رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

خودداری از سخن گفتن یا اقدام و روا یا ناروا بودن آن در موقعیت‌های گوناگون.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نامه به آقایان نجفی و محمد حسین غروی (صدور اعلامیه‌های اعتراض‌آمیز علیه دولت)— ۱۳۴۱/۰۹/۰۱

سیر زمانی

از ۱۳۴۱ تا ۱۳۶۶
۱۳۴۱۱۳۶۶

فقط سال ۱۳۵۷همهٔ سال‌ها

خیانت بودن سکوت و کناره‌گیری از مبارزه در شرایط کنونی

… و غیر. و الآن و بعد هم که فهمیدند که این چیزی که می‌تواند جلوی اینها را بگیرد عبارت از اسلام و مسلمین و روحانیون هستند، این دفعه اگر خدای نخواسته تسلط پیدا بکنند نه روحانی می‌گذارند باقی بماند نه اسلام. وقتی مطلب به اینجا رسید، کدام آدم می‌تواند مخالفت بکند؟ کدام آدم می‌تواند ساکت باشد؟ ساکت در حکم مخالف است. خائن است ساکت. امروز روزی نیست که شما بنشینید توی خانه‌تان و بگویید که تکلیف من این است که بروم مثلًا فرض کن دکان و برگردم، بروم مسجد و برگردم، بروم محراب و برگردم. امروز آن روز نیست. اگر آن روز بود، خوب من هم قم بودم و مشغول درسم بودم، مشغول بحثم بودم و مشغول استفاده از آقایان. امروز آن طور نیست آقا!

جایز نبودن نشستن و سکوت هیچ فردی در این موقع حساس

… برای حفظ منافع اجانب، مانع ورود من به ایران شده است. و من در اولین فرصت به ایران خواهم رفت و حقوق ملت ایران را خواهم گرفت. آنهایی که به ملت ایران خیانت می‌کنند، باید کنار بروند. و من چون گذشته در تصمیم خود باقی هستم و ملت ایران باید در تصمیم خود باقی باشد. بر احدی از افراد ملت جایز نیست که در این موقع حساس که امر بین موت و حیات است بنشیند و ساکت باشد.

ناروا بودن سکوت در برابر کشتار فرزندان اسلام از نظر وجدان و دیانت

… را، بزرگهایمان را کشتند در ایران، الآن هم هر روز این بساط هست، الآن هم در دانشگاه همین؛ در روزنامه‌های آنجا منعکس است که در دانشگاه- دیروز یا پریروز- گفته بود هشتاد و چند نفر، 75 نفر زخمی؛ و این چیزی که معلوم است دولت ایران گفته است و چندین نفر هم کشته. اینها به جان این ملت افتادند، از این طرف همه چیز ملت را می‌برند، حالا جان این ملت را دارند می‌گیرند، ما چطور با این وضعی که اینها دارند بتوانیم، وجدان ما اجازه به ما بدهد، دیانت ما اجازه به ما بدهد که ما بنشینیم نگاه کنیم و فرزندان اسلام را اینها درو کنند و بکشند؟ ما صدایمان را به آن قدری که بتوانیم، آن قدری که بگذارند دولتها، صدایمان را به دنیا می‌رسانیم که خوب ببینند که این وضع ایران چه وضعی است.

روز فعالیت بودن و ساکت نماندن هر صاحب‌منصب

ما باید اقامه عدل بکنیم. عذر نیست که ما قوه نداریم؛ این ملت قوه ماست. این ملتی بود که با مشت جلوی تانک و توپ را گرفت؛ کشته هم داد. البته افتخار می‌کنیم به آنها؛ رحمت می‌فرستیم. ما هم کشته می‌شویم ان شاء الله. روز سکوت نیست، روز فعالیت است. هر کس در هر منصبی که هست، در هر مقامی که هست نباید ساکت باشد. این‌ فریادی که اینها می‌زنند- زنها را شما ببینید چه فریاد می‌زنند، مردها چه فریاد می‌زنند[10]- اینها پشتوانه شما هستند «شَکَّرَ اللهُ سَعْیَهُمْ». اگر اینها نبودند ما هیچ قدمی برنمی‌داشتیم؛ اینهایند که ما را وادار می‌کنند به قدم برداشتن.