تشییع محترمانهٔ پیکر امام کاظم (ع) از بیم ناآرامی بغداد
البته بازهم میترسیدند؛ از جنازۀ امام موسیبنجعفر هم میترسیدند، از قبر موسیبنجعفر هم میترسیدند. این بود که وقتیکه جنازۀ موسیبنجعفر را از زندان بیرون آوردند و شعار میدادند بهعنوانِ اینکه این کسی است که علیه دستگاه حکومت قیام کرده بوده، این حرفها را میگفتند تا اینکه شخصیت موسیبنجعفر را تحتالشعاع قرار بدهند، آنقدر جَو بغداد برای دستگاه، جوِ نامطمئنی بود که یکی از عناصرِ خودِ دستگاه که سلیمانبنجعفر باشد ـ سلیمانبنجعفر بن منصورِ عباسی یعنی پسرعموی هارون که یکی از اشراف بنیعباس بود ـ او دید با این وضعیت ممکن است که مشکل برایشان درست بشود؛ یک نقش دیگری را او به عهده گرفت و جنازۀ موسیبنجعفر را آورد، کفنِ قیمتی بر جنازۀ آن حضرت پوشاند، آن حضرت را با احترام بردند در مقابر قریش، آنجایی که امروز بهعنوانِ «کاظمین» معروف هست و مرقد مطهر موسیبنجعفر در نزدیکی بغداد، آنجا دفن کردند[38] و موسیبنجعفر زندگی سراپا جهاد و مجاهدت خودش را بهاینترتیب به پایان رساند. (1364/1/23)