رفتن به محتوای اصلی
بازگشت به نمایهٔ «سکوت»

مقایسهٔ دیدگاه رهبران دربارهٔ «سکوت»

برجسته‌ترین پاراگراف‌های هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.

تهیه‌شده با هوش مصنوعیخودداری از سخن گفتن یا اقدام و روا یا ناروا بودن آن در موقعیت‌های گوناگون.

امام خمینی

خیانت بودن سکوت و کناره‌گیری از مبارزه در شرایط کنونی

… و غیر. و الآن و بعد هم که فهمیدند که این چیزی که می‌تواند جلوی اینها را بگیرد عبارت از اسلام و مسلمین و روحانیون هستند، این دفعه اگر خدای نخواسته تسلط پیدا بکنند نه روحانی می‌گذارند باقی بماند نه اسلام. وقتی مطلب به اینجا رسید، کدام آدم می‌تواند مخالفت بکند؟ کدام آدم می‌تواند ساکت باشد؟ ساکت در حکم مخالف است. خائن است ساکت. امروز روزی نیست که شما بنشینید توی خانه‌تان و بگویید که تکلیف من این است که بروم مثلًا فرض کن دکان و برگردم، بروم مسجد و برگردم، بروم محراب و برگردم. امروز آن روز نیست. اگر آن روز بود، خوب من هم قم بودم و مشغول درسم بودم، مشغول بحثم بودم و مشغول استفاده از آقایان. امروز آن طور نیست آقا!

جایز نبودن نشستن و سکوت هیچ فردی در این موقع حساس

… برای حفظ منافع اجانب، مانع ورود من به ایران شده است. و من در اولین فرصت به ایران خواهم رفت و حقوق ملت ایران را خواهم گرفت. آنهایی که به ملت ایران خیانت می‌کنند، باید کنار بروند. و من چون گذشته در تصمیم خود باقی هستم و ملت ایران باید در تصمیم خود باقی باشد. بر احدی از افراد ملت جایز نیست که در این موقع حساس که امر بین موت و حیات است بنشیند و ساکت باشد.

ناروا بودن سکوت در برابر کشتار فرزندان اسلام از نظر وجدان و دیانت

… را، بزرگهایمان را کشتند در ایران، الآن هم هر روز این بساط هست، الآن هم در دانشگاه همین؛ در روزنامه‌های آنجا منعکس است که در دانشگاه- دیروز یا پریروز- گفته بود هشتاد و چند نفر، 75 نفر زخمی؛ و این چیزی که معلوم است دولت ایران گفته است و چندین نفر هم کشته. اینها به جان این ملت افتادند، از این طرف همه چیز ملت را می‌برند، حالا جان این ملت را دارند می‌گیرند، ما چطور با این وضعی که اینها دارند بتوانیم، وجدان ما اجازه به ما بدهد، دیانت ما اجازه به ما بدهد که ما بنشینیم نگاه کنیم و فرزندان اسلام را اینها درو کنند و بکشند؟ ما صدایمان را به آن قدری که بتوانیم، آن قدری که بگذارند دولتها، صدایمان را به دنیا می‌رسانیم که خوب ببینند که این وضع ایران چه وضعی است.

ماندگاری ننگ برای ملت شیعه در صورت سکوت در این امر

به عرض عالی می‌رساند، پس از تحیت و سلام وافر، لا بد مطالب اخیره و خرابکاریهای دولت و مجلسین[1] به سمع مبارک آقایان رسیده است. تفصیل قضایا همان است که در اعلامیه تذکر داده شده است. سکوت در این امر موجب آن است که این ننگ برای ملت شیعه باقی بماند. لازم است ما به وسیله اعلامیه و اعتراض، این امر مفتضح را از ساحت اسلام و مسلمین بزداییم. سایر علمای اعلام و مبلغین محترم را تذکر دهید که در این امر سکوت نفرمایند. و به اهالی دستور دهید که به وسیله اعلامیه، اعتراض خود را بنمایند. از خداوند تعالی عظمت اسلام و …

مسئولیت الهی سکوت‌کنندگان و سکوت نکردن ملت تا رفع خطرها

… بهایی ظاهر شدند. و مدتی نخواهد گذشت که با این سکوت مرگبار مسلمین، تمام اقتصاد این مملکت را با تایید عمال خود قبضه می‌کنند و ملت مسلمان را از هستی در تمام شئون ساقط می‌کنند. تلویزیون ایران پایگاه جاسوسی یهود است و دولتها ناظر آن هستند و از آن تایید می‌کنند. ملت مسلمان تا رفع این خطرها نشود، سکوت نمی‌کند. و اگر کسی سکوت کند، در پیشگاه خداوند قاهر مسئول و در این عالم محکوم به زوال است.
همهٔ شاهدهای امام خمینی

امام شهید سید علی خامنه‌ای

بدی سکوت در جایی که سخن گفتن لازم است

سوّم: زیاده‌گویی نکند؛ سخنِ زیاده را از کلام خودش نگه دارد و زیاده‌گویی نکند. بعضی‌ها پُرحرفی میکنند؛ پُرحرفی خوب نیست؛ مگر آنجایی که لازم است، آنجایی که باید حرف زد، آنجایی که مقتضیِ حرف زدن است و سکوت در آنجا اَخو الرّضا[2] و بد است؛ یک جاهایی هست که گناهِ سکوت، از حرف زدن بیشتر است؛ نه، آنجا مراد نیست، در حال معمولی، در جلسه‌ی معمولی، در اجتماع معمولی پُرگویی کردن و حرف زیادی زدن هم چیز خوبی نیست.

خطرناک‌تر بودن حضور بی‌اثر و ساکت از نبودن به سبب تلقی تأیید

… حتماً و لزوماً در راه صحیح به کار و به راه می‌افتد. و اگر در رأس نباشد، اما همین‌قدر در جامعه حاضر باشد، حضور داشته باشد در جامعه ـ نمی‌گویم باشد فقط، ای‌بسا بودنی که از نبودن مضرتر و خطرناک‌تر، بودن‌هایی که اثر حیاتی در آن نیست، از نبودن خطرناک‌تر است؛ چرا خطرناک‌تر است؟ چون وقتی نبودی؛ می‌گویند نبود، نیست؛ وقتی بودی و چنان نمود که نیستی، می‌گویند بود و چیزی نگفت، پس لابد امضا دارد ـ وقتی کسی مثل امیرالمؤمنین در یک جامعه‌ای حاضر باشد؛ یعنی احساس مسئولیت بکند، حضور داشته باشد در جامعه، آن‌وقت امکان آن هست که انرژی‌ها، انرژی‌های فکری و زبانی و مغزی و دستی و بازویی در راه حق به‌کار بیفتد. و هرکسی در این میان تعهدش بیشتر، آگاهی‌اش بیشتر، احساس مسئولیتش سرشارتر، عملش بارزتر و نمایان‌تر و …