آنچه نزد بزرگان از مشایخ و کتب ارباب معارف دریافتم، بهرهای وافر بدو رساندم؛ تا بحمد الله اکنون به مراد خویش دست یافته و خویشتن را به جامه صلاح و سداد آراسته است؛ و در آغاز و انجام، اتکال تنها به خداوند متعال است