رفتن به محتوای اصلی

سند حدیث

نام‌های دیگر: اعتبار سند

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

زنجیرهٔ راویان حدیث و اعتبار سند کتاب‌های روایی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در آغاز درس خارج فقه— ۱۳۷۳/۰۶/۲۰

سیر زمانی

از ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۴
۱۳۷۳۱۳۷۴

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

بی‌ضرر بودن ارسال سند در احادیث حکمت و اخلاق

سند، مرسل است، ولی ظاهراً در احادیثی که حکمت و اخلاق و حقایق را برای انسان بیان میکنند، معلوم نیست که ارسال ضرری داشته باشد. حاملِ حکم فقهی هم نیست که انسان دنبال حجّت باشد و بگوید نمیشود به خبر مرسل تعبّد[1] کرد. حقایقی است که وقتی انسان مشاهده میکند، میبیند که صحّت و اعتبار و اتقانش در خود آن مندرج است. پیداست که اینها یا حتماً کلمات معصوم علیه‌السّلام است یا متّخذ از کلمات آن بزرگواران است. بنابراین ارسال در سند این حدیث، نباید کمترین شبهه و ریبی در اخذ به مضمون این …

اعتبار سند اشعثیات و به تبع آن روایات نوادر راوندی

… فقیهی نمیتواند قبل از دیدن کتاب مستدرک حاجی نوری رحمةاللَّه‌علیه فتوا بدهد.» برای این‌که فحص از معارض و حجّت و اینها، متوقّف بر این کتاب است و اصل کتاب «مستدرک»، همین «اشعثیّات» است که البته بعدها از منابع و کتابهای دیگر، روایات زیادی را به آن اضافه کردند. بنابراین، بعضی روایات «اشعثیّات» را با همین سندی که عرض شد، کاملاً مورد قبول قرار دادند. حال اگر کسی آن سند را قبول دارد و آن را معتبر میداند - که ما قبلاً بحث کردیم و گفتیم بعید هم نیست که این‌طور باشد - آن وقت روایات «فضل‌اللَّه بن علی راوندی» که در کتاب «نوادر» نقل شده، دیگر معتبر است.

وثاقت راویان سند حدیث نجوای خدا با موسی (ع)

البته منهای این ارسال، رجال سند هم ثقات عالی و جلیل القدری هستند: «علی بن ابراهیم» و «ابراهیم بن هاشم» که معلوم است. «ابن محبوب» هم که «حسن بن محبوب سرّاد» و از ثقات و بزرگان و علی قولٍ از اصحاب اجماع است. «ابن ابی یعفور» هم همان مرد بزرگواری است که از قول او این حدیث نقل شده است: «واللَّه لو فلقت رمانة بنصفین فقلت هذا حرام و هذا حلال لشهدت ان الذی قلت حلال حلال و ان الذی قلت حرام حرام» و نیز همان کسی است که حضرت در جواب او دو بار فرمودند: «رحمک اللَّه». بعد از …

اعتبار سند کتاب نوادر در گرو پذیرش سند جعفریات

طبق معمول همه روزها، امروز هم حدیثی رابخوانیم و ان‌شاءاللَّه به انوار معارف اهل بیت علیهم‌السّلام، متبرّک شویم. اگر کسی سند کتاب شریف «جعفریّات» را قبول داشته باشد، سند «نوادر» را به عنوان سند معتبر قبول میکند. ما قبلاً به مناسبتهای متعدّدی راجع به سند کتاب شریف «جعفریّات» یا «اشعثیّات» - که به هر دو اسم خوانده میشود - این‌جا صحبت کردیم و همچنین راجع به روایات «نوادر»، اش «فضل‌اللَّه‌بن‌علی حسنی راوندی»[1] رضوان‌اللَّه‌تعالیعلیه، که از بزرگان علمای شیعه در قرن پنجم …