نهی از وسیله قرار دادن مسئولیت برای تأمین آیندهٔ شخصی
برای خودشان از مقامی که داشتند، کیسه ندوخته بودند؛ این یکی از چیزهای مهم است. اینجور نباشد که ما فکر کنیم حالا که یک مسئولیّتی داریم، این را وسیلهای قرار بدهیم برای تأمین آینده؛ همچنانکه در مسئولان بسیاری از کشورهای دنیا این هست و این را وسیلهای قرار میدهند برای اینکه در آینده در هیئتمدیرهی فلان شرکت عضو باشند، در فلان مرکز مالی حسّاس سهم داشته باشند. پایبندی به مبانی انقلاب و امثال اینها؛ اینها خصوصیّت این دو شخصیّت بود؛ اینها …
خطا بودن بهرهگیری از فرصت خدمت برای پر کردن جیب خود
… اجمال، خیلی بالاتر از آن است که انسان آن را وسیلهای قرار بدهد برای اینکه فلان مقصود مادی یا فلان هدف شخصی خود را برآورده کند. این چند سال - حالا چهار سال، ده سال، کمتر، بیشتر - که ما در این مسئولیتها هستیم، لحظه لحظهی آن را برای تقرب به خدا استفاده کنیم. بعضی هستند که از این فرصتهای خدمت استفاده میکنند برای پُر کردن جیب خودشان؛ برای، به خیال خودشان، تأمین آیندهی خودشان؛ برای آباد کردن زندگی خودشان؛ این خطاست. این همانی است که امیرالمؤمنین (علیهالصّلاةوالسّلام) مالک اشتر را از آن نهی کرد و فرمود این مسئولیتی که به تو سپرده شده است، طعمه ندان؛ این یک طعمه نیست که بیفتی رویش و بنا کنی «دو بدین چنگ و دو بدان چنگال»، خودت را، شکمت را، زندگیات را بخواهی با این کار …
جایز نبودن استفاده از قدرت حکومت علیه افراد و گروههای ناخوشایند
… مینویسد: «فَلا یَکُن حَظُّکَ فی وَلایَتِکَ مالًا تَستَفیدُهُ وَ لا غَیظاً تَشتَفیهِ»[14]. میفرماید بهرهای که از این حکومتت و استانداریات در آن منطقهای که تو را فرستادیم، میخواهی ببری، این نباشد که مالی بهدست بیاوری، یا یک خشمی را علیه کسی فروبنشانی؛ یعنی فرض بفرمایید از قدرتِ حکومت استفاده کنیم علیه فلانکس یا فلان جمع یا فلان قشر که با آنها بَدیم، چنین چیزی جایز نیست. «وَ لَکِن اِماتَةُ باطِلٍ وَ اِحیاءُ حَقٍّ» حظّ تو از این حکومت باید این باشد که باطلی را نابود کنی، یا حقی را زنده بداری و برپا بداری. (80/9/16) و ما اگر اینطور عمل کردیم، این امانت الهی را که در دست ماست، پاسداری کردیم؛ اگر اینطور عمل نکنیم، آنوقت …